Salmos 5

Al la ĥorestro. Por blovaj instrumentoj. Psalmo de David.

1 Miajn vortojn aŭskultu, ho Eternulo.

Trapenetru miajn pensojn.

2 Aŭdu la voĉon de mia krio, mia Reĝo kaj mia Dio;

Ĉar al Vi mi preĝas.

3 Ho Eternulo, matene Vi aŭdas mian voĉon;

Matene mi eldiras mian preĝon al Vi, kaj mi atendas.

4 Ĉar Vi ne estas tia Dio, kiu amas malpiaĵon;

Malbonulo ne povas gasti ĉe Vi.

5 Fanfaronuloj ne staros antaŭ Vi;

Vi malamas ĉiujn, kiuj faras malbonon.

6 Vi pereigas tiujn, kiuj parolas malveron;

Sangavidan kaj malican la Eternulo abomenas.

7 Kaj mi, pro Via granda favoro, eniros en Vian domon;

Mi kliniĝos en Via sankta templo kun respektego al Vi.

8 Ho Eternulo, gvidu min laŭ Via justeco;

Pro miaj insidantoj ebenigu antaŭ mi Vian vojon.

9 Ĉar ne ekzistas vero en ilia buŝo;

En ilia interno estas malvirteco;

Malfermita tombo estas ilia gorĝo;

Per sia lango ili hipokritas.

10 Montru ilian kulpon, ho Dio,

Ke ili falu per siaj intencoj;

Pro iliaj multaj krimoj ĵetu ilin malsupren,

Ĉar ili ribelis kontraŭ Vi.

11 Kaj ekĝojos ĉiuj, kiuj fidas Vin;

Ili eterne estos gajaj, kaj Vi ilin favoros;

Kaj triumfos pri Vi tiuj, kiuj amas Vian nomon.

12 Ĉar Vi, ho Eternulo, benas piulon;

Kiel per ŝildo Vi ĉirkaŭdefendas lin per favoro.

1 Au maître-chantre. Avec les flûtes. Psaume de David.

2 Prête l’oreille à mes paroles, ô Éternel, entends mon gémissement!

3 Mon roi et mon Dieu, sois attentif à la voix de mon cri, car c’est toi que je prie!

4 Éternel, dès le matin tu entends ma voix; dès le matin je me tourne vers toi, et je regarde.

5 Car tu n’es pas un Dieu qui prenne plaisir à l’iniquité; le méchant n’habitera point avec toi.

6 Les hommes superbes ne subsisteront pas devant tes yeux; tu hais tous les ouvriers d’iniquité.

7 Tu feras périr ceux qui profèrent le mensonge; l’Éternel a en abomination l’homme de sang et de fraude.

8 Mais moi, dans l’abondance de ta grâce, j’entrerai dans ta maison, je me prosternerai dans ton saint temple, avec crainte.

9 Éternel, conduis-moi par ta justice, à cause de mes ennemis; aplanis ta voie devant moi.

10 Car il n’y a point de sincérité dans leur bouche; leur cœur n’est que malice, leur gosier est un tombeau ouvert; ils flattent avec leur langue.

11 Condamne-les, ô Dieu! Qu’ils échouent dans leurs desseins; renverse-les à cause de la multitude de leurs crimes; car ils se sont révoltés contre toi.

12 Mais que tous ceux qui se retirent vers toi se réjouissent! qu’ils chantent de joie à jamais! Sois leur protecteur, et que ceux qui aiment ton nom, triomphent en toi!

13 Car toi, Éternel, tu bénis le juste; tu l’environnes de ta bienveillance comme d’un bouclier.