Salmos 14

Al la ĥorestro. De David.

1 La sensaĝulo diris en sia koro: Dio ne ekzistas.

Ili sentaŭgiĝis, ili abomeniĝis pro siaj faroj;

Ekzistas neniu, kiu faras bonon.

2 La Eternulo el la ĉielo ekrigardis la homidojn,

Por vidi, ĉu ekzistas prudentulo, kiu serĉas Dion.

3 Ĉiuj devojiĝis, ĉiuj malvirtiĝis;

Ekzistas neniu, faranta bonon, ne ekzistas eĉ unu.

4 Ĉu ne prudentiĝos ĉiuj, kiuj faras malbonon,

Kiuj manĝas mian popolon, kiel oni manĝas panon,

Kaj kiuj ne vokas al la Eternulo?

5 Tie ili forte ektimis,

Ĉar Dio estas en la generacio de la justuloj.

6 Vi malhonoris la konsilon de malriĉulo,

Sed la Eternulo estas lia rifuĝejo.

7 Ho, ke venu el Cion savo al Izrael!

Kiam la Eternulo revenigos Sian forkaptitan popolon,

Tiam triumfos Jakob kaj ĝojos Izrael.

A corrupção do pecador e a sua redenção

Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 Disse o néscio no seu coração:

Não há Deus.

Têm-se corrompido,

fazem-se abomináveis em suas obras,

não há ninguém que faça o bem.

2 O Senhor olhou desde os céus

para os filhos dos homens,

para ver se havia algum

que tivesse entendimento

e buscasse a Deus.

3 Desviaram-se todos

e juntamente se fizeram imundos:

não há quem faça o bem,

não há sequer um.

4 Não terão conhecimento

os que praticam a iniquidade,

os quais comem o meu povo,

como se comessem pão,

e não invocam ao Senhor?

5 Ali se acharam

em grande pavor,

porque Deus está

na geração dos justos.

6 Vós envergonhais

o conselho dos pobres,

porquanto o Senhor é o seu refúgio.

7 Oh, se de Sião tivera já vindo

a redenção de Israel!

Quando o Senhor fizer voltar

os cativos do seu povo,

se regozijará Jacó

e se alegrará Israel.