1 O Senhor Deus diz:

"Aqui está o meu servo, a quem eu fortaleço,

o meu escolhido, que dá muita alegria ao meu coração.

Pus nele o meu Espírito,

e ele anunciará a minha vontade a todos os povos.

2 Não gritará, não clamará,

não fará discursos nas ruas.

3 Não esmagará um galho que está quebrado,

nem apagará a luz que já está fraca.

Com toda a dedicação, ele anunciará a minha vontade.

4 Não se cansará, nem desanimará,

mas continuará firme até que todos aceitem a minha vontade.

As nações distantes estão esperando para receber os seus ensinamentos."

5 O Senhor Deus criou os céus e os estendeu;

formou a terra e tudo o que nela existe

e deu vida e fôlego a todos os seus moradores.

E agora o Senhor diz ao seu servo:

6 "Eu, o Senhor, o chamei e o peguei pela mão,

para que haja salvação por meio de você.

Eu o criei e o enviei

como garantia da aliança que vou fazer com o meu povo,

como a luz da salvação que darei aos outros povos;

7 para abrir os olhos dos cegos,

pôr em liberdade os prisioneiros

e soltar os que estão em prisões escuras.

8 Eu sou o Senhor: este é o meu nome,

e não permito que as imagens

recebam o louvor que somente eu mereço."

9 Deus diz ao seu povo:

"As coisas que prometi no passado já se cumpriram,

e agora vou lhes anunciar coisas novas,

para que vocês as saibam antes mesmo que elas aconteçam."

10 Cantem ao Senhor uma nova canção!

Que ele seja louvado no mundo inteiro:

pelos que navegam nos mares,

pelas criaturas que vivem nas águas do mar

e pelos povos de todas as nações distantes!

11 Que no deserto e nas suas cidades Deus seja louvado,

e que os moradores de Quedar o louvem!

Moradores de Selá, alegrem-se

e cantem no alto das montanhas!

12 Que o Senhor Deus seja louvado,

e que a sua glória seja anunciada no mundo inteiro!

13 O Senhor se prepara para a guerra

e sai pronto para lutar, como um soldado valente.

Com toda a força, ele solta o grito de batalha

e com o seu poder derrota os seus inimigos.

14 O Senhor diz:

"Por muito tempo, eu não disse nada,

fiquei calado e não respondi;

mas agora vou gritar como uma mulher em dores de parto,

vou me lamentar e clamar.

15 Vou destruir os morros e as montanhas

e fazer secar todas as plantas e árvores.

Farei com que os rios virem desertos

e com que todos os poços fiquem secos.

16 Guiarei os cegos por um caminho que não conhecem,

por uma estrada que eles nunca pisaram antes.

A escuridão que os cerca eu farei virar luz

e aplanarei os caminhos ásperos.

São estas as minhas promessas,

e eu as cumprirei sem falta.

17 Mas serão derrotados e humilhados

todos os que confiam em ídolos,

todos os que dizem às imagens:

‘Vocês são os nossos deuses.’ "

18 O Senhor diz:

"Escute, gente surda!

Olhe bem, gente cega!

19 Ninguém é tão cego como o povo de Israel, o meu servo,

ou tão surdo como esse povo que estou enviando.

Não há quem seja tão cego como o meu mensageiro,

nem tão surdo como o servo do Senhor.

20 Povo de Israel, você tem visto muitas coisas,

mas não entendeu nenhuma delas;

você tem ouvido muitas coisas,

mas não aprendeu nada."

21 O Senhor é o Deus que salva o seu povo

e por isso quis que eles conhecessem e respeitassem a sua lei.

22 Mas eles foram assaltados e roubados;

foram postos na prisão

e trancados nas celas.

Os seus inimigos os levaram como prisioneiros,

e não há ninguém que os ponha em liberdade.

23 Ah! Se um de vocês desse atenção ao que estou dizendo,

se daqui em diante alguém escutasse com cuidado!

24 Quem foi que entregou o povo de Israel aos seus inimigos?

Quem foi que deixou que ele fosse roubado?

Foi o próprio Senhor,

contra quem temos pecado!

Não quisemos seguir os seus caminhos,

nem obedecer às suas leis.

25 Por isso, ele derramou sobre nós a sua ira

e nos castigou com uma guerra violenta.

A sua ira queimou como fogo em volta de nós,

mas mesmo assim ninguém se importou;

nenhum de nós conseguiu aprender nada.

