Salmos 122

Kanto de suprenirado. De David.

1 Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi:

Ni iru en la domon de la Eternulo.

2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj,

Ho Jerusalem,

3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo,

En kiu ĉio kuniĝis.

4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo,

Laŭ la moro de Izrael,

Por glori la nomon de la Eternulo.

5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo,

Tronoj de la domo de David.

6 Deziru pacon al Jerusalem;

Bonan staton havu viaj amantoj.

7 Paco estu inter viaj muroj,

Bonstato en viaj palacoj.

8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru:

Paco estu al vi.

9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio,

Mi deziras al vi bonon.

1 Cantique de Maaloth, de David. Je me réjouis lorsqu’on me dit: Allons à la maison de l’Éternel!

2 Nos pieds s’arrêtent dans tes portes, ô Jérusalem!

3 Jérusalem, qui es bâtie comme une ville aux édifices pressés.

4 C’est là que montent les tribus, les tribus de l’Éternel, ce qui est un témoignage en Israël, pour célébrer le nom de l’Éternel.

5 C’est là que sont dressés les trônes pour la justice, les trônes pour la maison de David.

6 Priez pour la paix de Jérusalem! Que ceux qui t’aiment jouissent de la paix!

7 Que la paix soit dans tes murs, et le repos dans tes palais!

8 A cause de mes frères et de mes amis, je prierai pour ta paix.

9 A cause de la maison de l’Éternel notre Dieu, je demanderai pour toi le bonheur.