Provérbios 24

1 Ne sekvu malbonajn homojn,

Kaj ne deziru esti kun ili;

2 Ĉar ilia koro pensas pri perfortaĵo,

Kaj ilia buŝo parolas malbonaĵon.

3 Per saĝo konstruiĝas domo,

Kaj per prudento ĝi fortikiĝas;

4 Kaj per sciado la ĉambroj pleniĝas

Per ĉia havo grandvalora kaj agrabla.

5 Homo saĝa havas forton,

Kaj homo prudenta estas potenca.

6 Kun pripenso faru militon;

Kaj venko venas per multe da konsilantoj.

7 Tro alta estas la saĝo por malsaĝulo;

Ĉe la pordego li ne malfermos sian buŝon.

8 Kiu intencas fari malbonon,

Tiun oni nomas maliculo.

9 Malico de malsaĝulo estas peko;

Kaj blasfemanto estas abomenaĵo por homo.

10 Se vi montriĝis malforta en tago de mizero,

Via forto estas ja malgranda.

11 Savu tiujn, kiujn oni prenis por mortigi,

Kaj ne fortiriĝu de tiuj, kiuj estas kondamnitaj al morto.

12 Se vi diras: Ni tion ne sciis,

La esploranto de koroj ja komprenas,

Kaj la gardanto de via animo ja scias,

Kaj Li redonas al homo laŭ liaj faroj.

13 Manĝu, mia filo, mielon, ĉar ĝi estas bona;

Kaj la mieltavolo estas dolĉa por via gorĝo;

14 Tia estas por via animo la sciado de saĝo, se vi ĝin trovis,

Kaj ekzistas estonteco, kaj via espero ne pereos.

15 Ne insidu, ho malvirtulo, kontraŭ la domo de virtulo;

Ne ataku lian ripozejon;

16 Ĉar sep fojojn virtulo falos, kaj tamen leviĝos;

Sed malvirtuloj implikiĝas en la malfeliĉo.

17 Kiam falas via malamiko, ne ĝoju,

Kaj ĉe lia malfeliĉo via koro ne plezuriĝu;

18 Ĉar eble la Eternulo vidos, kaj tio ne plaĉos al Li,

Kaj Li returnos de li Sian koleron.

19 Ne koleru kontraŭ malbonfarantoj,

Kaj ne enviu la malvirtulojn;

20 Ĉar la malbonulo ne havos estontecon;

La lumilo de malvirtuloj estingiĝos.

21 Timu, mia filo, la Eternulon kaj la reĝon;

Kun ribeluloj ne komunikiĝu.

22 Ĉar subite venos ilia pereo;

Kaj kiu scias, kiam venos la puno de ambaŭ? 23 Ankaŭ ĉi tio estas vortoj de saĝuloj:

Konsideri personojn ĉe juĝado estas ne bone.

24 Kiu diras al malvirtulo: Vi estas virtulo,

Tiun malbenos popoloj, tiun malamos gentoj.

25 Sed kiuj faras riproĉojn, tiuj plaĉas,

Kaj sur ilin venos bona beno.

26 Kiu respondas ĝustajn vortojn,

Tiu kisas per la lipoj.

27 Plenumu vian laboron ekstere,

Pretigu ĉion sur via kampo;

Kaj poste aranĝu vian domon.

28 Ne atestu sen kaŭzo kontraŭ via proksimulo;

Ĉu vi trompus per via buŝo?

29 Ne diru: Kiel li agis kontraŭ mi, tiel mi agos kontraŭ li;

Mi redonos al la homo laŭ lia faro.

30 Mi pasis tra kampo de homo maldiligenta

Kaj tra vinberĝardeno de sensaĝulo;

31 Kaj jen ĉie elkreskis urtiko,

Ĉio estas kovrita de dornoj,

Kaj la ŝtona muro estas detruita.

