1 Nā, ka oti te rangi me te whenua me ō reira mano katoa. 2 Ā, nō te whitu o ngā rā i oti ai i te Atua tāna mahi i mahi ai, nā, ka okioki ia i te rā whitu i āna mahi katoa i mahia e ia. 3 Nā, ka whakapaingia e te Atua te rā whitu, whakatapua ana hoki e ia; mōna i okioki i taua rā i āna mahi katoa i oti i te Atua te hanga.
4 Ko ngā whakatupuranga ēnei o te rangi, o te whenua, i te hanganga ai.
I te rā i hangā ai e Ihowā, e te Atua, te whenua me te rangi. 5 Kāhore anō hoki tētahi rākau riki o te pārae i te whenua, kāhore anō tētahi otaota o te pārae kia pihi noa – kāhore hoki a Ihowā, te Atua, i mea kia ua ki te whenua, ā, kāhore rawa he tangata hei mahi i te oneone; 6 engari, i pupū ake he kohu i te whenua, nā reira i whakamākūkū te mata katoa o te oneone – 7 nā, ka whakaahuatia te tangata e Ihowā, e te Atua, he puehu nō te oneone, ā, whakahāngia ana e ia ki roto ki ōna pongāihu te manawa ora; ā, ka wairua ora te tangata.
8 Nā, ka whakatōkia e Ihowā, e te Atua, tētahi kāri ki te taha ki te rāwhiti, ki Erene; ā, whakanohoia iho e ia ki reira te tangata i hangā e ia. 9 Ā, i whakatupuria e Ihowā, e te Atua, i roto i te oneone ngā rākau katoa he mea āhuareka ki te titiro, he pai hoki hei kai; ko te rākau hoki o te ora ki waenganui o te kāri, me te rākau o te mātauranga ki te pai, ki te kino.
10 I rere mai anō he awa i Erene hei whakamākūkū i te kāri; ā, i reira ka manganga e whā ngā tino awa. 11 Ko te ingoa o te tuatahi ko Pihona; ko ia tērā e taiāwhio rā i te whenua katoa o Hāwira, he kōura kei reira. 12 He pai hoki te kōura o taua whenua; kei reira te teriuma me te kōhatu onika. 13 Ko te ingoa o te rua o ngā awa ko Kihona; ko ia tērā e taiāwhio rā i te whenua katoa o Etiopia. 14 Ko te ingoa o te toru o ngā awa ko Hirekere; ko te mea tērā e rere rā i mua o Ahiria. Ko Uparati te whā o ngā awa.
15 Nā, ka tango a Ihowā, te Atua, i te tangata, ā, whakanohoia ana e ia ki te kāri o Erene, hei ngaki, hei tiaki hoki i reira. 16 Nā, ka ako a Ihowā, te Atua, ki te tangata, ka mea, "E pai ana kia kai noa atu koe i ngā hua o ngā rākau katoa o te kāri; 17 ko te rākau ia o te mātauranga ki te pai, ki te kino, kaua e kainga tētahi o ōna hua; ko te rā e kai ai koe i tētahi o ōna hua, ka mate koe, mate rawa."
18 Nā, ka mea a Ihowā, te Atua, "E kore e pai kia noho te tangata ko ia anake; me hanga e ahau tētahi hoa pai mōna."
19 Nā, he mea whakaahua mai nā Ihowā, nā te Atua, i roto i te oneone ngā kīrehe katoa o te pārae, me ngā manu katoa o te rangi; ā, kawea mai ana e ia ki a Ārama, kia kitea ai te ingoa e huaina e ia ki a rātou; ā, ko a Ārama i hua ai ki ngā mea ora katoa, hei ingoa ērā mō rātou. 20 Nā, ka huaina e Ārama he ingoa mō ngā kararehe katoa, mō ngā manu o te rangi, mō ngā kīrehe katoa hoki o te pārae.
