1 যিহোৱাই ইয়োবক আৰু উত্তৰ কৰি ক’লে,
2 দোষ ধৰোঁতাই জানো সৰ্ব্বশক্তিমান জনাৰ লগত বিবাদ কৰিব?
ঈশ্বৰৰ লগত বাদানুবাদ কৰোঁতাই তাৰ উত্তৰ দিয়ক।
3 তাতে ইয়োবে যিহোৱাক উত্তৰ কৰি ক’লে,
4 "চোৱা, মই নীহ, তোমাক কি উত্তৰ দিম?
মই মোৰ মুখত হাত দিওঁ।
5 মই এবেলি ক’লোঁ, আৰু উত্তৰ নিদিওঁ;
এনে কি, দুবেলি ক’লো, কিন্তু পুনৰায় নকওঁ।"
যিহোৱাই দিয়া দ্বিতীয় উত্তৰ।
6 তেতিয়া যিহোৱাই ধুমুহাটোৰ মাজৰ পৰা ইয়োবক উত্তৰ দি ক’লে,
7 "তুমি বীৰৰ দৰে কঁকাল বান্ধা;
মই তোমাক সোধোঁ, তুমি মোক কোৱা।
8 মই ন্যায় বিৰুদ্ধ বুলি তুমি সঁচাই ক’বা নে?
বা নিজকে ধাৰ্মিক কৰিবৰ অৰ্থে মোক দোষী কৰিবা নে?
9 তোমাৰ জানো ঈশ্বৰৰ নিচিনা বাহু আছে?
তুমি জানো তেওঁৰ দৰে মেঘ-গৰ্জ্জনৰ নিচিনা শব্দ কৰিব পাৰা?
10 তেনেহলে তুমি প্ৰতাপ আৰু মহিমাৰে বিভুষিত হোৱা,
প্ৰভাব আৰু গৌৰৱৰূপ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা;
11 তুমি নিজ ক্ৰোধৰূপ বৃষ্টি বৰষোৱা,
প্ৰত্যেক অহঙ্কাৰীকে চোৱা আৰু তেওঁলোকক নত কৰা।
12 প্ৰত্যেক অহঙ্কাৰীকে চোৱা আৰু তেওঁলোকক নীহ অৱস্থালৈ পেলোৱা,
দুষ্টবোৰক সিহঁতৰ নিজ নিজ ঠাইত গচকি পেলোৱা;
13 সিহঁতক একেবাৰে ধুলিৰে ঢাকি থোৱা,
সিহঁতৰ মুখ গুপুত ঠাইত বান্ধি ৰাখা।
14 তেতিয়া তোমাৰ সোঁ হাতে তোমাক ৰক্ষা কৰিব বুলি
মইও তোমাৰ বিষয়ে স্বীকাৰ কৰিম।
15 ই তোমাৰ লগত বহেমোৎ নামেৰে যি জন্তু স্ৰজিলোঁ, তাক চোৱা;
সি গৰুৰ দৰে ঘাঁহহে খায়।
16 চোৱা, তাৰ বল তাৰ কঁকালত আছে,
তাৰ শক্তি তাৰ পেটৰ পেশীত আছে।
17 সি নিজৰ নেজ এৰচ গছৰ ডালৰ দৰে লৰায়;
তাৰ তপিনাৰ পেশীবোৰ জালৰ দৰে গঁথা।
18 তাৰ হাড়বোৰ পিতলৰ নলীৰ নিচিনা,
তাৰ অস্থিবোৰ লোহাৰ ডাং সদৃশ।
19 ঈশ্বৰৰ সৃষ্টিৰ মাজত সি প্ৰধান;
যিজনা সৃষ্টিকৰ্ত্তাই তাক সৃষ্টি কৰিলে, একমাত্র সেইজনা ঈশ্বৰেহে তাক পৰাভূত কৰিব পাৰিব।
20 পৰ্ব্বতবোৰে তাৰ বাবে আহাৰ উৎপন্ন কৰে;
তাতে আটাই বনৰীয়া জন্তুৱে ধেমালি কৰে।
21 সি পদুমনিৰ তলত শোৱে,
নলনি আৰু পিটনিৰ আঁৰত সি আশ্রয় লয়।
22 পদুম গছবোৰে তাক ছাঁ দি ধৰে;
নদীৰ বাইচি গছবোৰ তাৰ চাৰিওফালে থাকে।
23 চোৱা, নৈ বাঢ়ি বাগৰি গলেও সি ত্ৰাস নাপায়;
যৰ্দ্দন ওফন্দি তাৰ মুখৰ ওচৰ পালেও, সি নিশ্চিন্ত হৈ থাকে।
24 সি চাই থাকোঁতে জানো কোনোবাই তাক ধৰিব পাৰে?
কোনো ফান্দ লগাই তাৰ নাক জানো বিন্ধিব পাৰে?