1 ထို​ကာ​လ၌ ယု​ဒ​ပြည်​မှာ သီ​ချင်း​ဆို​လ​တ္တံ့​သော စ​ကား​ဟူ​မူ​ကား၊ ငါ​တို့၌ ခိုင်​ခံ့​သော​မြို့​ရှိ၏။ ကယ်​တင်​ခြင်း ကျေး​ဇူး​ကို ပြ​အိုး၊ ရင်​တား​အ​ရာ၌ စီ​ရင်​ခန့်​ထား​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ 2 တံ​ခါး​တို့​ကို ဖွင့်​ကြ​လော့။ 3 သ​စ္စာ​စောင့်၍ ဖြောင့်​မတ်​သော​လူ​မျိုး​ဝင်​ပါ​စေ။ စိတ်​နှ​လုံး​တည်​ကြည်​သော​သူ​သည် ကိုယ်​တော်၌ ခို​လှုံ​သော​ကြောင့်၊ ငြိမ်​သက်​ခြင်း​သက်​သက်​ရှိ​မည့်​အ​ကြောင်း စောင့်​ရှောက်​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ 4 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၌ အ​စဉ်​အ​မြဲ ခို​လှုံ​ကြ​လော့။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် နိ​စ္စ​ထာ​ဝ​ရ​ခို​လှုံ​ရာ ဖြစ်​တော်​မူ၏။ 5 မြင့်​သော​အ​ရပ်၌ နေ​သော​သူ​တို့​ကို ရှုတ်​ချ​တော်​မူ၏။ မြင့်​မြတ်​သော​မြို့​ကို ဖြို၍၊ မြေ​တိုင်​အောင် နှိမ့်​ချ​လျက် မြေ​မှုန့်​ထဲ​မှာ ထား​တော်​မူ၏။ 6 ကျော်​နင်း​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​လိမ့်​မည်။ ဆင်း​ရဲ​သော​သူ​နှင့် ငတ်​မွတ်​သော​သူ​တို့​သည် ကျော်​နင်း​ကြ​လိမ့်​မည်။

7 ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည် ဖြောင့်​သော​လမ်း၌ သွား​တတ်၏။ အို ဖြောင့်​မတ်​တော်​မူ​သော​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​သည် ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ၏ လမ်း​ခ​ရီး​ကို ပြင်​ဆင်​တော်​မူ၏။ 8 အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​သည် တ​ရား​တော်​လမ်း၌​သွား​လျက်၊ ကိုယ်​တော်​ကို​မျှော်​လင့်၍၊ ကိုယ်​တော်၏​အ​မည်၊ ဘွဲ့​နာ​မ​တော်​ကို စိတ်​နှ​လုံး၌ တ​သ​လျက်​ရှိ​ပါ၏။ 9 ည​အ​ခါ အ​ကျွန်ုပ်​သည် စိတ်​နှ​လုံး​နှင့် ကိုယ်​တော်​ကို တောင့်​တ​ပါ၏။ နံ​နက်​အ​ခါ အ​ကျွန်ုပ်​သည် အ​တွင်း​ဝိ​ညာဉ်​အား​ဖြင့် ကိုယ်​တော်​ကို​ရှာ​ပါ၏။ မြေ​ပေါ်​မှာ အ​မှု​ကို​စစ်​ကြော​စီ​ရင်​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ လော​ကီ​သား​တို့​သည် တ​ရား​ကို​သင်​ကြ၏။ 10 မ​တ​ရား​သော​သူ​သည် ကျေး​ဇူး​ကို​ခံ​ရ​သော်​လည်း၊ တ​ရား​ကို မ​သင်​တတ်​ပါ။ တ​ရား​ကျင့်​ရာ​ပြည်၌​ပင် အ​ဓ​မ္မ​ပြု၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ဘုန်း​တော်​ကို ပ​မာ​ဏ​မ​ပြု​တတ်​ပါ။ 11 အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ လက်​တော်​ကို ချီ​တော်​မူ​သော်​လည်း၊ သူ​တို့​သည် မ​မြင်​မ​မှတ်​ကြ​ပါ။ သို့​သော်​လည်း၊ ကိုယ်​တော်၏ လူ​တို့​အ​ဖို့ စိတ်​အား​ကြီး​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို၊ သူ​တို့​သည် မြင်၍ အ​ရှက်​ကွဲ​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည်။ ကိုယ်​တော်၏ ရန်​သူ​တို့​ကို မီး​လောင်​ရ​ပါ​လိမ့်​မည်။*ဟေ​ဗြဲ၊၁၀:၂၇။

