1 Atenção! O Senhor vai arrasar a terra

e fazê-la virar um deserto;

vai estragar a terra

e espalhar os seus moradores.

2 A mesma coisa acontecerá com todos:

o povo comum e os sacerdotes,

os empregados e os seus patrões,

as empregadas e as suas patroas,

os que compram e os que vendem,

os que emprestam e os que tomam emprestado.

3 A terra ficará completamente arrasada e destruída,

pois o Senhor prometeu fazer isso.

4 A terra vai secando e murchando,

o mundo inteiro vai se acabando,

os céus e a terra vão se desfazendo.

5 A terra está impura por causa dos seus moradores,

pois eles desobedeceram às leis e aos mandamentos de Deus

e quebraram a aliança que devia durar para sempre.

6 Por isso, Deus está amaldiçoando e destruindo a terra,

e os seus moradores estão pagando pelos seus pecados;

um fogo devorador os está queimando,

e poucos escapam com vida.

7 As parreiras estão murchando,

e há falta de vinho.

E todos os que estavam alegres gemem de tristeza.

8 Não se ouve mais o barulho dos pandeiros

nem a música alegre das liras;

os que faziam festas e cantavam estão calados.

9 Já não se bebe vinho nas festas;

as bebidas têm um gosto amargo.

10 A cidade vazia está em ruínas;

os moradores trancam as portas das suas casas

e não deixam ninguém entrar.

11 Por causa da falta de vinho,

o povo grita nas ruas.

Toda a alegria desapareceu;

ela foi expulsa da terra.

12 A cidade está em ruínas,

os portões estão em pedaços.

13 Assim como poucas azeitonas ficam nas oliveiras

e poucas uvas ficam nas parreiras

depois de terminada a colheita,

assim também em todos os países do mundo

poucas pessoas ficarão com vida.

14 Os que ficarem com vida cantarão de alegria;

os que moram no Oeste proclamarão a grandeza do Senhor,

15 e os que moram no Leste o louvarão.

Os que moram no litoral

louvarão o nome do Senhor, o Deus de Israel.

16 Dos lugares mais distantes do mundo,

ouvimos a canção de louvor ao Deus justo.

Mas eu disse: "Ai de mim! Que desgraça!

Já não aguento mais!

Os traidores continuam a trair;

há falsidade por toda parte!"

17 Escutem, todos os povos!

Como animais vocês serão perseguidos pelos caçadores;

covas e armadilhas esperam por vocês.

18 Aquele que escapar dos caçadores cairá numa cova,

e quem sair da cova será apanhado numa armadilha.

As represas do céu vão se abrir,

os alicerces da terra serão abalados.

19 A terra vai tremer e se rachar;

ela ficará completamente despedaçada.

20 A terra andará cambaleando como um bêbado;

será sacudida de um lado para outro

como uma barraca na ventania.

Os pecados que a terra carrega são tão pesados,

que ela cai e não consegue se levantar.

21 Naquele dia, o Senhor castigará os poderes do céu

e também os reis do mundo, na terra.

22 Ele os ajuntará e os jogará numa cova;

ali ficarão presos por muito tempo

e depois serão castigados.

23 A lua terá vergonha de brilhar,

e o sol ficará pálido de medo

porque o Senhor Todo-Poderoso

reinará no monte Sião, em Jerusalém.

E, na presença dos líderes do seu povo,

ele mostrará a sua glória.