32 Kaj kiam mi vidis, mi prenis ĝin en mian koron,

Mi rigardis, kaj ricevis instruon:

33 Iom da dormo, iom da dormeto,

Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;

34 Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto,

Kaj via senhaveco kiel viro armita.

1 Não tenhas inveja dos homens malignos,

nem desejes estar com eles.

2 Porque o seu coração

medita a rapina,

e os seus lábios falam a malícia.

3 Com a sabedoria se edifica a casa,

e com o entendimento

ela se estabelece;

4 E pelo conhecimento

se encherão as câmaras

com todos os bens preciosos

e agradáveis.

5 O homem sábio é forte,

e o homem de conhecimento

consolida a força.

6 Com conselhos prudentes

tu farás a guerra;

e há vitória na multidão

dos conselheiros.

7 A sabedoria é demasiadamente

alta para o tolo,

na porta não abrirá a sua boca.

8 Àquele que cuida

em fazer mal,

chamá-lo-ão de pessoa danosa.

9 O pensamento do tolo é pecado,

e abominável aos homens

é o escarnecedor.

10 Se te mostrares fraco

no dia da angústia,

é que a tua força é pequena.

11 Se tu deixares de livrar os que

estão sendo levados para a morte,

e aos que estão sendo

levados para a matança;

12 Se disseres: Eis que

não o sabemos;

porventura não

o considerará aquele

que pondera os corações?

Não o saberá aquele

que atenta para a tua alma?

Não dará ele ao homem

conforme a sua obra?

13 Come mel, meu filho,

porque é bom;

o favo de mel é

doce ao teu paladar.

14 Assim será para a tua alma

o conhecimento da sabedoria;

se a achares,

haverá galardão para ti

e não será cortada

a tua esperança.

15 Não armes ciladas

contra a habitação

do justo, ó ímpio,

nem assoles o seu lugar de repouso,

16 Porque sete vezes

cairá o justo,

e se levantará;

mas os ímpios tropeçarão no mal.

17 Quando cair o teu inimigo,

não te alegres,

nem se regozije o teu coração

quando ele tropeçar;

18 Para que, vendo-o o Senhor,

seja isso mau aos seus olhos,

e desvie dele a sua ira.

19 Não te indignes por causa

dos malfeitores,

nem tenhas inveja dos ímpios,

20 Porque o homem maligno

não terá galardão,

e a lâmpada

dos ímpios se apagará.

21 Teme ao Senhor,

filho meu, e ao rei,

e não te ponhas com os que buscam mudanças,

22 Porque de repente se levantará a sua destruição,

e a ruína de ambos,

quem o sabe?

Outros provérbios dos sábios

23 Também estes são provérbios dos sábios:

Ter respeito a pessoas

no julgamento não é bom.

24 O que disser

ao ímpio: Justo és,

os povos o amaldiçoarão,

as nações o detestarão.

25 Mas para os que o repreenderem

haverá delícias,

e sobre eles virá

a bênção do bem.

26 Beijados serão os lábios do que

responde com palavras retas.

27 Prepara de fora a tua obra,

e prepara-a no campo,

e então edifica a tua casa.

28 Não sejas testemunha sem causa

contra o teu próximo;

e não enganes com os teus lábios.

29 Não digas: Como ele me fez a mim,

assim o farei eu a ele;

pagarei a cada

um segundo a sua obra.

30 Passei pelo campo do preguiçoso,

e junto à vinha do homem

falto de entendimento,

31 Eis que estava toda cheia de cardos,

e a sua superfície

coberta de urtiga,

e o seu muro de pedras

estava derrubado.

32 O que eu tenho visto,

o guardarei no coração,

e vendo-o recebi instrução.

33 Um pouco a dormir, um pouco a cochilar;

outro pouco deitado de mãos cruzadas,

para dormir,

34 Assim te sobrevirá

a tua pobreza como um vagabundo,

e a tua necessidade como um homem armado.