Publicidade

Juízes 18

AVM
Ko Mika me te Iwi o Rāna

1 I aua kāhore o Īharaira kīngi.

I aua hoki e rapu ana te iwi o ngā Rāni i tētahi kāinga rātou hei nohoanga; kīhai hoki tētahi kāinga tupu i tau ki a rātou i roto i ngā iwi o Īharaira ā tae noa ki taua . 2 , ka tono ngā tamariki a Rāna i ētahi tāngata tokorima o rātou hapū, he hunga māia, i roto i ō rātou rohe, i Toraha, i Ehetaoro, hei tūtei i te whenua, hei titiro hoki; i mea hoki ki a rātou, "Tīkina, tirohia te whenua."

, ka tae rātou ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ki te whare o Mika, noho ana i reira. 3 I a rātou i te whare o Mika, ka mōhiotia e rātou te reo o taua taitamariki, o te Rīwaiti; , peka ana ki reira, ā, ka mea ki a ia, "wai koe i kawe mai ki konei? E aha ana hoki koe i konei? Ā, he aha tāu i konei?"

4 , ka mea ia ki a rātou, "Ko ngā mea tēnei i meatia e Mika ki ahau; nāna hoki ahau i utu, , hei tohunga anō ahau ki a ia."

5 Ā, ka mea rātou ki a ia, "Tēnā, ui atu ki te Atua kia mōhio ai mātou ka tika rānei mātou ara e haere nei mātou."

6 , ka mea te tohunga ki a rātou, "Haere mārie, kei te aroaro o Ihowā koutou ara e haere koutou."

7 , ka haere aua tāngata tokorima, ka tae ki Raihi, ā, ka kite i ngā tāngata o reira, i te pai o rātou noho, rite tonu ki a ngā Haironi, te āta noho, te mau; kāhore hoki he tangata whai mana o te whenua hei mea kia whakamā rātou ki tētahi mea, ā, e matara mai ana rātou i ngā Haironi, kāhore hoki ā rātou aha ki tētahi tangata.

8 , ka tae rātou ki ō rātou tuākana, ki Toraha, ki Ehetaoro; ā, ka mea ō rātou tuākana ki a rātou, "He aha koutou kōrero?"

9 Kātahi rātou ka mea atu, "Whakatika, kia whakaekea rātou e tātou; kua kite hoki mātou i te whenua, , he pai rawa; ā, me āta noho anō rānei koutou? Kaua e māngere, ki te haere ki te tango i tērā whenua. 10 Ka haere koutou, ka tae atu koutou ki tētahi iwi e noho tatū ana, ā, he nui hoki te whenua; kua hōmai nei hoki e te Atua ki ō koutou ringa; he wāhi, kāhore nei i hapa i tētahi mea o te whenua."

11 , tūria atu ana i reira e te hapū o ngā Rani, i roto i Toraha, i Ehetaoro, e ono rau tāngata, whītiki rawa ki ngā rākau o te whawhai. 12 , ka haere rātou, ā, ka pūpahi ki Kiriata Tearimi, ki Hūrā; koia i huaina ai te ingoa o tērā wāhi, ko Mahanerana ā mohoa noa nei; koia tēnā i tua atu o Kiriata Tearimi. 13 , i haere atu rātou i reira ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, ka tae ki te whare o Mika.

14 , ko te ohonga o ngā tāngata tokorima i haere nei ki te tūtei i te whenua o Raihi, ka mea ki ō rātou tuākana, "E mōhio ana rānei koutou kei ēnei whare he epora, he terapimi, he whakapakoko whaowhao, me tētahi mea whakarewa? , koutou te whakaaro ki koutou e mea ai." 15 , ka peka rātou ki reira, ā, ka tae ki te whare o taua taitamariki, o te Rīwaiti, arā ki te whare o Mika, ā, oha atu ana ki a ia. 16 Ā, ko ngā tāngata e ono rau o ngā tama a Rāna me ā rātou rākau whawhai, tonu i te tomokanga o te kūwaha. 17 , haere atu ana ngā tāngata tokorima i haere ki te tūtei i te whenua, ā, ka tae ki reira; kei te tango i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te whakapakoko hoki i whakarewaina. , ko te tohunga i te tomokanga ki te kūwaha e ana, rātou ko ngā tāngata e ono rau, me ā rātou rākau whawhai, whītiki tonu.