1 Narito, ang aking lingkod, na aking inaalalayan; ang aking hinirang, na kinalulugdan ng aking kaluluwa; isinakaniya ko ang aking Espiritu; siya'y maglalapat ng kahatulan sa mga bansa. 2 Siya'y hindi hihiyaw, o maglalakas man ng tinig, o iparirinig man ang kaniyang tinig sa lansangan. 3 Ang gapok na tambo ay hindi niya babaliin, ni ang timsim na umuusok ay hindi niya papatayin: siya'y maglalapat ng kahatulan sa katotohanan. 4 Siya'y hindi manglulupaypay o maduduwag man, hanggang sa maitatag niya ang kahatulan sa lupa; at ang mga pulo ay maghihintay sa kaniyang kautusan. 5 Ganito ang sabi ng Dios na Panginoon, na lumikha ng langit, at nagladlad ng mga yaon; siyang naglatag ng lupa at ng nagsisilitaw rito; siyang nagbibigay ng hinga sa bayang nito, at ng diwa sa kanila na nagsisilakad dito: 6 Ako, ang Panginoon, ay tumawag sa iyo sa katuwiran, at hahawak ng iyong kamay, at magiingat sa iyo, at ibibigay kita na pinakatipan sa bayan, na pinakaliwanag sa mga bansa; 7 Upang magdilat ng mga bulag na mata, upang maglabas ng mga bilanggo sa bilangguan, at nilang nangauupo sa kadiliman mula sa bilangguan. 8 Ako ang Panginoon; na siyang aking pangalan: at ang aking kaluwalhatian ay hindi ko ibibigay sa iba, o ang akin mang kapurihan sa mga larawang inanyuan. 9 Narito, ang mga dating bagay ay nangyayari na, at ang mga bagong bagay ay ipinahahayag ko: bago mangalitaw ay sinasaysay ko sa inyo. 10 Magsiawit kayo sa Panginoon ng bagong awit, at ng kapurihan niya na mula sa wakas ng lupa; kayong nagsisibaba sa dagat, at ang buong nariyan, ang mga pulo, at mga nananahan doon, 11 Mangaglakas ng kanilang tinig ang ilang at ang mga bayan niyaon, ang mga nayon na tinatahanan ng Cedar: magsiawit ang mga nananahan sa Selah, magsihiyaw sila mula sa mga taluktok ng mga bundok. 12 Mangagbigay luwalhati sila sa Panginoon, at mangagpahayag ng kaniyang kapurihan sa mga pulo. 13 Ang Panginoon ay lalabas na parang makapangyarihang lalake; siya'y pupukaw ng paninibugho na parang lalaking mangdidigma: siya'y hihiyaw, oo, siya'y hihiyaw ng malakas; siya'y gagawang makapangyarihan laban sa kaniyang mga kaaway. 14 Ako'y tumahimik ng malaon; ako'y hindi kumibo, at nagpigil ako: ngayo'y hihiyaw akong parang nagdaramdam na babae; ako'y manggigiba at mananakmal na paminsan. 15 Aking gagawing giba ang mga bundok at mga burol, at tutuyuin ko ang lahat nilang mga pananim; at gagawin kong mga pulo ang mga ilog, at aking tutuyuin ang mga lawa. 16 At aking dadalhin ang bulag sa daan na hindi nila nalalaman; sa mga landas na hindi nila nalalaman ay papatnubayan ko sila; aking gagawing kadiliman ang liwanag sa harap nila, at mga likong daan ang matuwid. Ang mga bagay na ito ay aking gagawin, at hindi ko kalilimutan sila. 17 Sila'y mangapapaurong, sila'y mangapapahiyang mainam, na nagsisitiwala sa mga larawang inanyuan, na nangagsasabi sa mga larawang binubo, Kayo'y aming mga dios. 18 Makinig kayong mga bingi; at tumingin kayong mga bulag, upang kayo'y mangakakita. 19 Sino ang bulag kundi ang aking lingkod? o ang bingi, na gaya ng aking sugo na aking sinusugo? sino ang bulag na gaya niya na nasa kapayapaan sa akin, at bulag na gaya ng lingkod ng Panginoon? 20 Ikaw ay nakakakita ng maraming bagay, nguni't hindi mo binubulay; ang kaniyang mga tainga ay bukas, nguni't hindi niya dininig. 21 Kinalulugdan ng Panginoon dahil sa kaniyang katuwiran, na dakilain ang kautusan, at gawing marangal. 22 Nguni't ito ay isang bayang nanakaw at nasamsam; silang lahat ay nangasilo sa mga hukay, at sila'y nangakubli sa mga bilangguan: sila'y pinaka huli at walang magligtas; pinaka samsam, at walang magsabi, Iyong papanumbalikin. 23 Sino sa gitna ninyo ang makikinig nito? na makikinig at didinig para sa panahong darating? 24 Sino ang nagbigay ng Jacob na pinaka samsam, at ng Israel sa mga magnanakaw? di baga ang Panginoon? na laban sa kaniya ay nangagkasala tayo, at sa mga daan niya ay hindi sila nagsilakad, o naging masunurin man sila sa kaniyang kautusan. 25 Kaya't ibinugso niya sa kaniya ang pusok ng kaniyang galit, at ang lakas ng pakikipagbaka; at sinulsulan siya ng apoy sa palibot, gayon ma'y hindi niya naalaman; at sinunog siya, gayon ma'y hindi siya naglagak ng kalooban.