1 Canto dei pellegrinaggi. Di Davide. Io mi sono rallegrato quando m’han detto: Andiamo alla casa dell’Eterno.2 I nostri passi si son fermati entro le tue porte, o Gerusalemme;3 Gerusalemme, che sei edificata, come una città ben compatta,4 dove salgono le tribù, le tribù dell’Eterno, secondo l’ingiunzione fattane ad Israele, per celebrare il nome dell’Eterno.5 Perché quivi sono posti i troni per il giudizio, i troni della casa di Davide.6 Pregate per la pace di Gerusalemme! Prosperino quelli che t’amano!7 Pace sia entro i tuoi bastioni, e tranquillità nei tuoi palazzi!8 Per amore dei miei fratelli e dei miei amici, io dirò adesso: Sia pace in te!9 Per amore della casa dell’Eterno, dell’Iddio nostro, io procaccerò il tuo bene.

1 Kanto de suprenirado. De David. Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.6 Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.7 Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.