18 Ā, te haerenga o ērā ki te whare o Mika, te tangohanga i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te mea hoki i whakarewaina, ka mea te tohunga ki a rātou, "E aha ana koutou?"

19 Anō ko rātou ki a ia, "Whakarongoa, kōpania atu tōu ringa ki tōu māngai, ā, haere mai tātou, hei matua hoki koe mātou, hei tohunga. Ko tēhea te mea pai kia waiho koe hei tohunga te whare o te tangata kotahi, kia waiho rānei hei tohunga tētahi iwi, tētahi hapū hoki o Īharaira?" 20 , ka koa te ngākau o te tohunga, ā, ka mau ia ki te epora, ki ngā terapimi, ki te whakapakoko whakairo, ā, haere ana i roto i taua hunga. 21 Kātahi rātou ka tahuri, ka haere; ā, makā ana e rātou ngā tamariki, ngā kararehe, me ngā taonga ki mua i a rātou.

22 Ka matara atu rātou i te whare o Mika, , ka huihuia ngā tāngata o ngā whare i tata ki te whare o Mika, ā, ka mau atu i a rātou ngā tama a Rāna. 23 , ka karanga rātou ki ngā tama a Rāna. Ā, ka tahuri mai ngā aroaro o ērā, ka mea ki a Mika, "He aha tāu i huihui tāngata mai ai koe?"

24 , ka mea ia, "Kua tangohia atu e koutou āku atua i hanga ai, me te tohunga, ā, kua haere atu; ā, he aha atu anō tāku? He aha hoki kia mai koutou ki ahau, He aha tāu?"

25 Ā, ka mea ngā tama a Rāna ki a ia, "Kei rangona tōu reo e mātou, kei tōrere atu ki a koe te hunga ngākau āritarita, ā, ka mate koe me tōu whare katoa." 26 , haere ana ngā tama a Rāna i rātou ara, ā, i te kitenga hoki o Mika he kaha rawa rātou i a ia, ka tahuri ia, ā, hoki ana ki tōna whare.

E Noho ngā Tama a Rāna i Raihi

27 Ā, maua atu ana e rātou ngā mea i hangā e Mika, me te tohunga i noho ki a ia, ā, haere ana ki Raihi, ki tētahi iwi e āta noho ana, kāhore ōna whakaohooho. , patua iho e rātou ki te mata o te hoari, tahuna ake hoki e rātou te ki te ahi. 28 Kāhore hoki he tangata hei whakaora; te mea he matara a reira i Hairona, kāhore anō ā rātou aha ki tētahi tangata; i te raorao hoki a reira, i Peterehopo.

, hangā ana e rātou te , ā, noho ana i reira. 29 Ā, huaina ana e rātou te ingoa o te ko Rāna, ko te ingoa o rātou matua, o Rāna, i whānau nei Īharaira; ko Raihi ia te ingoa o te i mua. 30 , whakatūria ana e ngā tama a Rāna rātou te whakapakoko whaowhao, ā, ko Honatana hoki tama a Kerehoma, tama a Mohi, rātou ko āna tama ngā tohunga o te iwi o ngā Rāni tae noa ki te i whakaraua ai te whenua. 31 Ā, tonu rātou whakapakoko whakairo, Mika i hanga , i ngā katoa o te whare o te Atua i Hiro.

1 Naquele tempo, não havia rei em Israel. Por essa mesma época, a tribo de buscava uma possessão para habitar nela, porque até então nada tinha recebido entre as tribos de Israel.

2 Os danitas enviaram cinco dos seus, cinco homens valorosos escolhidos dentre as suas famílias de Saraá e de Estaol, para explorarem cuidadosamente a terra: "Ide disseram-lhes e examinai bem a terra". Foram e chegaram à montanha de Efraim e entraram na casa de Micas, onde passaram a noite.

3 Perto da casa de Micas, ouviram a voz do jovem levita e, aproximando-se dele, disseram-lhe: "Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? Por que te encontras neste lugar?".

4 Respondeu-lhes o jovem: "Micas fez-me isso e isso; deu-me um salário e eu sirvo-lhe de sacerdote".

5 "Consulta então replicaram-lhe o teu deus, a fim de saber se nossa viagem será bem sucedida."

