Salmos 44

Al la ĥorestro. Instruo de la Koraĥidoj.

1 Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni,

Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.

2 Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis;

Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.

3 Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron,

Kaj ne ilia brako helpis ilin;

Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo,

Ĉar Vi ilin favoris.

4 Vi estas mia Reĝo, ho Dio;

Disponu helpon al Jakob.

5 Per Vi ni disbatos niajn malamikojn;

Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.

6 Ĉar ne mian pafarkon mi fidas,

Mia glavo min ne helpos.

7 Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj,

Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.

8 Dion ni gloros ĉiutage,

Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.

9 Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis,

Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.

10 Vi devigas nin forkuri de nia malamiko,

Ke niaj malamantoj nin prirabu;

11 Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn,

Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;

12 Vi vendis Vian popolon por nenio,

Kaj prenis por ili nenian prezon;

13 Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj,

Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;

14 Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj,

Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.

15 Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi,

Kaj honto kovras mian vizaĝon,

16 Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto,

Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.

17 Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis,

Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.

18 Ne retiriĝis nia koro,

Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.

19 Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj

Kaj kovris nin per ombro de morto,

20 Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio

Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:

21 Ĉu Dio tion ne trovus?

Li ja scias la sekretojn de la koro.

22 Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage;

Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.

23 Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro?

Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.

24 Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon,

Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?

25 Nia animo estas ja ĵetita en la polvon;

Nia korpo kliniĝis al la tero.

26 Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.

Súplica pelo socorro de Deus

Ao mestre de canto. Dos filhos de Corá. Salmo didático

1 Ó Deus, nós ouvimos com os nossos ouvidos,

e nossos pais nos têm contado a obra que fizeste em seus dias,

nos tempos

da antiguidade.

2 Como expulsaste os gentios

com a tua mão

e os plantaste a eles;

como afligiste os

povos e os

derrubaste.

3 Pois não conquistaram a terra pela sua espada,

nem o seu braço os salvou,

mas a tua destra e o teu braço,

e a

luz da

tua face,

porquanto te

agradaste deles.

4 Tu és o meu Rei, ó Deus;

ordena salvações para Jacó.

5 Por ti venceremos os nossos inimigos;

pelo teu nome pisaremos os

que se levantam

contra nós.

6 Pois eu não confiarei no meu arco,

nem a minha

espada me salvará.

7 Mas tu nos salvaste dos nossos inimigos,

e confundiste

os que

nos odiavam.

8 Em Deus nos gloriamos todo o dia,

e louvamos o

teu nome eternamente.

(Selá.)

9 Mas agora tu nos rejeitaste e nos confundiste,

e não sais

com os nossos

exércitos.

10 Tu nos fazes retirar do inimigo,

e aqueles que

nos odeiam nos saqueiam

para si.

11 Tu nos entregaste como ovelhas para comer,

e nos espalhaste

entre os gentios.

12 Tu vendes por nada o teu povo,

e não aumentas a tua riqueza com o seu preço.

13 Tu nos pões por opróbrio aos nossos vizinhos,

por escárnio

e zombaria daqueles

que estão à roda de nós.

14 Tu nos pões por provérbio entre os gentios,

por movimento

de cabeça

entre os povos.

15 A minha confusão está constantemente diante de mim,

e a vergonha

do meu rosto me cobre,

16 À voz daquele que afronta e blasfema,

por causa do inimigo

e do vingador.

17 Tudo isto nos sobreveio;

contudo não nos esquecemos de ti,

nem nos houvemos falsamente

contra a tua aliança.

18 O nosso coração não voltou atrás,

nem os nossos

passos se

desviaram das tuas

veredas;

19 Ainda que nos quebrantaste num lugar de dragões,

e nos cobriste

com a sombra

da morte.

20 Se nós esquecemos o nome do nosso Deus,

e estendemos as nossas mãos

para um deus

estranho,

21 Porventura não esquadrinhará Deus isso?

Pois ele sabe

os segredos

do coração.

22 Sim, por amor de ti,

somos mortos todo o dia;

somos reputados

como ovelhas

para o matadouro.

23 Desperta, por que dormes,

Senhor? Acorda,

não nos rejeites

para sempre.

24 Por que escondes a tua face,

e te esqueces da nossa miséria

e da nossa opressão?

25 Pois a nossa alma está abatida até ao pó;

o nosso ventre

se apega

à terra.

26 Levanta-te em nosso auxílio,

e resgata-nos por amor

das tuas misericórdias.