1 I aua rā kāhore o Īharaira kīngi.
I aua rā hoki e rapu ana te iwi o ngā Rāni i tētahi kāinga mō rātou hei nohoanga; kīhai hoki tētahi kāinga tupu i tau ki a rātou i roto i ngā iwi o Īharaira ā tae noa ki taua rā. 2 Nā, ka tono ngā tamariki a Rāna i ētahi tāngata tokorima o tō rātou hapū, he hunga māia, i roto i ō rātou rohe, i Toraha, i Ehetaoro, hei tūtei i te whenua, hei titiro hoki; i mea hoki ki a rātou, "Tīkina, tirohia te whenua."
Nā, ka tae rātou ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ki te whare o Mika, noho ana i reira. 3 I a rātou i te whare o Mika, ka mōhiotia e rātou te reo o taua taitamariki, o te Rīwaiti; nā, peka ana ki reira, ā, ka mea ki a ia, "Nā wai koe i kawe mai ki konei? E aha ana hoki koe i konei? Ā, he aha tāu i konei?"
4 Nā, ka mea ia ki a rātou, "Ko ngā mea tēnei i meatia e Mika ki ahau; nāna hoki ahau i utu, nā, hei tohunga anō ahau ki a ia."
5 Ā, ka mea rātou ki a ia, "Tēnā, ui atu ki te Atua kia mōhio ai mātou ka tika rānei tō mātou ara e haere nei mātou."
6 Nā, ka mea te tohunga ki a rātou, "Haere mārie, kei te aroaro o Ihowā tō koutou ara e haere nā koutou."
7 Nā, ka haere aua tāngata tokorima, ka tae ki Raihi, ā, ka kite i ngā tāngata o reira, i te pai o tā rātou noho, rite tonu ki a ngā Haironi, te āta noho, te mau; kāhore hoki he tangata whai mana o te whenua hei mea kia whakamā rātou ki tētahi mea, ā, e matara mai ana rātou i ngā Haironi, kāhore hoki ā rātou aha ki tētahi tangata.
8 Nā, ka tae rātou ki ō rātou tuākana, ki Toraha, ki Ehetaoro; ā, ka mea ō rātou tuākana ki a rātou, "He aha tā koutou kōrero?"
9 Kātahi rātou ka mea atu, "Whakatika, kia whakaekea rātou e tātou; kua kite hoki mātou i te whenua, nā, he pai rawa; ā, me āta noho anō rānei koutou? Kaua rā e māngere, ki te haere ki te tango i tērā whenua. 10 Ka haere koutou, ka tae atu koutou ki tētahi iwi e noho tatū ana, ā, he nui hoki te whenua; kua hōmai nei hoki e te Atua ki ō koutou ringa; he wāhi, kāhore nei i hapa i tētahi mea o te whenua."
11 Nā, tūria atu ana i reira e te hapū o ngā Rani, i roto i Toraha, i Ehetaoro, e ono rau tāngata, whītiki rawa ki ngā rākau o te whawhai. 12 Nā, ka haere rātou, ā, ka pūpahi ki Kiriata Tearimi, ki Hūrā; koia i huaina ai te ingoa o tērā wāhi, ko Mahanerana ā mohoa noa nei; koia tēnā i tua atu o Kiriata Tearimi. 13 Nā, i haere atu rātou i reira ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, ka tae ki te whare o Mika.
14 Nā, ko te ohonga o ngā tāngata tokorima i haere nei ki te tūtei i te whenua o Raihi, ka mea ki ō rātou tuākana, "E mōhio ana rānei koutou kei ēnei whare he epora, he terapimi, he whakapakoko whaowhao, me tētahi mea whakarewa? Nā, mā koutou te whakaaro ki tā koutou e mea ai." 15 Nā, ka peka rātou ki reira, ā, ka tae ki te whare o taua taitamariki, o te Rīwaiti, arā ki te whare o Mika, ā, oha atu ana ki a ia. 16 Ā, ko ngā tāngata e ono rau o ngā tama a Rāna me ā rātou rākau whawhai, tū tonu i te tomokanga o te kūwaha. 17 Nā, haere atu ana ngā tāngata tokorima i haere rā ki te tūtei i te whenua, ā, ka tae ki reira; kei te tango i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te whakapakoko hoki i whakarewaina. Nā, ko te tohunga i te tomokanga ki te kūwaha e tū ana, rātou ko ngā tāngata e ono rau, me ā rātou rākau whawhai, whītiki tonu.