Ko Ārama ia kāhore i kitea tētahi hoa pai mōna. 21 Nā, ka mea a Ihowā, te Atua, kia parangia a Ārama e te moe, ā, moe ana ia. Nā, tangohia ana e ia tētahi o ōna rara, ā, whakatūtakina atu ana te kikokiko hei whakakapi mō reira. 22 Nā, ka hanga a Ihowā, te Atua, i te rara i tangohia mai rā e ia i roto i a Ārama hei wahine, ā, kawea ana e ia ki a Ārama.
23 Ā, ka mea a Ārama,
"Kātahi anō ki tēnei te wheua o roto o ōku wheua,
me te kikokiko o roto o ōku kikokiko;
me hua ia ko te Wahine,
nōna hoki i tangohia mai i roto i te Tangata."
24 Nō konei te tangata ka whakarere i tōna pāpā me tōna whaea, ā, ka piri ki tāna wahine; ā, hei kikokiko kotahi rāua. 25 Ā, e tū tahanga ana rāua tokorua, te tangata me tāna wahine, kīhai hoki i whakamā.
1 Assim foram concluídos o céu, a terra e todo o seu exército.
2 Tendo Deus terminado no sétimo dia a obra que tinha feito, descansou do seu trabalho.
3 Ele abençoou o sétimo dia e o consagrou, porque nesse dia descansou de toda a obra da Criação.
4 Tal é a história da criação do céu e da terra. No tempo em que o Senhor Deus fez a terra e o céu,
5 não existia ainda sobre a terra nenhum arbusto nos campos, e nenhuma erva havia ainda brotado nos campos, porque o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, nem havia homem que a cultivasse;
6 mas subia da terra um vapor que regava toda a sua superfície.
7 O Senhor Deus formou, pois, o homem do barro da terra, e inspirou-lhe nas narinas o sopro da vida e o homem se tornou um ser vivente.
8 Ora, o Senhor Deus tinha plantado um jardim no Éden, do lado do oriente, e colocou nele o homem que havia criado.
9 O Senhor Deus fez brotar da terra toda a sorte de árvores de aspecto agradável, e de frutos bons para comer; e a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore da ciência do bem e do mal.
10 Um rio saía do Éden para regar o jardim, e dividia-se em seguida em quatro braços.
11 O nome do primeiro é Fison, e é aquele que contorna toda a região de Hévila, onde se encontra o ouro.
12 (O ouro dessa região é puro; encontra-se ali também o bdélio e a pedra de ônix.)
13 O nome do segundo rio é Geon, e é aquele que contorna toda a região de Cuch.
14 O nome do terceiro rio é Tigre, que corre ao oriente da Assíria. O quarto rio é o Eufrates.
15 O Senhor Deus tomou o homem e o colocou no jardim do Éden, para cultivar o solo e o guardar.
16 Deu-lhe este preceito: "Podes comer do fruto de todas as árvores do jardim;
17 mas não comas do fruto da árvore da ciência do bem e do mal; porque no dia em que dele comeres, morrerás indubitavelmente".
18 O Senhor Deus disse: "Não é bom que o homem esteja só. Vou dar-lhe uma auxiliar que lhe seja adequada".
19 Tendo, pois, o Senhor Deus formado da terra todos os animais dos campos, e todas as aves do céu, levou-os ao homem, para ver como ele os havia de chamar; e todo o nome que o homem pôs aos animais vivos, esse é o seu verdadeiro nome.
20 O homem pôs nomes a todos os animais, a todas as aves do céu e a todos os animais do campo; mas não se achava para ele uma auxiliar que lhe fosse adequada.
21 Então, o Senhor Deus mandou ao homem um profundo sono; e enquanto ele dormia, tomou-lhe uma costela e fechou com carne o seu lugar.
22 E da costela que tinha tomado do homem, o Senhor Deus fez uma mulher, e levou-a para junto do homem.
23 "Eis agora aqui – disse o homem – o osso de meus ossos e a carne de minha carne; ela se chamará mulher, porque foi tomada do homem."
24 Por isso, o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir à sua mulher; e já não são mais que uma só carne.
25 O homem e a mulher estavam nus, e não se envergonhavam.