Salmos 143

Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon,

Atentu mian petegon laŭ Via vereco,

Respondu al mi laŭ Via justeco.

2 Kaj ne eniru en juĝon kun Via sklavo,

Ĉar neniu vivanta povos praviĝi antaŭ Vi.

3 Ĉar malamiko persekutis mian animon,

Premis al la tero mian vivon;

Li metis min en mallumon, kiel delonge mortintojn.

4 Senfortiĝas en mi mia animo,

Konsumiĝas en mi mia koro.

5 Mi rememoras la tagojn antikvajn,

Mi meditas pri ĉiuj Viaj faroj,

Mi pensas pri la faritaĵoj de Viaj manoj.

6 Mi etendas al Vi miajn manojn;

Mia animo soifas Vin kiel seka tero. Sela.

7 Rapidu, aŭskultu min, ho Eternulo, mia spirito konsumiĝas;

Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon,

Ĉar mi similiĝus al la forirantaj en la tombon.

8 Aŭdigu al mi matene Vian bonecon,

Ĉar Vin mi fidas;

Montru al mi la vojon, kiun mi devas iri,

Ĉar al Vi mi levas mian animon.

9 Savu min de miaj malamikoj, ho Eternulo;

Al Vi mi rifuĝas.

10 Instruu al mi plenumi Vian volon, ĉar Vi estas mia Dio;

Via bona spirito gvidu min sur ebena tero.

11 Pro Via nomo, ho Eternulo, lasu min vivi;

Pro Via justeco eligu mian animon el mizero.

12 Kaj pro Via favorkoreco ekstermu miajn malamikojn

Kaj pereigu ĉiujn premantojn de mia animo,

Ĉar mi estas Via sklavo.

Rogo por libertação

Salmo de Davi

1 Ó Senhor, ouve a minha oração,

inclina os ouvidos

às minhas súplicas;

escuta-me segundo a tua verdade,

e segundo a tua justiça.

2 E não entres em juízo

com o teu servo,

porque à tua vista não se achará

justo nenhum vivente.

3 Pois o inimigo perseguiu

a minha alma;

atropelou-me até ao chão;

fez-me habitar na escuridão,

como aqueles que morreram

há muito.

4 Pois que o meu espírito

se angustia em mim;

e o meu coração em mim

está desolado.

5 Lembro-me dos dias antigos;

considero todos os teus feitos;

medito na obra das tuas mãos.

6 Estendo para ti as minhas mãos;

a minha alma tem sede de ti,

como terra sedenta. (Selá.)

7 Ouve-me depressa, ó Senhor;

o meu espírito desmaia.

Não escondas de mim a tua face,

para que não seja semelhante

aos que descem à cova.

8 Faze-me ouvir a tua benignidade

pela manhã,

pois em ti confio;

faze-me saber o caminho

que devo seguir,

porque a ti levanto a minha alma.

9 Livra-me, ó Senhor,

dos meus inimigos;

fujo para ti, para me esconder.

10 Ensina-me a fazer a tua vontade,

pois és o meu Deus.

O teu Espírito é bom;

guie-me por terra plana.

11 Vivifica-me, ó Senhor,

por amor do teu nome;

por amor da tua justiça,

tira a minha alma da angústia.

12 E por tua misericórdia

desarraiga os meus inimigos,

e destrói a todos

os que angustiam a minha alma;

pois sou teu servo.