1 O Senhor, nosso Deus, diz:

"Consolem, consolem o meu povo.

2 Falem carinhosamente aos moradores de Jerusalém

e digam-lhes que já terminou a sua escravidão

e que os seus pecados foram perdoados.

Eles receberam de mim duas vezes mais castigos

do que os pecados que cometeram."

3 Alguém está gritando:

"Preparem no deserto um caminho para o Senhor,

abram ali uma estrada reta para o nosso Deus passar!

4 Todos os vales serão aterrados,

e todos os morros e montes serão aplanados;

os terrenos cheios de altos e baixos ficarão planos,

e as regiões montanhosas virarão planícies.

5 Então o Senhor mostrará a sua glória,

e toda a humanidade a verá.

O próprio Senhor Deus prometeu que vai fazer isso."

6 Alguém diz: "Anuncie a mensagem!"

"O que devo anunciar?" — eu pergunto.

"Anuncie que todos os seres humanos são como a erva do campo

e toda a força deles é como uma flor do mato.

7 A erva seca, e as flores caem

quando o sopro do Senhor passa por elas.

De fato, o povo é como a erva.

8 A erva seca, a flor cai,

mas a palavra do nosso Deus dura para sempre."

9 Você, mensageiro de boas notícias para Jerusalém,

suba um alto monte;

você, mensageiro de boas notícias para Sião,

entregue a sua mensagem em voz alta.

Fale sem medo com as cidades de Judá

e anuncie bem alto:

"O seu Deus está chegando!"

10 O Senhor Deus vem vindo cheio de força;

com o seu braço poderoso, ele conseguiu a vitória.

E ele traz consigo o povo que ele salvou.

11 Como um pastor cuida do seu rebanho,

assim o Senhor cuidará do seu povo;

ele juntará os carneirinhos, e os carregará no colo,

e guiará com carinho as ovelhas que estão amamentando.

12 Quem mediu a água do mar com as conchas das mãos

ou mediu o céu com os dedos?

Quem, usando uma vasilha, calculou

quanta terra existe no mundo inteiro

ou pesou as montanhas e os morros numa balança?

13 Quem pode conhecer a mente do Senhor?

Quem é capaz de lhe dar conselhos?

14 Quem lhe deu lições ou ensinamentos?

Quem lhe ensinou a julgar com justiça

ou quis fazê-lo aprender mais coisas

ou procurou lhe mostrar como ser sábio?

15 Para o Senhor, todas as nações do mundo

são como uma gota de água num balde,

como um grão de poeira na balança;

ele carrega as ilhas distantes como se fossem um grão de areia.

16 Em toda a região do Líbano, não há animais suficientes

para um sacrifício como Deus merece,

nem árvores que cheguem para os queimar.

17 Para ele, as nações não são nada;

na presença dele, elas não têm nenhum valor.

18 Com quem Deus pode ser comparado?

Com o que ele se parece?

19 Ele não é como uma imagem feita por um artista,

que um ourives reveste de ouro

e cobre de enfeites de prata.

20 Quem não pode comprar ouro ou prata

escolhe madeira de lei

e procura um artista competente

que faça uma imagem que fique firme no seu lugar.

21 Será que vocês não sabem?

Será que nunca ouviram falar disso?

Não lhes contaram há muito tempo

como o mundo foi criado?

22 O Criador de todas as coisas

é aquele que se assenta no seu trono no céu;

ele está tão longe da terra,

que os seres humanos lhe parecem tão pequenos como formigas.

Foi ele quem estendeu os céus como um véu,

quem os armou como uma barraca para neles morar.

23 É ele quem rebaixa reis poderosos

e tira altas autoridades do poder.

24 Eles são como plantas que brotaram há pouco

e quase não têm raízes.

Quando Deus sopra neles, eles murcham,

e a ventania os leva para longe, como se fossem palha.

25 Com quem vocês vão comparar o Santo Deus?

Quem é igual a ele?

26 Olhem para o céu e vejam as estrelas.

Quem foi que as criou?

Foi aquele que as faz sair em ordem como um exército;

ele sabe quantas são

e chama cada uma pelo seu nome.

A sua força e o seu poder são tão grandes,

que nenhuma delas deixa de responder.

27 Povo de Israel, por que você se queixa, dizendo:

"O Senhor não se importa conosco,

o nosso Deus não se interessa pela nossa situação"?

28 Será que vocês não sabem?

Será que nunca ouviram falar disso?

O Senhor é o Deus Eterno,

ele criou o mundo inteiro.

Ele não se cansa, não fica fatigado;

ninguém pode medir a sua sabedoria.

29 Aos cansados ele dá novas forças

e enche de energia os fracos.

30 Até os jovens se cansam,

e os moços tropeçam e caem;

31 mas os que confiam no Senhor

recebem sempre novas forças.

Voam nas alturas como águias,

correm e não perdem as forças,

andam e não se cansam.

