Salmos 120

Kanto de suprenirado.

1 Al la Eternulo mi vokis en mia sufero,

Kaj Li aŭskultis min.

2 Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo,

De falsa lango.

3 Kion Li donos al vi,

Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?

4 Akrajn sagojn de fortulo

Kun karboj genistaj.

5 Ve al mi, ke mi gastas en Meŝeĥ,

Ke mi loĝas inter la tendoj de Kedar!

6 Tro longe loĝis mia animo

Inter malamantoj de paco.

7 Mi estas pacema;

Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.

1 Cantique de Maaloth. J’ai crié à l’Éternel dans ma détresse, et il m’a exaucé.

2 Éternel, délivre mon âme des lèvres menteuses, de la langue qui trompe!

3 Que te donnera, que te rapportera la langue trompeuse?

4 Des flèches aiguës comme celles du guerrier, avec les charbons ardents du genêt.

5 Malheureux que je suis de séjourner en Méshec, de demeurer parmi les tentes de Kédar!

6 Trop longtemps mon âme a demeuré avec celui qui hait la paix.

7 Je veux la paix; mais dès que je parle, ils sont pour la guerre.