Publicidade

Juízes 19

AVM
Te Rīwaiti rāua ko Tōna Wahine Iti

1 Ā, i aua , i te mea kāhore he kīngi o Īharaira.

, ko tētahi tangata, he Rīwaiti, e noho noa iho ana i te taha ki tua o te whenua pukepuke o Ēparaima. , ka tango ia i tētahi wahine iti māna i roto i Pēterehema Hūrā. 2 , kua pūremu tāna wahine iti, ā, mawehe atu ana i a ia ki te whare o tōna pāpā, ki Pēterehema Hūrā, ā, e whā ngā tino marama ōna ki reira. 3 , ka whakatika tāna tahu, ā, haere ana ki te whai i a ia, ki te whakamārie i a ia, ki te whakahoki mai i a ia; ko tāna tangata hoki tōna hoa haere, me ngā kāihe e rua. , ka kawea ia e te wahine ki te whare o tōna pāpā, ā, te kitenga o te pāpā o te kōtiro i a ia, koa tonu, te mea ka tūtaki ki a ia. 4 , ka pupuri tōna hungawai, te pāpā o te kōtiro, i a ia; ā, e toru ngā i noho ai ia ki a ia; heoi kai ana, inu ana rāua, ā, noho ana i reira.

5 Ā, i te whā o ngā ka maranga wawe rātou i te ata, ā, whakatika ana ia ki te haere. , ka mea te pāpā o te kōtiro ki tāna hunaonga, "Kia ora tōu ngākau i tētahi wāhi taro, ā muri iho ka haere." 6 , ka noho rāua, ka kai, ka inu tahi rāua tokorua, , ka mea te pāpā o te kōtiro ki taua tangata, "Tēnā koa, noho iho i te nei, kia koa hoki tōu ngākau." 7 Ā, i te whakatikanga o taua tangata ki te haere, ka tohea ia e tōna hungawai, , ka moe anō ia ki reira. 8 Ā, i te rima o ngā ka maranga wawe ia ki te haere, ā, ka mea te pāpā o te kōtiro, "Kia ora tōu ngākau; e noho kōrua kia tītaha te ." Ā, kai ana rāua tokorua.

9 , ka whakatika taua tangata ki te haere, a ia, tāna wahine iti me tāna tangata, ā, ka mea tōna hungawai, te pāpā o te kōtiro ki a ia, "Nanā, kua heke te , kua ahiahi, e noho . Nanā, kua tāwharara te , hei konei moe ai, kia koa ai tōu ngākau; ā, hei te ata āpōpō ka maranga wawe ai koutou ki te ara, ka haere ki tōu kāinga." 10 Otiia kīhai taua tangata i pai kia noho i taua , engari whakatika ana ia, haere ana, ā, ka tae ki te ritenga atu o Iepuhu, arā o Hiruhārama. I a ia anō hoki ngā kāihe e rua, whakanoho rawa, i a ia anō hoki tāna wahine iti.

11 Ka tata rātou ki Iepuhu, , kua aua noa atu te ; ā, ka mea te tangata ki tōna rangatira, "Tēnā, kia peka tātou ki tēnei o ngā Iepuhi, ki reira moe ai."

12 , ka mea tōna rangatira ki a ia, "E kore tātou e peka ki te o te iwi , ehara nei i ngā tamariki a Īharaira; engari me haere atu tātou ki Kipea." 13 , ka mea ia ki tāna tangata, "Haere mai, tātou ka whakatata ki tētahi o ēnei wāhi; ka moe ai tātou ki Kipea, ki Rama rānei." 14 , ka whiti atu rātou, ka haere; ā, kua toene te i a rātou ka tata ki Kipea, ki tētahi o Pineamine. 15 , ka peka rātou ki reira, ka haere ki Kipea moe ai; ā, i tōna taenga atu, ka noho ki te waharoa o te ; kāhore hoki he tangata hei mau i a rātou ki tōna whare moe ai.

16 , ko tētahi tangata, he koroheke, e haere mai ana i tāna mahi i te māra i te ahiahi; ā, ko taua tangata te whenua pukepuke o Ēparaima, i Kipea hoki e noho ana; ko ngā tāngata ia o te , he Pineamini. 17 Ā, ka maranga ake ōna kanohi, ka kite i te tangata konene i te waharoa o te , , ka mea taua koroheke, "Ko hea koe? I haere mai anō hoki koe i hea?"