12 အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​သည် အ​ကျွန်ုပ်​တို့​အား ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ကို ပေး​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့၏ အ​မှု​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို အ​ကျွန်ုပ်​တို့​အ​ဖို့ ပြု​တော်​မူ၏။ 13 အ​ကျွန်ုပ်​တို့၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​မှ​တစ်​ပါး အ​ခြား​သော​သ​ခင်​တို့​သည် အ​ကျွန်ုပ်​တို့​ကို အ​စိုး​ရ​ကြ​ပြီ။ ယ​ခု​မူ​ကား၊ ကိုယ်​တော်​အား​ဖြင့်​သာ နာ​မ​တော်​ကို ချီး​မွမ်း​ကြ​ပါ​မည်။ 14 ထို​သ​ခင်​တို့​သည် သေ​ကြ​ပါ​ပြီ။ တစ်​ဖန် အ​သက်​မ​ရှင်​ရ​ကြ​ပါ။ သင်္ချိုင်း​သား​ဖြစ်၍ ထ​မြောက်​ခြင်း မ​ရှိ​ရ​ကြ​ပါ။ သူ​တို့​ကို ကြည့်​ရှု​ဖျက်​ဆီး၍၊ သူ​တို့၏​အ​မှတ်​မျှ မ​ရှိ​စေ​ခြင်း​ငှာ ပယ်​ရှင်း​တော်​မူ​ပြီ။ 15 အို​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​အ​မျိုး​ကို တိုး​ပွား​စေ​တော်​မူ​ပြီ။ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​အ​မျိုး​ကို တိုး​ပွား​စေ​သ​ဖြင့်၊ ဘုန်း​ကြီး​တော်​မူ၏။ ပြည်​တော်​ကို ပတ်​ဝန်း​ကျင်၌ ကျယ်​စေ​တော်​မူ​ပြီ။ 16 အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ သူ​တို့​သည် ဆင်း​ရဲ​ခံ​ရ​သော​အ​ခါ၊ ကိုယ်​တော်၌ ဆည်း​ကပ်​ကြ​ပါ​ပြီ။ ဆုံး​မ​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ ဆု​တောင်း​ပ​တ္ထ​နာ​စ​ကား​ကို သွန်း​လောင်း​ကြ​ပါ​ပြီ။ 17 ကိုယ်​ဝန်​ဆောင်​သော​မိန်း​မ​သည် သား​ဖွား​ချိန်​နီး​သော​အ​ခါ နာ​ကျင်၍၊ နာ​ကျင်​ခြင်း​ဝေ​ဒ​နာ​ကြောင့် အော်​ဟစ်​သ​ကဲ့​သို့၊ ထို​အ​တူ၊ အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​သည် ရှေ့​တော်၌ ဖြစ်​ကြ​ပါ​ပြီ။ 18 အ​ကျွန်ုပ်​တို့​သည် ကိုယ်​ဝန်​ဆောင်၍ နာ​ကျင်​ခြင်း​ဝေ​ဒ​နာ​ကို ခံ​ရ​သော်​လည်း၊ လေ​ကို​ဖွား​သ​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​ကြ​ပါ​ပြီ​တ​ကား။ ပြည်​သား​တို့​သည် ကယ်​တင်​ခြင်း​သို့​မ​ရောက်​ကြ။ လော​ကီ​သား​တို့​သည် မ​လဲ​ကြ​ပါ။

19 ကိုယ်​တော်၏ လူ​သေ​တို့​သည် အ​သက်​ရှင်​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည်။ ငါ၏​အ​သေ​ကောင်​တို့​သည်​လည်း ထ​မြောက်​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည်။ မြေ​မှုန့်၌​နေ​သော သူ​တို့၊ နိုး၍ သီ​ချင်း​ဆို​ကြ​လော့။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ကိုယ်​တော်၏​နှင်း​သည် မြက်​ပင်​တို့​ကို​ပေါက်​စေ​သော နှင်း​ကဲ့​သို့​ဖြစ်၍၊ မြေ​သည်​လည်း မိ​မိ​သင်္ချိုင်း​သား​တို့​ကို ထုတ်​ဖော်​ရ​ပါ​လိမ့်​မည်။*ဒံ၊ ၁၂:၂။

