1 Nā, ka waiata a Tepora rāua ko Paraka tama a Apīnoama i taua rā, ka mea:
2 "Whakapaingia a Ihowā mō te takitakinga
a ngā kaitakitaki o Īharaira,
mō te hihikotanga mai o te iwi.
3 "Whakarongo, e ngā kīngi, kia whai taringa, e ngā rangatira;
māku, āe rā, māku e waiata ki a Ihowā,
ka hīmene ahau ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira.
4 "E Ihowā, i tōu putanga atu i Heira,
i tōu haerenga atu i te pārae i Ēroma,
i wiri te whenua,
i māturuturu iho anō ngā rangi;
i māturuturu iho anō hoki ngā wai o ngā kapua.
5 I rere ā-wai ngā maunga i te aroaro o Ihowā, ko taua Hinai anō hoki,
i te aroaro o Ihowā, o te Atua o Īharaira.
6 "I ngā rā o Hamakara tama a Anata,
i ngā rā o Taere, i takoto kau ngā huarahi,
i haere hoki ngā tira haere i ngā ara i tahaki.
7 I mutu rawa ngā rangatira o Īharaira,
i kāhore rawa,
ā, whakatika noa ake ahau, a Tepora,
whakatika ake ahau, he whaea nō Īharaira.
8 I whiriwhiria e rātou he atua hou;
kātahi ka puta he whawhai ki ngā kūwaha.
I kitea rānei he pukupuku, he tao rānei,
i roto i ngā mano e whā tekau o Īharaira?
9 Kei ngā kaiwhakatakoto tikanga o Īharaira tōku ngākau;
i hihiko rātou ki te tuku i a rātou i roto i te iwi.
Whakapaingia a Ihowā.
10 "Kōrerotia, e ngā kaieke kāihe mā,
e te hunga e noho ana i runga i ngā whāriki utu nui,
e te hunga e haere ana i te ara.
11 Mamao noa mai i te reo o ngā kaikōpere,
i ngā wāhi utuhanga wai,
ka kōrerotia e rātou i reira ngā mahi tika a Ihowā,
ngā mahi tika o tāna whakahaere tikanga i roto i a Īharaira.
"Kātahi te iwi o Ihowā
ka heke ki raro ki ngā kūwaha.
12 Maranga, maranga, e Tepora!
Maranga, maranga, whakahuatia he waiata!
Whakatika, e Paraka, ārahina tāu whakaraunga ki te whakarau,
e te tama a Apīnoama.
13 "Kātahi ka haere mai ki raro te mōrehu o ngā rangatira, me te iwi;
i haere mai hoki a Ihowā ki raro mōku ki te whawhai ki te mea nui.
14 I puta mai i a Ēparaima te hunga ko tō rātou pakiaka nei kei a Amareke;
kei muri i a koe, e Pineamine, i roto i ōu iwi;
i haere mai ngā kaiwhakatakoto tikanga i roto i a Makiri;
nō roto i a Hepurona ngā kaihāpai i te tokotoko a te kaiwhakahaere;
15 i a Tepora hoki ngā rangatira o Ihākara;
he pērā a Ihākara; he pērā hoki a Paraka;
huaki atu ana rātou i raro i ōna waewae ki te raorao.
I ngā manga wai o Reupena,
tērā ngā whakaaroaronga nunui o te ngākau.
16 He aha koe i noho ai ki ngā taiepa hipi,
whakarongo ai ki ngā whakatangi mō ngā kāhui?
I ngā manga wai o Reupena,
tērā ngā rapurapunga nunui o te ngākau.
17 I noho a Kireara ki tērā taha o Horano;
nā, ko Rāna, he aha ia i noho ai i runga i ngā kaipuke?
Ko Āhera, whakakeke tonu mai i te takutai moana,
ā, noho ana ia i te taha o ōna manga wai.
18 Ko Hepurona he iwi i whakahāwea ō rātou tinana ki te mate;
rāua ko Napatari i ngā wāhi teitei o te pārae.
19 "I haere mai ngā kīngi, i whawhai,
nā, ka whawhai ngā kīngi o Kanaana
ki Tānaka, ki te taha o ngā wai o Mekiro;
kīhai tētahi moni i riro hei taonga mō i rātou.
20 I whawhai iho rātou i te rangi;
i whawhai ngā whetū i ō rātou huarahi ki a Hihera.
21 I kāhakina atu rātou e te awa, e Kihona,
e taua awa tawhito, e te awa, e Kihona.
E tōku wairua, haere tonu i runga i te kaha.
22 Takatakahi ana i reira ngā pāua o ngā hōiho,
nā ngā pekenga, nā ngā tūpeketanga a ō rātou mārohirohi.
23 ‘Kangā a Meroho,’ e ai tā te anahera a Ihowā;
‘kangā kinotia ngā tāngata o reira;
mō rātou kīhai i haere mai hei āwhina mō Ihowā,
hei āwhina mō Ihowā ki te whawhai ki te hunga nunui.’
24 "Kia manaakitia i roto i ngā wāhine a Taere
wahine a Hēpere Keni;
kia manaakitia i roto i ngā wāhine o te tēneti.
25 I tonoa e tuahangata he wai mōna, he waiū tāna i hoatu ai,
kawea ana e ia he pata i roto i te peihana rangatira.
26 Totoro atu ana tōna ringa ki te titi
tōna matau ki te hama a ngā kaimahi;
hama iho e ia a Hihera,
ākina iho tōna pane;
titia iho hoki e ia tōna rahirahinga ā puta rawa.
27 Kūpapa ana ia ki ōna waewae,
hinga ana, takoto ana;
i kūpapa ia, i hinga, ki ōna waewae;
ko te wāhi i kūpapa ai ia,
hinga ana ia i reira, mate rawa.