18 Ā, nō te haerenga o ērā ki te whare o Mika, nō te tangohanga i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te mea hoki i whakarewaina, ka mea te tohunga ki a rātou, "E aha ana koutou?"
19 Anō rā ko rātou ki a ia, "Whakarongoa, kōpania atu tōu ringa ki tōu māngai, ā, haere mai tātou, hei matua hoki koe mō mātou, hei tohunga. Ko tēhea te mea pai kia waiho koe hei tohunga mō te whare o te tangata kotahi, kia waiho rānei hei tohunga mō tētahi iwi, mō tētahi hapū hoki o Īharaira?" 20 Nā, ka koa te ngākau o te tohunga, ā, ka mau ia ki te epora, ki ngā terapimi, ki te whakapakoko whakairo, ā, haere ana i roto i taua hunga. 21 Kātahi rātou ka tahuri, ka haere; ā, makā ana e rātou ngā tamariki, ngā kararehe, me ngā taonga ki mua i a rātou.
22 Ka matara atu rātou i te whare o Mika, nā, ka huihuia ngā tāngata o ngā whare i tata ki te whare o Mika, ā, ka mau atu i a rātou ngā tama a Rāna. 23 Nā, ka karanga rātou ki ngā tama a Rāna. Ā, ka tahuri mai ngā aroaro o ērā, ka mea ki a Mika, "He aha tāu i huihui tāngata mai ai koe?"
24 Nā, ka mea ia, "Kua tangohia atu rā e koutou āku atua i hanga ai, me te tohunga, ā, kua haere atu; ā, he aha atu anō tāku? He aha hoki kia kī mai koutou ki ahau, ‘He aha tāu?’ "
25 Ā, ka mea ngā tama a Rāna ki a ia, "Kei rangona tōu reo e mātou, kei tōrere atu ki a koe te hunga ngākau āritarita, ā, ka mate koe me tōu whare katoa." 26 Nā, haere ana ngā tama a Rāna i tō rātou ara, ā, i te kitenga hoki o Mika he kaha rawa rātou i a ia, ka tahuri ia, ā, hoki ana ki tōna whare.
27 Ā, maua atu ana e rātou ngā mea i hangā e Mika, me te tohunga i noho ki a ia, ā, haere ana ki Raihi, ki tētahi iwi e āta noho ana, kāhore ōna whakaohooho. Nā, patua iho e rātou ki te mata o te hoari, tahuna ake hoki e rātou te pā ki te ahi. 28 Kāhore hoki he tangata hei whakaora; nō te mea he matara a reira i Hairona, kāhore anō ā rātou aha ki tētahi tangata; i te raorao hoki a reira, i Peterehopo.
Nā, hangā ana e rātou te pā, ā, noho ana i reira. 29 Ā, huaina ana e rātou te ingoa o te pā ko Rāna, ko te ingoa o tō rātou matua, o Rāna, i whānau nei mā Īharaira; ko Raihi ia te ingoa o te pā i mua. 30 Nā, whakatūria ana e ngā tama a Rāna mō rātou te whakapakoko whaowhao, ā, ko Honatana hoki tama a Kerehoma, tama a Mohi, rātou ko āna tama ngā tohunga o te iwi o ngā Rāni tae noa ki te rā i whakaraua ai te whenua. 31 Ā, tū tonu tā rātou whakapakoko whakairo, tā Mika i hanga rā, i ngā rā katoa o te whare o te Atua i Hiro.
1 Naquele tempo, não havia rei em Israel. Por essa mesma época, a tribo de Dã buscava uma possessão para habitar nela, porque até então nada tinha recebido entre as tribos de Israel.
2 Os danitas enviaram cinco dos seus, cinco homens valorosos escolhidos dentre as suas famílias de Saraá e de Estaol, para explorarem cuidadosamente a terra: "Ide – disseram-lhes – e examinai bem a terra". Foram e chegaram à montanha de Efraim e entraram na casa de Micas, onde passaram a noite.
3 Perto da casa de Micas, ouviram a voz do jovem levita e, aproximando-se dele, disseram-lhe: "Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? Por que te encontras neste lugar?".
