1 যিহোৱাই ইয়োবক আৰু উত্তৰ কৰি ক’লে,

2 দোষ ধৰোঁতাই জানো সৰ্ব্বশক্তিমান জনাৰ লগত বিবাদ কৰিব?

ঈশ্বৰৰ লগত বাদানুবাদ কৰোঁতাই তাৰ উত্তৰ দিয়ক।

3 তাতে ইয়োবে যিহোৱাক উত্তৰ কৰি ক’লে,

4 "চোৱা, মই নীহ, তোমাক কি উত্তৰ দিম?

মই মোৰ মুখত হাত দিওঁ।

5 মই এবেলি ক’লোঁ, আৰু উত্তৰ নিদিওঁ;

এনে কি, দুবেলি ক’লো, কিন্তু পুনৰায় নকওঁ।"

6 তেতিয়া যিহোৱাই ধুমুহাটোৰ মাজৰ পৰা ইয়োবক উত্তৰ দি ক’লে,

7 "তুমি বীৰৰ দৰে কঁকাল বান্ধা;

মই তোমাক সোধোঁ, তুমি মোক কোৱা।

8 মই ন্যায় বিৰুদ্ধ বুলি তুমি সঁচাই ক’বা নে?

বা নিজকে ধাৰ্মিক কৰিবৰ অৰ্থে মোক দোষী কৰিবা নে?

9 তোমাৰ জানো ঈশ্বৰৰ নিচিনা বাহু আছে?

তুমি জানো তেওঁৰ দৰে মেঘ-গৰ্জ্জনৰ নিচিনা শব্দ কৰিব পাৰা?

10 তেনেহলে তুমি প্ৰতাপ আৰু মহিমাৰে বিভুষিত হোৱা,

প্ৰভাব আৰু গৌৰৱৰূপ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা;

11 তুমি নিজ ক্ৰোধৰূপ বৃষ্টি বৰষোৱা,

প্ৰত্যেক অহঙ্কাৰীকে চোৱা আৰু তেওঁলোকক নত কৰা।

12 প্ৰত্যেক অহঙ্কাৰীকে চোৱা আৰু তেওঁলোকক নীহ অৱস্থালৈ পেলোৱা,

দুষ্টবোৰক সিহঁতৰ নিজ নিজ ঠাইত গচকি পেলোৱা;

13 সিহঁতক একেবাৰে ধুলিৰে ঢাকি থোৱা,

সিহঁতৰ মুখ গুপুত ঠাইত বান্ধি ৰাখা।

14 তেতিয়া তোমাৰ সোঁ হাতে তোমাক ৰক্ষা কৰিব বুলি

মইও তোমাৰ বিষয়ে স্বীকাৰ কৰিম।

15 ই তোমাৰ লগত বহেমোৎ নামেৰে যি জন্তু স্ৰজিলোঁ, তাক চোৱা;

সি গৰুৰ দৰে ঘাঁহহে খায়।

16 চোৱা, তাৰ বল তাৰ কঁকালত আছে,

তাৰ শক্তি তাৰ পেটৰ পেশীত আছে।

17 সি নিজৰ নেজ এৰচ গছৰ ডালৰ দৰে লৰায়;

তাৰ তপিনাৰ পেশীবোৰ জালৰ দৰে গঁথা।

18 তাৰ হাড়বোৰ পিতলৰ নলীৰ নিচিনা,

তাৰ অস্থিবোৰ লোহাৰ ডাং সদৃশ।

19 ঈশ্বৰৰ সৃষ্টিৰ মাজত সি প্ৰধান;

যিজনা সৃষ্টিকৰ্ত্তাই তাক সৃষ্টি কৰিলে, একমাত্র সেইজনা ঈশ্বৰেহে তাক পৰাভূত কৰিব পাৰিব।

20 পৰ্ব্বতবোৰে তাৰ বাবে আহাৰ উৎপন্ন কৰে;

তাতে আটাই বনৰীয়া জন্তুৱে ধেমালি কৰে।

21 সি পদুমনিৰ তলত শোৱে,

নলনি আৰু পিটনিৰ আঁৰত সি আশ্রয় লয়।

22 পদুম গছবোৰে তাক ছাঁ দি ধৰে;

নদীৰ বাইচি গছবোৰ তাৰ চাৰিওফালে থাকে।

23 চোৱা, নৈ বাঢ়ি বাগৰি গলেও সি ত্ৰাস নাপায়;

যৰ্দ্দন ওফন্দি তাৰ মুখৰ ওচৰ পালেও, সি নিশ্চিন্ত হৈ থাকে।

24 সি চাই থাকোঁতে জানো কোনোবাই তাক ধৰিব পাৰে?

কোনো ফান্দ লগাই তাৰ নাক জানো বিন্ধিব পাৰে?