1 Narito, pinawawalan ng laman ng Panginoon ang lupa, at sinisira, at binabaligtad, at pinangangalat ang mga nananahan doon. 2 At mangyayari, na kung paano sa mga tao, gayon sa saserdote; kung paano sa alipin, gayon sa kaniyang panginoon; kung paano sa alilang babae, gayon sa kaniyang panginoong babae; kung paano sa mamimili, gayon sa nagbibili; kung paano sa mapagpahiram, gayon sa manghihiram; kung paano sa mapagpatubo, gayon sa pinatutubuan. 3 Ang lupa ay lubos na mawawalan ng laman, at lubos na masasamsaman; sapagka't sinalita ng Panginoon ang salitang ito. 4 Ang lupa ay tumatangis at nasisira, ang sanglibutan ay nanghihina at nanglalata, ang mapagmataas na bayan sa lupa ay nanghihina. 5 Ang lupa naman ay nadumhan sa ilalim ng mga nananahan doon; sapagka't kanilang sinalangsang ang kautusan, binago ang alituntunin, sinira ang walang hanggang tipan. 6 Kaya't nilamon ng sumpa ang lupa, at silang nagsisitahan doon ay nangasumpungang salarin; kaya't ang mga nananahan sa lupa ay nangasunog, at nangagilan ang tao. 7 Ang bagong alak ay pinabayaan, ang puno ng ubas ay nalanta, lahat ng masayang puso ay nagbubuntong-hininga. 8 Ang saya ng mga pandereta ay naglikat, ang kaingay nila na nangagagalak ay nagkawakas, ang galak ng alpa ay naglikat. 9 Sila'y hindi magsisiinom ng alak na may awitan; matapang na alak ay magiging mapait sa kanila na nagsisiinom niyaon. 10 Ang bayan ng pagkalito ay nabagsak: bawa't bahay ay nasarhan, upang walang taong makapasok doon. 11 May daing sa mga lansangan dahil sa alak; lahat ng kagalakan ay naparam, ang kasayahan sa lupa ay nawala. 12 Naiwan sa bayan ay kagibaan, at ang pintuang-bayan ay nawasak. 13 Sapagka't ganito ang mangyayari sa mga tao sa gitna ng lupain na gaya ng paguga sa isang punong olibo, gaya ng pamumulot ng ubas pagkatapos ng pag-aani. 14 Ang mga ito ay maglalakas ng kanilang tinig, sila'y magsisihiyaw; dahil sa kamahalan ng Panginoon ay nagsisihiyaw sila ng malakas mula sa dagat. 15 Kaya't luwalhatiin ninyo ang Panginoon sa silanganan, sa makatuwid baga'y ang pangalan ng Panginoon, ng Dios ng Israel, sa mga pulo ng dagat. 16 Mula sa kaduluduluhang bahagi ng lupa ay nakarinig kami ng mga awit, kaluwalhatian sa matuwid. Nguni't aking sinabi, Namamatay ako, namamayat ako, sa aba ko! ang mga manggagawang taksil ay nagsisigawang may kataksilan, oo, ang mga manggagawang taksil ay nagsisigawa na may lubhang kataksilan. 17 Takot, at ang hukay, at ang silo ay nangasa iyo, Oh nananahan sa lupa. 18 At mangyayari, na siyang tumatakas sa kakilakilabot na kaingay ay mahuhulog sa hukay; at siyang sumasampa mula sa gitna ng hukay ay mahuhuli sa silo: sapagka't ang mga dungawan sa itaas ay nangabuksan, at ang mga patibayan ng lupa ay umuuga. 19 Ang lupa ay nagibang lubos, ang lupa ay lubos na nasira, ang lupa ay nakilos ng di kawasa. 20 Ang lupa ay gigiray na parang lango, at mauuga na parang dampa; at ang kaniyang pagsalangsang ay magiging mabigat sa kaniya, at mabubuwal, at hindi na magbabangon. 21 At mangyayari, sa araw na yaon, na parurusahan ng Panginoon ang hukbo ng mga mataas sa itaas, at ang mga hari sa lupa sa ibabaw ng lupa. 22 At sila'y mangapipisan, gaya ng mga bilanggo na mangapipisan sa hukay, at masasarhan sa bilangguan, at pagkaraan ng maraming araw ay dadalawin sila. 23 Kung magkagayo'y malilito ang buwan, at ang araw ay mapapahiya; sapagka't ang Panginoon ng mga hukbo ay maghahari sa bundok ng Sion, at sa Jerusalem; at sa harap ng kaniyang mga matanda ay may kaluwalhatian.