Salmos 62

Al la ĥorestro. Por Jedutun. Psalmo de David.

1 Nur al Dio esperas mia animo;

De Li venas mia savo.

2 Nur Li estas mia fortikaĵo kaj mia savo, mia rifuĝejo;

Mi ne tute renversiĝos.

3 Ĝis kiam vi insidos kontraŭ viro kaj ĉiuj vi penos faligi lin,

Kiel kliniĝintan muron, kiel barilon kadukan?

4 Ili meditas nur pri tio, ke ili deĵetu lin de lia altaĵo;

Plaĉas al ili malvero;

Per la buŝo ili benas, kaj interne ili malbenas. Sela.

5 Nur Dion fidu, mia animo;

Ĉar Li estas mia espero.

6 Nur Li estas mia fortikaĵo kaj mia savo, mia rifuĝejo;

Mi ne renversiĝos.

7 En Dio estas mia savo kaj mia honoro;

Mia forta roko, mia ŝirmo estas en Dio.

8 Fidu Lin en ĉiu tempo, ho popolo;

Elverŝu antaŭ Li vian koron:

Dio estas nia defendo. Sela.

9 Nur vantaĵo estas la malaltranguloj, malveraĵo estas la altranguloj;

Metitaj sur pesilon, ili ĉiuj estas malpli ol vantaĵo.

10 Ne fidu perfortaĵon, kaj rabitaĵon ne fidu vane;

Kiam kreskos riĉeco, ne atentu ĝin per via koro.

11 Unu vorton diris Dio,

Dufoje mi ĝin aŭdis,

Ke la forto estas ĉe Dio.

12 Kaj Vi, ho mia Sinjoro, havas favorkorecon;

Ĉar Vi redonas al homo laŭ liaj faroj.

Esperança tão somente em Deus

Ao mestre de canto, segundo a melodia de Jedutum. De Davi

1 A minha alma espera somente em Deus;

dele vem a

minha salvação.

2 Só ele é a minha rocha e a minha salvação;

é a minha defesa;

não serei

grandemente abalado.

3 Até quando maquinareis o mal

contra um homem? Sereis mortos todos vós,

sereis como uma

parede encurvada e

uma sebe prestes a cair.

4 Eles somente consultam como o hão

de derrubar da sua excelência;

deleitam-se em mentiras;

com a boca bendizem,

mas nas suas entranhas maldizem. (Selá.)

5 Ó minha alma, espera somente em Deus,

porque dele

vem a minha

esperança.

6 Só ele é a minha rocha e a minha salvação;

é a minha defesa;

não serei

abalado.

7 Em Deus está a minha salvação e a minha glória;

a rocha da minha fortaleza,

e o meu

refúgio estão

em Deus.

8 Confiai nele, ó povo, em todos os tempos;

derramai perante ele o vosso coração.

Deus é

o nosso refúgio.

(Selá.)

9 Certamente que os homens de classe baixa são vaidade,

e os homens

de ordem elevada são mentira;

pesados em balanças,

eles juntos

são mais leves do

que a vaidade.

10 Não confieis na opressão, nem vos ensoberbeçais na rapina;

se as vossas

riquezas aumentam,

não ponhais nelas

o coração.

11 Deus falou uma vez; duas vezes ouvi isto:

que o poder

pertence a Deus.

12 A ti também, Senhor, pertence a misericórdia;

pois retribuirás a

cada um segundo a sua obra.