18 , ka mea ia ki a ia, "I haere mai mātou i Pēterehema Hūrā, ā, e haere ana mātou ki tērā taha o te whenua pukepuke o Ēparaima; reira ahau; ā, i haere ahau ki Pēterehema Hūrā. Otiia e haere ana tēnei ahau ki te whare o Ihowā; heoi kāhore he tangata hei mau i ahau ki roto ki tōna whare. 19 He kakau wīti anō ia tēnei, he kai ā mātou kāihe; he taro anō tēnei, he wāina hoki māku, ā, tāu pononga wahine, te tāhake hoki a āu pononga; kāhore he mate ki te aha, ki te aha."

20 , ka mea taua koroheke, "Kia tau te rangimārie ki a koe. He ahakoa , waiho mai i ahau ngā mea katoa e matea e koe; otiia kaua e moe ki te waharoa." 21 , mauria ana e ia ki tōna whare, ā, hoatu ana he kai ngā kāihe; ā, horoia ana e rātou ō rātou waewae, kai ana, inu ana.

Te Hara a Kipea

22 E mea ake ana ō rātou ngākau ki te koa, , ko te karapotinga o te whare e ngā tāngata o te , he tama Periara; kei te pātuki ki te tatau, ka kōrero ki te tangata nōna te whare, ki taua koroheke , ka mea, "Whakaputaina mai ki waho tēnā tangata i haere ki tōu whare, kia mōhio ai mātou ki a ia."

23 , ka haere atu ki a rātou te tangata nōna te whare, ka mea ki a rātou, "Kaua , e ōku tuākana, kaua e mahia te mea kino; kua tae mai nei hoki tēnei tangata ki tōku whare, kaua tēnei mea pōauau e meatia. 24 , ko tāku tamāhine tēnei, he wāhina, me tāna wahine iti hoki; māku rāua e kawe atu ināianei, whakaititia rāua e koutou, meatia hoki ki a rāua te mea e pai ana ki koutou titiro; ko tēnei tangata ia, kaua tēnei mea pōauau e meatia ki a ia."

25 Ā, pai ngā tāngata ki te whakarongo ki a ia, , ka mau taua tangata ki tāna wahine iti, ā, kawea atu ana ki waho ki a rātou, ā, ka mōhio rātou ki a ia, ka tūkino hoki i a ia i taua katoa ā tae noa ki te ata; ā, ka te ata, ka tukua ia e rātou. 26 , ka haere mai te wahine i te pūaotanga o te ata, takoto ana ki te kūwaha o te whare o te tangata kei reira nei tōna ariki, ā mārama noa.

27 Ā, ka whakatika ake tōna ariki i te ata, , ka huakina e ia ngā tatau o te whare, ka puta atu, he mea kia haere i tōna ara. , ko te wahine , ko tāna wahine iti, kua hinga ki te kūwaha o te whare, ko ōna ringa i runga i te paepae o te tatau. 28 , ka mea ia ki a ia, "Whakatika kia haere tātou." Kāhore ia tētahi i whakaō mai. , ka hāpainga ia e ia ki runga ki te kāihe. Ā, ka maranga taua tangata, haere ana ki tōna wāhi.

29 Ā, tōna taenga ki tōna whare, ka tīkina e ia tētahi māripi, ā, ka mau ki tāna wahine iti, tapatapahia ana e ia ōna wāhi, kia tekau rua ngā wāhanga, ā, tukua ana ki ngā rohe katoa o Īharaira, puta noa. 30 Ā, i mea te hunga katoa i kitea ai, "Kāhore tēnei i mua, kāhore anō hoki i kitea he rite tēnei o te i haere mai ai ngā tamariki a Īharaira i te whenua o Īhipa ā mohoa noa nei. Maharatia iho, whakaaroa, kōrerotia."

1 Naquele tempo, como não havia rei em Israel, aconteceu que um levita, vindo fixar-se no fundo das montanhas de Efraim, tomou ali por concubina uma jovem de Belém de Judá.

2 Esta foi-lhe infiel, deixou-o e foi para junto de seu pai em Belém de Judá, onde ficou quatro meses.

3 Seu marido foi ter com ela para falar-lhe ao coração e reconduzi-la à sua casa. Levou consigo um servo e dois jumentos. Ela o introduziu na casa de seu pai. Quando o pai da mulher o viu, saiu a recebê-lo alegremente.

4 Retido pelo sogro, pai da jovem, ficou o levita com ele durante três dias; comeram, beberam e passaram a noite.

5 Na manhã do quarto dia, quando se levantaram e se dispunham a partir, o pai da jovem disse ao genro: "Restaura primeiro as tuas forças com um pouco de pão e depois disso partireis".

