1 Ó Senhor, tu és o meu Deus.

Eu te adorarei e louvarei o teu nome,

pois tens feito coisas maravilhosas;

tens cumprido fielmente os planos seguros

que há muito tempo decidiste fazer.

2 Deixaste as cidades dos nossos inimigos em ruínas,

as cidades cercadas de muralhas foram arrasadas.

Destruíste os seus palácios,

e nunca mais eles serão reconstruídos.

3 Por isso, povos poderosos te louvarão,

e tu serás temido nas cidades onde mora gente cruel.

4 Pois tens sido o protetor dos pobres,

o defensor dos necessitados,

um abrigo na tempestade

e uma sombra no calor.

A fúria de homens violentos

é como uma tempestade de inverno,

5 como o calor do deserto.

Mas tu tapas a boca dos estrangeiros.

Como uma nuvem diminui o calor num dia quente,

assim tu calaste os gritos de vitória de homens violentos.

6 No monte Sião, o Senhor Todo-Poderoso vai dar um banquete para todos os povos do mundo; nele haverá as melhores comidas e os vinhos mais finos. 7 E ali ele acabará com a nuvem de tristeza e de choro que cobre todas as nações. 8 O Senhor Deus acabará para sempre com a morte. Ele enxugará as lágrimas dos olhos de todos e fará desaparecer do mundo inteiro a vergonha que o seu povo está passando. O Senhor falou.

9 Naquele dia, todos dirão:

— Ele é o nosso Deus. Nós pusemos a nossa esperança nele, e ele nos salvou. Ele é o Senhor, e nós confiamos nele. Vamos cantar e nos alegrar porque ele nos socorreu.

10 O Senhor Deus protegerá o monte Sião,

mas o país de Moabe será pisado

como se pisa a palha de um depósito de esterco.

11 Os moabitas estenderão os braços

como quem está tentando nadar;

mas, apesar de todo o seu esforço,

os moabitas orgulhosos serão humilhados por Deus.

12 Ele derrubará as altas e fortes muralhas de Moabe

e as deixará completamente arrasadas.

1 Oh Panginoon, ikaw ay aking Dios; aking ibubunyi ka, aking pupurihin ang iyong pangalan; sapagka't ikaw ay gumawa ng kagilagilalas na bagay, sa makatuwid baga'y ang iyong binalak noong una, sa pagtatapat at katotohanan. 2 Sapagka't iyong pinapaging isang bunton ang isang bayan, ang bayang matibay ay pinapaging isang guho: ang palasio ng mga taga ibang lupa ay di na magiging bayan; hindi matatayo kailan man. 3 Kaya't luluwalhatiin ka ng matibay na bayan, ang bayan ng kakilakilabot na mga bansa ay matatakot sa iyo. 4 Sapagka't ikaw ay naging ampunan sa dukha, ampunan sa mapagkailangan sa kaniyang kahirapan, silongan sa bagyo, lilim sa init, pagka ang hihip ng mga kakilakilabot ay parang bagyo laban sa kuta. 5 Gaya ng init sa tuyong dako patitigilin mo ang ingay ng mga taga ibang lupa; gaya ng init sa pamamagitan ng lilim ng alapaap, matitigil ang awit ng mga kakilakilabot. 6 At sa bundok na ito ay gagawa ang Panginoon ng mga hukbo sa lahat ng mga bayan, ng isang kapistahan ng mga matabang bagay, ng isang kapistahan ng mga alak na laon, ng mga matabang bagay na puno ng utak, ng mga alak na laon na totoong sala. 7 At kaniyang aalisin sa bundok na ito ang takip na nalagay sa lahat ng mga bayan, at ang lambong na naladlad sa lahat na bansa. 8 Sinakmal niya ang kamatayan magpakailan man; at papahirin ng Panginoong Dios ang mga luha sa lahat ng mga mukha; at ang kakutyaan ng kaniyang bayan ay maaalis sa buong lupa: sapagka't sinalita ng Panginoon. 9 At sasabihin sa araw na yaon, Narito, ito'y ating Dios; hinintay natin siya, at ililigtas niya tayo: ito ang Panginoon; ating hinintay siya, tayo'y matutuwa at magagalak sa kaniyang pagliligtas. 10 Sapagka't sa bundok na ito magpapahinga ang kamay ng Panginoon; at ang Moab ay mayayapakan sa kaniyang dako, gaya ng dayami na nayayapakan sa tapunan ng dumi. 11 At kaniyang iuunat ang kaniyang mga kamay sa gitna niyaon, gaya ng paguunat ng lumalangoy upang lumangoy: at kaniyang ibababa ang kaniyang kapalaluan sangpu ng gawa ng kaniyang mga kamay. 12 At ang mataas na moog ng iyong mga kuta ay kaniyang ibinaba, giniba, at ibinagsak sa lupa, hanggang sa alabok.