6 O sacerdote respondeu: "Ide em paz. A vossa viagem está sob o olhar de Deus".

7 Os cinco homens puseram-se a caminho e foram até Lais. Viram ali um povo que habitava seguro, pacífico e tranquilo, segundo o costume dos sidônios. Não havia naquela terra nenhum rei que dominasse sobre os seus habitantes ou que os molestasse em coisa alguma. Viviam longe dos sidônios e não tinham relações com ninguém.

8 Voltando para seus irmãos em Saraá e Estaol, estes disseram: "Que pudestes fazer?".

9 Eles responderam: "Vamos, subamos contra eles. Vimos a sua terra que é excelente. Por que ficais sem nada dizer? Não demoreis a pôr-vos em marcha para tomar posse dessa terra.

10 Quando ali entrardes, encon­trareis um povo que vive em segurança e uma terra espaçosa que Deus vos entregará nas mãos, uma região onde nada falta daquilo que a terra produz".

11 Seiscentos homens da família de partiram, pois, de Saraá e de Estaol, munidos com armas de guerra

12 e acamparam em Cariatarim, em Judá. Por isso, deu-se àquele lugar o nome de Maané-Dã, o qual assim se chama ainda hoje e está situado ao ocidente de Cariatarim.

13 Dali passaram às montanhas de Efraim e chegaram à casa de Micas.

14 E os cinco homens que tinham sido enviados a explorar a terra de Lais disseram aos seus irmãos: "Sabeis que nessa casa um efod, um terafim e um ídolo fundido? Considerai agora o que tendes a fazer".

15 Dirigiram-se para e entraram na casa do jovem levita, em casa de Micas, para saudá-lo e informar-se de como ia passando.

16 Entretanto, os seiscentos danitas, armados como estavam, ficaram à porta.

17 Os cinco exploradores penetraram (sozinhos) na capela e tomaram o ídolo com o efod e o terafim, enquanto o sacerdote se achava com os seiscentos homens armados à entrada da porta.

18 Tiraram, pois, da casa de Micas, o ídolo, o efod e os terafim. O sacerdote disse-lhes: "Que fazeis vós?".

19 "Cala-te responderam-lhe : "Põe a mão na boca, vem conos­co e tu nos servirás de pai e de sacerdote. O que é melhor para ti: ser sacerdote na casa de um particular, ou numa tribo e numa família de Israel?".

20 Alegrou-se o coração do sacerdote, e ele, tomando o efod, o terafim e o ídolo, foi com a tropa.

21 Puseram-se de novo a caminho, precedidos das crianças, do gado e das bagagens.

22 Estando eles longe da casa de Micas, os vizinhos deste ajuntaram-se e perseguiram os danitas.

23 Interrogados, os filhos de voltaram-se e disseram a Micas: "Que queres tu e por que trazes toda essa gente?".

24 Ele respondeu: "Tirastes os meus deuses que fiz para mim, tomastes o sacerdote e partis­tes. Que me resta agora? E como podeis perguntar o que quero?".

25 Os danitas replicaram: "Nem mais uma palavra diante de nós! Não suceda que alguns se impacientem contra vós e percais a vida, tu e tua família!".

26 E os danitas continuaram o seu caminho. Micas, vendo que aqueles homens eram mais fortes que ele, voltou para a sua casa.

27 Desse modo, tomaram os danitas a obra que Micas tinha feito, juntamente com o seu sacerdote. Atacaram então Lais, um povo pacífico e seguro, passaram-no a fio de espada e queimaram a cidade.

28 Não houve quem a salvasse, porque estava longe de Sidon e não tinham relações com ninguém. Essa cidade estava situada no vale pertencente a Bet-Roob. Os danitas reedificaram a cidade e habitaram nele,

29 chamando-a de , nome de seu pai, filho de Israel. Anteriormente, a cidade chamava-se Lais.

30 E erigiram em seguida o ídolo. Jônatas, filho de Gérson, filho de Moisés, e seus descendentes foram sacerdotes na tribo de até o dia de sua deportação.

31 O ídolo de Micas foi conservado entre eles durante todo o tempo que o santuário de Deus ficou em Silo.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-