6 Sentaram-se ambos, comeram e beberam. Então, o pai da jovem disse ao genro: "Peço-te que passes aqui ainda esta noite e alegre-se o teu coração".

7 Devido à insistência do sogro, o homem que se tinha levantado para partir, tornou a recostar-se e passou ali ainda aquela noite.

8 Chegada a manhã, preparando-se ele para se pôr a caminho, disse-lhe o pai da jovem: "Peço-te que restaures as tuas forças. Deixai a vossa partida para o declinar do dia". E comeram ambos juntos.

9 Levantou-se então o homem e dispunha-se a partir com a sua concubina e o seu servo. O sogro, porém, pai da jovem, disse-lhe de novo: "Olha que o dia declina e a noite se aproxima. Passai a noite aqui. Sim, o dia se vai acabando, passa aqui a noite tranquilamente. Amanhã vos levantareis cedo e partireis, a fim de voltardes para a vossa casa".

10 O levita, porém, não consentiu. Partiu e chegou a Jebus, que é Jerusalém, com a sua concubina e seus dois jumentos selados.

11 Quando chegaram, o dia ia declinando. Então, o criado disse a seu amo: "Vem, tomemos o caminho da cidade dos jebuseus para ali passarmos a noite".

12 "Não respondeu-lhe o amo não entraremos numa cidade estrangeira, onde não israelitas. Iremos até Gabaá.

13 Vamos ajuntou ele procuremos atin­gir um desses lugares, e nos alojaremos em Gabaá ou em Ramá."

14 Prosseguiram, pois, o seu caminho. O sol se punha quando se encontravam perto de Gabaá de Benjamim.

15 Dirigiram-se para , a fim de passarem a noite. Tendo entrado na cidade, parou o levita na praça e ninguém lhe ofereceu hospitalidade.

16 Ao anoitecer, apareceu um homem idoso que voltava do seu trabalho no campo. Era também da montanha de Efraim e habitava como forasteiro em Gabaá, cujos habitantes eram benjami­nitas.

17 O velho, levantando os olhos, viu o levita na praça da cidade: "Aonde vais? , disse-lhe ele e de onde vens?".

18 "Nós partimos respondeu o levita de Belém de Judá e vamos até o fundo da montanha de Efraim, onde nasci. Acabo de deixar Belém de Judá para voltar à minha casa, mas ninguém me quer acolher,

19 embora tenhamos palha e feno para os nossos jumentos, pão e vinho para mim, tua serva e o jovem, teu servo; nada nos falta."

20 O velho respondeu: "A paz seja contigo. E te darei tudo o que for necessário. De modo algum deverás passar a noite na praça".

21 Fê-lo entrar em sua casa, e deu de comer aos jumentos. Os viajantes lavaram os pés, e foi-lhes servida a refeição.

22 Enquanto restauravam as forças, vie­ram os habitantes da cidade, gente péssima, e, cercando a casa do velho, bateram violentamente à porta: "Faze sair gritaram eles ao velho, dono da casa , faze sair o homem que entrou em tua casa para que nós o conheçamos!".

23 O velho saiu e foi ter com eles, dizendo: "Não queirais, irmãos, cometer semelhante maldade, pois esse homem é hóspede de minha casa. Não pratiqueis tal infâmia.

24 Eis aqui a minha filha virgem e a concubina desse homem. Eu vo-las trarei. Vós podereis violá-las e fazer delas o que quiserdes; somente vos peço que não cometais contra esse homem uma ação tão infame".

25 Eles, porém, não o quiseram ouvir. Então o levita, vendo isso, trouxe-lhes sua concubina. Eles a conheceram e abusaram dela durante a noite até pela manhã e despediram-na ao amanhecer.

26 Ao romper do dia, veio a mulher e caiu à porta da casa onde estava o marido e ali ficou até que o dia clareasse.

27 Chegada a manhã, levantou-se o marido e, ao abrir a porta para continuar o seu caminho, eis que sua concubina jazia diante da porta, com as mãos estendidas sobre a soleira.

28 "Levanta-te disse-lhe ele , vamos embora." Mas a mulher não lhe respondeu... tomou-a então, pô-la sobre o jumento e tomou o caminho de volta para a sua casa.

29 Chegando à sua casa, pegou um cutelo. Dividiu o cadáver de sua concu­bina, membro por membro, em doze partes, e enviou-as por todo o território de Israel.

30 Todos os que testemunharam aquilo, disseram: "Jamais se fez ou se viu tal coisa, desde que Israel subiu do Egito até este dia. Ponderai bem isto, deliberai e pronunciai-vos!".

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-