1 Mas agora, povo de Israel,

o Senhor Deus, que o criou, diz:

"Não tenha medo, pois eu o salvarei;

eu o chamei pelo seu nome, e você é meu.

2 Quando você atravessar águas profundas,

eu estarei ao seu lado,

e você não se afogará.

Quando passar pelo meio do fogo,

as chamas não o queimarão.

3 Pois eu sou o Senhor, seu Deus,

o Santo Deus de Israel, o seu Salvador.

Dei como pagamento o Egito, a Etiópia e Seba

a fim de que você fosse meu.

4 Para libertar você, entrego nações inteiras

como o preço do resgate,

pois para mim você vale muito.

Você é o povo que eu amo,

um povo que merece muita honra.

5 Não tenha medo, pois eu estou com você.

"Do Leste e do Oeste

levarei o meu povo de volta para o seu país.

6 Ordenarei ao Norte que os deixe sair

e direi ao Sul que não os segure.

Dos lugares mais distantes do mundo

deixem que os meus filhos e as minhas filhas voltem para casa!

7 Todos eles são o meu próprio povo;

eu os criei e lhes dei vida

a fim de que mostrem a minha grandeza."

8 O Senhor Deus diz:

"Tragam o meu povo para ser julgado.

Eles têm olhos, mas não veem,

têm ouvidos, mas não ouvem.

9 Reúnam-se no tribunal, todas as nações,

ajuntem-se, todos os povos.

Por acaso, um dos seus deuses anunciou o que ia acontecer?

Algum deles disse o que está acontecendo agora?

Que eles tragam as suas testemunhas

e provem que estão certos,

a fim de que todos digam: ‘É verdade mesmo!’ "

10 O Senhor diz:

"Povo de Israel, você é a minha testemunha;

você é o servo que eu escolhi

para que me conheça, e creia em mim,

e entenda que eu sou o único Deus.

Antes de mim, não houve nenhum outro deus

e nunca haverá outro depois.

11 Eu, só eu, sou o Senhor,

somente eu posso salvar vocês.

12 Fui eu quem prometeu salvá-los

e, de fato, foi isso que fiz.

E vocês são testemunhas

de que não foi outro deus que fez isso.

13 Eu sou Deus e sempre serei.

Ninguém pode escapar do meu poder

e ninguém pode desfazer o que eu faço."

14 O Senhor, o Santo Deus de Israel,

o Deus que salva,

diz ao seu povo:

"Por causa do meu amor por vocês,

enviarei contra a Babilônia um exército

que conquistará a cidade,

e os gritos de alegria dos babilônios virarão choro.

15 Eu sou o Senhor, o Santo Deus de vocês,

o Criador de Israel e o seu Rei."

16 Há muito tempo, o Senhor abriu um caminho no mar,

uma estrada no meio das águas perigosas.

17 Ele derrotou um poderoso exército,

um exército de carros e cavalos de guerra.

Eles caíram para nunca mais se levantar;

acabaram-se como um pavio que está se apagando.

18 Mas agora o Senhor Deus diz ao seu povo:

"Não fiquem lembrando do que aconteceu no passado,

não continuem pensando nas coisas que fiz há muito tempo.

19 Pois agora vou fazer uma coisa nova,

que logo vai acontecer,

e, de repente, vocês a verão.

Prepararei um caminho no deserto

e farei com que estradas passem em terras secas.

20 Serei louvado pelos animais selvagens,

pelos chacais e pelos avestruzes.

Pois farei com que jorrem fontes no deserto

e com que rios corram pelas terras secas,

para dar de beber ao meu povo escolhido.

21 Este é o povo que criei para que fosse meu

a fim de que desse louvores ao meu nome."

22 O Senhor diz ao seu povo:

"Vocês se enjoaram de mim

e pararam de me adorar.

23 Vocês não me ofereceram carneiros para serem queimados em sacrifício,

nem me honraram com outros sacrifícios.

Eu não os obriguei a me apresentarem ofertas de cereais,

nem fiquei exigindo que me oferecessem incenso.

24 Vocês não foram obrigados a comprar plantas cheirosas

para apresentá-las a mim,

nem tiveram de me oferecer a gordura dos animais

para me agradar.

Pelo contrário, vocês me cansaram com os seus pecados

e me aborreceram com as suas maldades.

25 "Mas eu — eu mesmo — sou o seu Deus

e por isso perdoo os seus pecados e os esqueço.

26 Meu povo, se você tem uma causa contra mim,

vamos juntos ao tribunal!

Apresente as suas provas,

e veremos se você tem razão.

27 O pai da sua raça pecou;

os seus profetas também pecaram contra mim,

28 e as suas autoridades profanaram o meu Templo.

Por isso, eu deixei que Israel fosse destruído,

deixei que o meu próprio povo fosse humilhado."

