Publicidade

Juízes 21

AVM
He Wāhine ngā Tāne o Pineamine

1 , kua puaki noa ake te oati a ngā tāngata o Īharaira i Mihipa, i mea rātou: "Kaua tētahi tangata o tātou e hoatu i tāna tamāhine hei wahine Pineamine."

2 , ka haere te iwi ki Pētēre, ā, noho ana i reira i te aroaro o te Atua ā ahiahi noa; , rahi noa atu ō rātou reo, he nui te tangi. 3 I mea hoki rātou, "te aha, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, i puta ake ai tēnei i roto i a Īharaira; i ngaro ai tētahi iwi i tēnei i roto i a Īharaira?"

4 , i te ata ka maranga wawe te iwi, ā, hangā ana he āta e rātou, ā, whakaekea ana he tahunga tinana, he whakahere te pai.

5 , ka mea ngā tama a Īharaira, "Ko wai o ngā iwi katoa o Īharaira kāhore i tae mai i roto i te whakaminenga ki a Ihowā?" Kua takoto hoki he oati nui te tangata e kore e haere ki a Ihowā ki Mihipa; i mea rātou, "Ka whakamatea rawatia."

6 Ā, kōingo tonu ngā tama a Īharaira ki rātou teina, ki a Pineamine; i mea, "Kua hautopea atu tētahi iwi i tēnei i roto i a Īharaira. 7 Me aha tātou ki ētahi wāhine ngā mea o rātou i mahue; kua oatitia hoki a Ihowā e tātou e kore ā tātou tamāhine e hoatu hei wāhine rātou?" 8 , ka mea anō rātou, "Ko tēhea o ngā iwi o Īharaira kāhore nei i tae mai ki a Ihowā ki Mihipa?" , kāhore tētahi tangata o Iapehe Kireara i haere ki te puni ki te whakaminenga. 9 I taua hoki te iwi, ā, kāhore tētahi tangata i reira o ngā tāngata o Iapehe Kireara.

10 , ka tono te huihui i ētahi tāngata ki reira, kotahi tekau rua mano, he hunga toa, ā, ka whakahau i a rātou, ka mea, "Tīkina patua ngā tāngata o Iapehe Kireara ki te mata o te hoari, me ngā wāhine me ngā tamariki. 11 Ā, ko tēnei koutou e mea ai, Ko ngā tāne katoa, me ngā wāhine katoa i takoto ki te tāne, me huna." 12 Ā, e whā rau ngā kōtiro i mau i a rātou i roto i ngā tāngata o Iapehe Kireara, he wāhina kāhore anō i mōhio noa, arā i takoto ki te tāne. , kawea ana e rātou ki te puni ki Hiro, ki tērā i te whenua o Kanaana.

13 Kātahi ka unga tāngata te huihui katoa hei kōrero ki ngā tama a Pineamine i te kāmaka i Rimono, hei karanga ki a rātou, "Kua mau te rongo." 14 , ka hoki a Pineamine i taua ; ā, ka hoatu ki a rātou ngā wāhine i whakaorangia e rātou i roto i ngā wāhine o Iapehe Kireara; otiia kīhai anō i rato.

15 , kōingo tonu te iwi ki a Pineamine, te mea kua wāhia e Ihowā ngā iwi o Īharaira. 16 , ka mea ngā kaumātua o te huihui, "Me aha tātou ki ētahi wāhine ngā mea i mahue, kua hunā nei hoki ngā wāhine a Pineamine?" 17 I mea anō rātou, "Kia whai kāinga tupu ngā mōrehu o Pineamine, kei mōtī rawa tētahi iwi i roto i a Īharaira. 18 Otiia e kore e taea te hoatu e tātou ā tātou tamāhine hei wāhine rātou." te mea kua oati ngā tama a Īharaira, kua mea: "Kia kangā te tangata e hoatu ana i te wahine ki a Pineamine." 19 , ka mea rātou, "Nanā, he hākari tērā ki a Ihowā i Hiro, i tēnei tau, i tēnei tau, i te taha ki te raki o Pētēre, i te taha ki te rāwhiti o te huarahi e tika atu ana i Pētēre ki Hekeme, i te tonga o Repona."

20 , ka whakahau atu rātou ki ngā tama a Pineamine, ka mea, "Haere ki ngā māra wāina whanga ai; 21 ā, e kite koutou. , kua puta ngā tamāhine o Hiro ki te kanikani, , ka haere atu koutou i ngā māra wāina hopu i tāna wahine, i tāna wahine, i roto i ngā tamāhine o Hiro, ā, ka haere ki te whenua o Pineamine. 22 Ā, ka tae mai ō rātou mātua, ō rātou tungāne rānei, ki ā mātou whakawā ai, ko reira mātou mea ai ki a rātou, Kia atawhai ki a mātou, arā ki a rātou; kīhai hoki i riro i a mātou he wahine tēnei, tēnei, o rātou i te mea e whawhai ana; ehara anō i te mea koutou i hoatu i tēnei , e ai koutou."