4 Respondeu-lhes o jovem: "Micas fez-me isso e isso; deu-me um salário e eu sirvo-lhe de sacerdote".
5 "Consulta então – replicaram-lhe – o teu deus, a fim de saber se nossa viagem será bem sucedida."
6 O sacerdote respondeu: "Ide em paz. A vossa viagem está sob o olhar de Deus".
7 Os cinco homens puseram-se a caminho e foram até Lais. Viram ali um povo que habitava seguro, pacífico e tranquilo, segundo o costume dos sidônios. Não havia naquela terra nenhum rei que dominasse sobre os seus habitantes ou que os molestasse em coisa alguma. Viviam longe dos sidônios e não tinham relações com ninguém.
8 Voltando para seus irmãos em Saraá e Estaol, estes disseram: "Que pudestes fazer?".
9 Eles responderam: "Vamos, subamos contra eles. Vimos a sua terra que é excelente. Por que ficais aí sem nada dizer? Não demoreis a pôr-vos em marcha para tomar posse dessa terra.
10 Quando ali entrardes, encontrareis um povo que vive em segurança e uma terra espaçosa que Deus vos entregará nas mãos, uma região onde nada falta daquilo que a terra produz".
11 Seiscentos homens da família de Dã partiram, pois, de Saraá e de Estaol, munidos com armas de guerra
12 e acamparam em Cariatarim, em Judá. Por isso, deu-se àquele lugar o nome de Maané-Dã, o qual assim se chama ainda hoje e está situado ao ocidente de Cariatarim.
13 Dali passaram às montanhas de Efraim e chegaram à casa de Micas.
14 E os cinco homens que tinham sido enviados a explorar a terra de Lais disseram aos seus irmãos: "Sabeis que há nessa casa um efod, um terafim e um ídolo fundido? Considerai agora o que tendes a fazer".
15 Dirigiram-se para lá e entraram na casa do jovem levita, em casa de Micas, para saudá-lo e informar-se de como ia passando.
16 Entretanto, os seiscentos danitas, armados como estavam, ficaram à porta.
17 Os cinco exploradores penetraram (sozinhos) na capela e tomaram o ídolo com o efod e o terafim, enquanto o sacerdote se achava com os seiscentos homens armados à entrada da porta.
18 Tiraram, pois, da casa de Micas, o ídolo, o efod e os terafim. O sacerdote disse-lhes: "Que fazeis vós?".
19 "Cala-te – responderam-lhe –: "Põe a mão na boca, vem conosco e tu nos servirás de pai e de sacerdote. O que é melhor para ti: ser sacerdote na casa de um particular, ou numa tribo e numa família de Israel?".
20 Alegrou-se o coração do sacerdote, e ele, tomando o efod, o terafim e o ídolo, foi com a tropa.
21 Puseram-se de novo a caminho, precedidos das crianças, do gado e das bagagens.
22 Estando eles já longe da casa de Micas, os vizinhos deste ajuntaram-se e perseguiram os danitas.
23 Interrogados, os filhos de Dã voltaram-se e disseram a Micas: "Que queres tu e por que trazes toda essa gente?".
24 Ele respondeu: "Tirastes os meus deuses que fiz para mim, tomastes o sacerdote e partistes. Que me resta agora? E como podeis perguntar o que quero?".
25 Os danitas replicaram: "Nem mais uma palavra diante de nós! Não suceda que alguns se impacientem contra vós e percais a vida, tu e tua família!".
26 E os danitas continuaram o seu caminho. Micas, vendo que aqueles homens eram mais fortes que ele, voltou para a sua casa.
27 Desse modo, tomaram os danitas a obra que Micas tinha feito, juntamente com o seu sacerdote. Atacaram então Lais, um povo pacífico e seguro, passaram-no a fio de espada e queimaram a cidade.
28 Não houve quem a salvasse, porque estava longe de Sidon e não tinham relações com ninguém. Essa cidade estava situada no vale pertencente a Bet-Roob. Os danitas reedificaram a cidade e habitaram nele,
29 chamando-a de Dã, nome de seu pai, filho de Israel. Anteriormente, a cidade chamava-se Lais.
30 E erigiram em seguida o ídolo. Jônatas, filho de Gérson, filho de Moisés, e seus descendentes foram sacerdotes na tribo de Dã até o dia de sua deportação.
31 O ídolo de Micas foi conservado entre eles durante todo o tempo que o santuário de Deus ficou em Silo.