20 ငါ၏​လူ​တို့၊ လာ​ကြ။ အ​တွင်း​အ​ခန်း​ထဲ​သို့ ဝင်၍၊ သင်​တို့​ကို ကွယ်​ကာ​သော တံ​ခါး​များ​ကို ပိတ်​ထား​ကြ။ အ​မျက်​ကာ​လ လွန်​သည်​တိုင်​အောင် ခ​ဏ​သာ​ပုန်း​ရှောင်၍ နေ​ကြ​လော့။ 21 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မြေ​ကြီး​သား​တို့​ကို၊ သူ​တို့​ဒု​စ​ရိုက်​ကြောင့် အ​ပြစ်​ပေး​လို​သော​ငှာ၊ မိ​မိ​အ​ရပ်​ဌာ​န​ထဲ​က ထွက်​တော်​မူ၏။ ထို​အ​ခါ မြေ​ကြီး​သည် မိ​မိ၌​ရှိ​သော​အ​သွေး​ကို ဖော်​ပြ​ရ​လိမ့်​မည်။ မိ​မိ၌ အ​သေ​ခံ​ရ​သော​သူ​တို့​ကို နောက်​တစ်​ဖန် ဝှက်၍​မ​ထား​ရ။

1 In quel giorno, si canterà questo cantico nel paese di Giuda: "Noi abbiamo una città forte; l’Eterno vi pone la salvezza con mura e bastioni. 2 Aprite le porte ed entri la nazione giusta, che si mantiene fedele". 3 A colui che è fermo nei suoi sentimenti tu conservi la pace, la pace, perché in te confida. 4 Confidate per sempre nell’Eterno, poiché l’Eterno, sì l’Eterno, è la roccia dei secoli. 5 Egli ha umiliato quelli che stavano in alto; egli ha abbassato la città elevata, l’ha abbassata fino a terra, l’ha stesa nella polvere; 6 i piedi la calpestano, i piedi dell’oppresso, vi passano sopra i poveri.

7 La via del giusto è diritta; tu rendi perfettamente piano il sentiero del giusto. 8 Sulla via dei tuoi giudizi, o Eterno, noi ti abbiamo aspettato! Al tuo nome, al tuo ricordo anela la nostra anima. 9 Con la mia anima ti desidero durante la notte; con lo spirito che è dentro di me ti cerco; poiché, quando i tuoi giudizi si compiono sulla terra, gli abitanti del mondo imparano la giustizia. 10 Se si fa grazia all’empio, egli non impara la giustizia; agisce da perverso nel paese della rettitudine e non considera la maestà dell’Eterno.

11 O Eterno, la tua mano è alzata, ma quelli non la scorgono! Essi vedranno lo zelo che hai per il tuo popolo e saranno confusi; il fuoco divorerà i tuoi nemici. 12 O Eterno, tu ci darai la pace, poiché ogni nostra opera tu la compi per noi. 13 O Eterno, Dio nostro, altri signori, fuori di te, hanno dominato su di noi; ma, grazie a te solo, noi possiamo celebrare il tuo nome. 14 Quelli sono morti e non rivivranno più; sono ombre e non risorgeranno più; tu li hai così puniti, li hai distrutti, ne hai fatto perire ogni ricordo.

15 Tu hai aumentato la nazione, o Eterno! hai aumentato la nazione, ti sei glorificato, hai allargato tutti i confini del paese. 16 O Eterno, essi nell’avversità ti hanno cercato; si sono effusi in umile preghiera quando il tuo castigo li colpiva. 17 Come una donna incinta che sta per partorire si contorce e grida durante le sue doglie, così siamo stati noi davanti a te, o Eterno. 18 Abbiamo concepito, siamo stati in doglie e, quando abbiamo partorito, era vento; non abbiamo portato nessuna salvezza al paese, e non sono nati degli abitanti del mondo. 19 Rivivano i tuoi morti! risorgano i miei cadaveri! Svegliatevi e gioite, o voi che abitate nella polvere! Poiché la tua rugiada è come la rugiada dell’aurora e la terra ridarà vita ai morti.

20 Va’, o popolo mio, entra nelle tue camere, chiudi le tue porte dietro di te; nasconditi per un istante, finché sia passata l’indignazione. 21 Poiché, ecco, l’Eterno esce dalla sua dimora per punire l’iniquità degli abitanti della terra; e la terra metterà allo scoperto il sangue che ha bevuto e non terrà più coperti gli uccisi.