1 Nguni't ngayo'y ganito ang sabi ng Panginoon na lumalang sa iyo, Oh Jacob, at naganyo sa iyo, Oh Israel, Ikaw ay huwag matakot, sapagka't tinubos kita; tinawag kita sa iyong pangalan, ikaw ay akin. 2 Pagka ikaw ay dumaraan sa tubig, ako'y sasaiyo; at sa mga ilog ay hindi ka tatakpan niyaon: pagka ikaw ay lumalakad sa apoy, hindi ka masusunog; o magniningas man ang alab sa iyo. 3 Sapagka't ako ang Panginoon mong Dios, ang Banal ng Israel, ang Tagapagligtas sa iyo; aking ibinigay na pinakatubos sa iyo ang Egipto, ang Etiopia at ang Seba. 4 Yamang ikaw ay naging mahalaga sa aking paningin, at kagalanggalang, at aking inibig ka; kaya't magbibigay ako ng mga tao na pinakatubos sa iyo, at ng mga bayan na pinakatubos sa iyong buhay. 5 Huwag kang matakot, sapagka't ako'y sumasaiyo: aking dadalhin ang iyong lahi mula sa silanganan, at pipisanin kita mula sa kalunuran; 6 Aking sasabihin sa hilagaan, Bayaan mo, at sa timugan, Huwag mong pigilin; dalhin mo rito ang aking mga anak na lalake na mula sa malayo, at ang aking mga anak na babae na mula sa wakas ng lupa; 7 Bawa't tinatawag sa aking pangalan, at yaong aking nilikha ay sa aking kaluwalhatian, yaong aking inanyuan oo, yaong aking ginawa. 8 Iyong ilabas ang bulag na bayan na may mga mata, at ang bingi may mga tainga. 9 Mapisan ang lahat na bansa, at magpulong ang mga bayan: sino sa gitna nila ang makapagpapahayag nito, at makapagpapakita sa amin ng mga dating bagay? dalhin nila ang kanilang mga saksi, upang sila'y mapatotohanan: o dinggin nila, at magsabi, Katotohanan nga. 10 Kayo'y aking mga saksi, sabi ng Panginoon, at aking lingkod na aking pinili: upang inyong maalaman at magsisampalataya kayo sa akin, at inyong matalastas na ako nga; walang Dios na inanyuan na una sa akin, o magkakaroon man pagkatapos ko. 11 Ako, sa makatuwid baga'y ako, ang Panginoon; at liban sa akin ay walang tagapagligtas. 12 Ako'y nagpahayag, at ako'y nagligtas, at ako'y nagpakilala, at walang ibang dios sa gitna ninyo: kaya't kayo ang aking mga saksi, sabi ng Panginoon, at ako ang Dios. 13 Oo, mula nang magkaroon ng araw ay ako nga; at walang sinomang makapagliligtas sa aking kamay: ako'y gagawa, at sinong pipigil? 14 Ganito ang sabi ng Panginoon, na inyong Manunubos, na Banal ng Israel, Dahil sa inyo ay nagsugo ako sa Babilonia, at aking ibababa silang lahat na parang mga palaboy, sa makatuwid baga'y ang mga Caldeo, sa mga sasakyang dagat ng kaniyang kagalakan. 15 Ako ang Panginoon, na inyong Banal, ang Maylalang ng Israel, na inyong Hari. 16 Ganito ang sabi ng Panginoon, na gumagawa ng daan sa dagat, ng landas sa mga malawak na tubig; 17 Na pinalabas ang karo at kabayo, ang hukbo at ang kapangyarihan (sila'y nangahihigang magkakasama, sila'y hindi na magsisibangon; sila'y nangamamatay na parang timsim): 18 Huwag ninyong alalahanin ang mga dating bagay, o bulayin man ang mga bagay ng una. 19 Narito, ako'y gagawa ng bagong bagay; ngayon yao'y lalabas; hindi baga ninyo malalaman yaon? gagawa rin ako ng daan sa lupang masukal, at mga ilog sa ilang. 20 Pararangalan ako ng mga hayop sa parang, ng mga chakal at ng mga avestruz: sapagka't ako'y nagbibigay ng tubig sa lupaing masukal, at ng mga ilog sa ilang, upang painumin ang aking bayan, na aking pinili, 21 Ang bayan, na aking inanyuan para sa aking sarili, upang kanilang maihayag ang aking kapurihan. 22 Gayon ma'y hindi ka tumawag sa akin, Oh Jacob; kundi ikaw ay nayamot sa akin, Oh Israel. 23 Hindi mo dinala sa akin ang mga tupa't kambing na iyong mga pinakahandog na susunugin; o pinarangalan mo man ako ng iyong mga hain. Hindi kita pinapaglingkod ng mga handog, o niyamot man kita ng kamangyan. 24 Hindi mo ako ibinili ng mabangong kalamo sa halaga ng salapi, o binusog mo man ako ng taba ng iyong mga hain: kundi pinapaglingkod mo ako ng iyong mga kasalanan, iyong niyamot ako ng iyong mga kasamaan. 25 Ako, ako nga ay siyang pumapawi ng iyong mga pagsalangsang alang-alang sa akin; at hindi ko aalalahanin ang iyong mga kasalanan. 26 Ipaalaala mo ako; tayo'y kapuwa magkatuwiranan: ilabas mo ang iyong usap, upang ikaw ay mapatotohanan. 27 Ang iyong pangunang ama ay nagkasala, at ang iyong mga tagapagpaaninaw ay nagsisalangsang laban sa akin. 28 Kaya't aking dudumhan ang mga pangulo ng santuario, at gagawin kong sumpa ang Jacob, at isang kadustaan ang Israel.