23 , pērā ana ngā tama a Pineamine, ā, tangohia ana e rātou ētahi wāhine i roto i te hunga i kanikani rite tonu ki a rātou te tokomaha, mea hopu rātou; ā, haere ana noho ana ki rātou kāinga tupu; kei te hanga i ō rātou , nohoia iho e rātou.

24 , ka tūria atu i reira i taua ngā tama a Īharaira ki tōna iwi ki tōna iwi, ki tōna hapū, ki tōna hapū. , haere ana rātou i reira ki tōna kāinga, ki tōna kāinga. 25 I aua kāhore o Īharaira kīngi; ko rātou i mea ai ko ngā mea i tika ki te titiro a tēnei, a tēnei.

1 Os filhos de Israel tinham jurado em Masfa, dizendo: "Ninguém dentre nós dará sua filha em casamento a um benjaminita".

2 Dirigiu-se o povo a Betel, onde ficou até a tarde, em presença do Senhor, levantando grande clamor a voz com grandes lamentações:

3 "Por que diziam eles , ó Senhor Deus de Israel, aconteceu essa desgraça que nos falte hoje uma tribo de Israel?".

4 No dia seguinte pela manhã, o povo levantou naquele lugar um altar, sobre o qual ofereceu holocaustos e sacrifícios pacíficos.

5 E disseram: "Haverá alguém dentre todas as tribos de Israel que não tenha comparecido à assembleia em presença do Eterno?". Com efeito, fora pronunciado o seguinte juramento solene contra aquele que não subisse a Masfa, diante do Senhor: "Será punido de morte".

6 Os filhos de Israel tiveram pena de Benjamim, seu irmão: "Assim diziam eles "foi hoje uma tribo cortada de Israel?

7 Onde vamos buscar mu­lheres para os que restam, pois que juramos pelo Senhor não lhes dar nossas filhas em casamento?".

8 Por isso, perguntavam se não havia alguma tribo de Israel que não tivesse subido para o Senhor, em Masfa. Ora, ninguém de Jabes em Galaad tinha vindo ao acampamento ou comparecido à assembleia.

9 Fez-se o recenseamento do povo e não se encontrou, com efeito, homem algum de Jabes em Galaad.

10 Então, a assembleia enviou para doze mil guerreiros valentes com a ordem seguinte: "Ide e passai a fio de espada todos os habitantes de Jabes em Galaad com as mulheres e as crianças.

11 Eis como deveis fazer: votareis ao interdito todo homem, bem como toda mulher que se houver deitado com homem".

12 Encontraram entre os habitantes de Jabes em Galaad quatrocentas moças virgens, que não tinham conhecido varão e as levaram ao acampamento de Silo, na terra de Canaã.

13 Toda a assembleia enviou mensagens de paz aos benjaminitas que tinham se refugiado no rochedo de Remon.

14 Voltaram eles para as suas casas e foram-lhes dadas por mulheres as filhas de Jabes em Galaad que tinham sido poupadas. Mas isso não lhes foi suficiente chegaram para todos.

15 O povo teve pena de Benjamim, porque o Senhor tinha feito uma brecha nas tribos de Israel.

16 Os anciãos da assembleia disseram: "Que faremos para dar mulheres aos que restam. Pois todas as mulheres de Benjamim foram exterminadas".

17 E acrescentaram: "Fique para Benja­mim a herança dos que sobreviveram, para que não seja cortada uma tribo de Israel.

18 Mas, não podemos dar-lhes nossas filhas em casamento, pois os filhos de Israel lançaram a maldição a todo aquele que desse a sua filha por mulher a um benjaminita".

19 E disseram: "Eis que se celebra a festa anual do Senhor em Silo" (Silo está situada ao norte de Betel, ao oriente do caminho que vai de Betel a Siquém e ao sul de Lebona).

20 Depois deram este conselho aos filhos de Benja­mim: "Ide e escondei-vos nas vinhas.

21 Quando virdes as filhas de Silo saírem para dançar em coro, saí de repente das vinhas e cada um tome uma para mulher entre as filhas de Silo. Em seguida, voltai para a terra de Benjamim.

22 Quando seus pais ou seus irmãos vierem queixar-se junto de nós, lhes diremos: Dei­xai-as vir conosco, pois durante a guerra não pudemos tomar uma mulher para cada um. Aliás, não sois vós quem lhas destes e nem tendes culpa nisso."

23 Assim fizeram os benjaminitas: tomaram entre as dançarinas mulheres segundo o seu número; tomaram-nas e voltaram para a sua casa. Depois construí­ram cidades e habitaram nelas.

24 Voltaram também os israelitas, cada um para a sua tribo e sua família e para a terra de sua herança.

25 Naquele tempo, não havia rei em Israel e cada um fazia o que lhe parecia melhor.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-