1 Inyong aliwin, inyong aliwin ang aking bayan, sabi ng inyong Dios. 2 Mangagsalita kayong may pagaliw sa Jerusalem; at sigawan ninyo siya, na ang kaniyang pakikipagdigma ay naganap, na ang kaniyang kasamaan ay ipinatawad, sapagka't siya'y tumanggap sa kamay ng Panginoon ng ibayong ukol sa kaniyang lahat na kasalanan. 3 Ang tinig ng isang sumisigaw, Ihanda ninyo sa ilang ang daan ng Panginoon pantayin ninyo sa ilang ang lansangan para sa ating Dios. 4 Bawa't libis ay mataas, at bawa't bundok at burol ay mabababa; at ang mga bakobako ay matutuwid, at ang mga hindi pantay na dako ay mapapatag: 5 At ang kaluwalhatian ng Panginoon ay mahahayag, at makikitang magkakasama ng lahat na tao, sapagka't sinalita ng bibig ng Panginoon, 6 Ang tinig ng isang nagsasabi, Ikaw ay dumaing. At sinabi ng isa, Ano ang aking idadaing? Lahat ng laman ay damo, at ang buong kagandahan niyaon ay parang bulaklak ng parang. 7 Ang damo ay natutuyo, at ang bulaklak ay nalalanta, sapagka't ang hinga ng Panginoon ay humihihip doon; tunay na ang bayan ay damo. 8 Ang damo ay natutuyo, ang bulaklak ay nalalanta; nguni't ang salita ng ating Dios ay mamamalagi magpakailan man. 9 Oh ikaw na nagsasabi ng mga mabuting balita sa Sion, sumampa ka sa mataas na bundok; Oh ikaw na nagsasabi ng mga mabuting balita sa Jerusalem, ilakas mo ang iyong tinig na may kalakasan; ilakas mo, huwag kang matakot; sabihin mo sa mga bayan ng Juda, Tingnan ang inyong Dios! 10 Narito, ang Panginoong Dios ay darating na gaya ng makapangyarihan, at ang kaniyang kamay ay magpupuno sa ganang kaniya: Narito, ang kaniyang ganting pala ay dala niya, at ang kaniyang ganti ay nasa harap niya. 11 Kaniyang papastulin ang kaniyang kawan, na gaya ng pastor, kaniyang pipisanin ang mga kordero sa kaniyang kamay, at dadalhin sila sa kaniyang sinapupunan, at papatnubayan na marahan yaong mga nagpapasuso. 12 Sino ang tumakal ng tubig sa palad ng kaniyang kamay, at sumukat sa langit ng dangkal, at nagsilid ng alabok ng lupa sa isang takal, at tumimbang ng mga bundok sa mga panimbang, at ng mga burol sa timbangan? 13 Sinong pumatnubay ng Espiritu ng Panginoon, o parang kaniyang kasangguni ay nagturo sa kaniya? 14 Kanino siya kumuhang payo, at sinong nagsaysay sa kaniya, at nagturo sa kaniya sa landas ng kahatulan, at nagturo sa kaniya ng kaalaman, at nagpakilala sa kaniya ng daan ng unawa? 15 Narito, ang mga bansa ay parang isang patak ng tubig sa timba, inaari na parang munting alabok sa timbangan: narito, kaniyang itinataas ang mga pulo na parang napakaliit na bagay. 16 At ang Libano ay hindi sukat upang sunugin, ni ang mga hayop niyaon ay sukat na pinakahandog na susunugin. 17 Lahat ng mga bansa ay parang walang anoman sa harap niya; nangabilang sa kaniya na kulang kay sa wala, at walang kabuluhan. 18 Kanino nga ninyo itutulad ang Dios? o anong wangis ang iwawangis ninyo sa kaniya? 19 Ang larawang inanyuan na binubo ng mangbububo, at binabalot ng ginto ng platero, at binubuan ng mga pilak na kuwintas. 20 Siyang napakadukha sa gayong alay ay pumipili ng isang punong kahoy na hindi malalapok; siya'y humahanap sa ganang kaniya ng isang bihasang manggagawa upang ihandang larawang inanyuan, na hindi makikilos. 21 Hindi ba ninyo naalaman? hindi ba ninyo narinig? hindi ba nasaysay sa inyo mula ng una? hindi ba nasaysay sa inyo bago nalagay ang mga patibayan ng lupa? 22 Siya ang nakaupo sa balantok ng lupa, at ang mga nananahan doon ay parang mga balang; siyang naglaladlad ng langit na parang tabing, at inilaladlad na parang tolda upang tahanan; 23 Na iniuuwi sa wala ang mga pangulo; siyang umaaring tila walang kabuluhan sa mga hukom sa lupa. 24 Oo, sila'y hindi nangatanim; oo, sila'y hindi nangahasik; oo, ang kanilang puno ay hindi nagugat sa lupa: bukod dito'y humihihip siya sa kanila, at sila'y nangatutuyo, at tinatangay sila ng ipoipo na gaya ng dayami. 25 Kanino nga ninyo itutulad ako, upang makaparis ako niya? sabi ng Banal. 26 Itingin ninyo ang inyong mga mata sa itaas, at tingnan ninyo kung sinong lumikha ng mga ito, na tinutuos ang kanilang hukbo ayon sa bilang; tinatawag niya sila sa pangalan; sa pamamagitan ng kadakilaan ng kaniyang kapangyarihan, at dahil sa siya'y malakas sa kapangyarihan ay walang nagkukulang. 27 Bakit sinasabi mo, Oh Jacob, at sinasalita mo, Oh Israel, Ang daan ko ay lingid sa Panginoon, at nilalagpasan ng aking Dios ang kahatulan ko? 28 Hindi mo baga naalaman? hindi mo baga narinig? ang walang hanggang Dios, ang Panginoon, ang Maylalang ng mga wakas ng lupa, hindi nanlalata, o napapagod man; walang makatarok ng kaniyang unawa. 29 Siya'y nagbibigay ng lakas sa mahina; at ang walang kapangyarihan ay pinananagana niya sa kalakasan. 30 Pati ng mga kabinataan ay manlalata at mapapagod, at ang mga binata ay lubos na mangabubuwal: 31 Nguni't silang nangaghihintay sa Panginoon ay mangagbabagong lakas; sila'y paiilanglang na may mga pakpak na parang mga aguila; sila'y magsisitakbo, at hindi mangapapagod; sila'y magsisilakad, at hindi manganghihina.