28 "I titiro mai te whaea o Hihera i te matapihi,
i karanga hoki i te wini whakakahokaho,
‘Nā te aha i roa ai te haere mai o tana hāriata?
Nā te aha i pūhoi ai ngā wīra o ana hāriata?’
29 Ka utua e ngā mea mōhio o āna wāhine rangatira;
āe, ko ia anō hei whakahoki ake i te kupu ki a ia anō,
30 ‘Kāhore rānei rātou i tūpono atu, i wehewehe i ngā taonga?
He kōtiro, tokorua ngā kōtiro ki tērā, ki tērā;
he taonga kōtingotingo tō Hihera,
he taonga kōtingotingo, he mea whatu ki te ngira,
he mea kōtingotingo, he mea whatu ki te ngira i tētahi taha, i tētahi taha,
mō ngā kakī o te hunga i te taonga parakete?’
31 "Kia pēnā te whakangaromanga o ōu hoariri katoa, e Ihowā.
Kia rite ia te hunga e aroha ana ki a ia ki te rā
i tōna putanga kaha mai."
Nā, e whā tekau ngā tau i okioki ai te whenua.
1 Naquele dia, Débora cantou este cântico, com Barac, filho de Abinoem:
2 "Desatou-se a cabeleira em Israel, o povo ofereceu-se para o combate: bendizei o Senhor!
3 Reis, ouvi! Estai atentos, ó príncipes! Sou eu, eu que vou cantar ao Senhor. Vou proferir um salmo ao Senhor, Deus de Israel!
4 Senhor, quando saístes de Seir, quando surgistes dos campos de Edom, a terra tremeu, os céus se entornaram, as nuvens desfizeram-se em água,
5 abalaram-se as montanhas diante do Senhor, nada menos que o Sinai, diante do Senhor, Deus de Israel!
6 Nos dias de Samgar, filho de Anat, nos dias de Jael, estavam desertos os caminhos, e os viajantes seguiam veredas tortuosas.
7 Desertos se achavam os campos em Israel, desertos, senão quando eu, Débora, me levantei, me levantei como uma mãe em Israel.
8 Israel escolhera deuses novos, e logo a guerra lhe bateu às portas, e não havia um escudo nem uma lança entre os quarenta mil de Israel.
9 Meu coração bate pelos chefes de Israel, pelos que se ofereceram voluntariamente entre o povo: bendizei o Senhor!
10 Vós que cavalgais jumentas brancas, sentados sobre tapetes, a galopar pelas estradas, cantai!
11 A voz dos arqueiros, junto dos bebedouros, celebre as vitórias do Senhor, as vitórias dos seus chefes em Israel! Então o povo do Senhor desceu às portas.
12 Desperta, desperta, Débora! Desperta, desperta, canta um hino! Levanta-te, Barac! Toma os teus prisioneiros, filho de Abinoem!
13 E agora descei, sobreviventes do meu povo. Senhor, descei para junto de mim entre estes heróis.
14 De Efraim vêm os habitantes de Amalec; seguindo-te, marcha Benjamim com as tropas; de Maquir vêm os príncipes, e de Zabulon os guias com o bastão.
15 Os príncipes de Issacar estão com Débora; Issacar marcha com Barac e segue-lhe as pisadas na planície. Junto aos regatos de Rúben grandes foram as deliberações do coração.
16 Por que ficaste junto ao aprisco, a ouvir a música dos pastores? Junto aos regatos de Rúben grandes foram as deliberações do coração.
17 Galaad ficou em sua casa, além do Jordão; e Dã, por que habita junto dos navios? Aser assentou-se à beira do mar e ficou descansando nos seus portos.
18 Zabulon, porém, é um povo que desafia a morte, e da mesma forma Neftali, sobre os planaltos.
19 Vieram os reis e travaram combate; e travaram combate os reis de Canaã em Tanac, junto às águas de Meguido; mas não levaram espólio em dinheiro.
20 Desde o céu as estrelas combateram, de suas órbitas combateram contra Sísara,
21 e a torrente de Quison os arrastou, a velha torrente, a torrente de Quison. Marcha, ó minha alma, resolutamente!
22 Ouviu-se, então, o troar dos cascos dos cavalos, ao tropel, ao tropel dos cavaleiros.
23 Amaldiçoai Meroz, disse o anjo do Senhor, amaldiçoai, amaldiçoai seus habitantes! Porque não vieram em socorro do Senhor, em socorro do Senhor, com os guerreiros.
24 Bendita seja entre as mulheres, Jael, mulher de Héber, o quenita! Entre as mulheres da tenda seja bendita!
25 Ao que pediu água ofereceu leite; serviu nata em taça nobre.
26 Com uma das mãos segurou o prego, e com a outra o martelo de operário, e malhou Sísara, espedaçando-lhe a cabeça, e esmagou-lhe a fonte e a transpassou.
27 Aos seus pés ele vergou, tombou, ficou; aos seus pés ele vergou, tombou. Onde vergou, ali tombou abatido!
28 Da janela, através das persianas, a mãe de Sísara olha e clama: ‘Por que tarda em chegar o seu carro?! Por que demoram tanto as suas carruagens?!’.
29 As mais sábias das damas lhe respondem, e ela mesma o repete a si própria:
30 ‘Devem ter achado despojos, e os repartem: uma moça, duas moças para cada homem, despojos de tecidos multicores para Sísara, despojos de tecidos multicores, recamados; uma veste bordada, dois brocados, para os ombros do vencedor’.
31 Assim pereçam, Senhor, todos os vossos inimigos! E os que vos amam sejam como o sol quando nasce resplendente".
32 E repousou a terra durante quarenta anos.