Salmos 11

Al la ĥorestro. De David.

1 Ĉe la Eternulo mi rifuĝas.

Kial vi diras al mia animo:

Flugu kiel birdo sur vian monton?

2 Ĉar jen la malbonuloj streĉis pafarkon,

Almetis sagon sian al la tendeno,

Por pafi kaŝe kontraŭ la honestajn korojn.

3 Kiam la fundamentoj estas detruitaj,

Kion povas fari la justulo?

4 La Eternulo estas en Sia sankta templo;

La trono de la Eternulo estas en la ĉielo;

Liaj okuloj vidas, Liaj palpebroj esploras la homidojn.

5 La Eternulo elprovas justulon;

Sed malpiulon kaj perfortemulon Lia animo malamas.

6 Sur la malpiulojn Li pluvigos brulantajn karbojn, fajron kaj sulfuron;

Brula vento estos kaliko, destinita por ili.

7 Ĉar la Eternulo estas justa, Li amas justecon;

La piulo vidos Lian vizaĝon.

1 Au maître-chantre. Psaume de David. Je me suis retiré vers l’Éternel; comment donc dites-vous à mon âme: Fuyez en votre montagne, comme l’oiseau?

2 Car voici, les méchants bandent l’arc; ils ont ajusté leur flèche sur la corde, pour tirer dans l’ombre, sur ceux qui ont le cœur droit.

3 Quand les fondements sont renversés, le juste, que fera-t-il?

4 L’Éternel est dans le temple de sa sainteté; l’Éternel a son trône dans les cieux. Ses yeux contemplent, ses paupières sondent les fils des hommes.

5 L’Éternel sonde le juste; mais son âme hait le méchant et celui qui aime la violence.

6 Il fera pleuvoir sur les méchants des filets, du feu et du soufre, et le vent embrasé sera leur partage.

7 Car l’Éternel juste aime la justice; les hommes droits contempleront sa face.