1 Jerusalém, você nunca teve filhos,

você nunca sentiu dores de parto,

mas agora cante e grite de alegria,

pois o Senhor diz:

"A mulher abandonada terá mais filhos

do que a que mora com o marido."

2 Aumente a sua barraca,

torne ainda maior o lugar onde você mora

e não faça economia nisso.

Encompride as cordas da barraca e pregue bem as estacas.

3 Pois você vai estender as suas fronteiras para todos os lados;

o seu povo será novamente dono

das regiões que os seus inimigos conquistaram,

e cidades desertas ficarão cheias de gente.

4 Não tenha medo, pois você não ficará envergonhada;

não se assuste, pois você não será humilhada.

Você esquecerá como foi humilhada quando era jovem ,

não lembrará mais da desgraça da sua viuvez .

5 Pois o seu Criador, o Senhor Todo-Poderoso, será seu marido;

o Santo Deus de Israel, o Deus do mundo inteiro, a salvará.

6 Você estava aflita como uma mulher abandonada pelo marido,

mas o Senhor a está chamando de volta.

O seu Deus diz:

"Será que alguém poderia mandar embora

a mulher com quem casou quando era jovem?

7 Eu a abandonei, mas só por um momento,

e agora, com grande amor, eu a receberei de volta.

8 Na minha ira e no meu furor,

eu me escondi de você por um momento;

mas com amor eterno eu terei compaixão de você."

É isso o que diz o Senhor, o seu Salvador.

9 O Senhor Deus diz:

"No tempo do dilúvio, eu jurei a Noé

que nunca mais as águas cobririam a terra;

assim eu juro agora que nunca mais ficarei irado com você,

que jamais a castigarei de novo.

10 As montanhas podem desaparecer,

os montes podem se desfazer,

mas o meu amor por você não acabará nunca,

e a minha aliança de paz com você nunca será quebrada."

É isso o que diz o Senhor,

que tem amor por você.

11 O Senhor Deus diz:

"Ó Jerusalém, aflita e castigada pela tempestade,

sem ninguém que a console!

Eu a reconstruirei com pedras preciosas,

e os seus alicerces serão de safiras.

12 As suas torres serão de rubis,

os seus portões serão de berilo,

as suas muralhas, de pedras preciosas.

13 Eu mesmo ensinarei todos os seus moradores,

e eles viverão em paz e segurança.

14 Você será fundada sobre a justiça

e por isso viverá segura,

livre para sempre da violência e do terror.

15 Se alguém a atacar, não será por minha ordem;

você derrotará todos os que lutarem contra você.

16 "Eu crio o ferreiro, que sopra as brasas

e fabrica armas de guerra.

Eu crio também o soldado,

que usa as armas para destruir e matar.

17 Mas nenhuma arma poderá derrotar você,

e, se alguém for ao tribunal para acusá-la,

você não será condenada.

O que eu faço pelos meus servos é isto:

eu lhes dou a vitória."

O Senhor falou.

1 Umawit ka, Oh baog, ikaw na hindi nanganak; ikaw ay magbiglang umawit, at humiyaw ng malakas, ikaw na hindi nagdamdam ng panganganak: sapagka't higit ang mga anak ng binawaan kay sa mga anak ng may asawa, sabi ng Panginoon. 2 Iyong palakhin ang dako ng iyong tolda, at maladlad ang mga tabing ng iyong mga tahanan; huwag kang magurong: habaan mo ang iyong mga lubid, at patibayin mo ang iyong mga tulos. 3 Sapagka't ikaw ay lalago sa kanan at sa kaliwa; at ang iyong lahi ay magaari ng mga bansa, at patatahanan ang mga gibang bayan. 4 Huwag kang matakot; sapagka't ikaw ay hindi mapapahiya: o malilito ka man; sapagka't hindi ka malalagay sa kahihiyan: sapagka't iyong kalilimutan ang kahihiyan ng iyong kabataan, at ang pula sa iyong pagkabao ay hindi mo maaalaala pa. 5 Sapagka't ang May-lalang sa iyo ay iyong asawa; ang Panginoon ng mga hukbo ay kaniyang pangalan: at ang Banal ng Israel ay iyong Manunubos, ang Dios ng buong lupa tatawagin siya. 6 Sapagka't tinawag ka ng Panginoon na parang asawang kinalimutan namamanglaw sa kalooban, parang asawa ng kabataan, pagka siya'y itinatakuwil, sabi ng iyong Dios. 7 Sa sangdaling-sangdali ay kinalimutan kita; nguni't pipisanin kita sa pamamagitan ng mga malaking kaawaan. 8 Sa kaunting pagiinit ay ikinubli ko ang aking mukha sa iyo sa isang sangdali; nguni't kinaawaan kita sa pamamagitan ng walang hanggang kagandahang-loob, sabi ng Panginoon, na iyong Manunubos. 9 Sapagka't ito ay parang tubig ng panahon ni Noe sa akin; sapagka't kung paanong ako'y sumumpa, na ang tubig ng panahon ni Noe ay hindi na aahon pa sa lupa, gayon ako'y sumumpa na hindi ako magiinit sa iyo, o sasaway sa iyo. 10 Sapagka't ang mga bundok ay mangapapaalis, at ang mga burol ay mangapapalipat; nguni't ang aking kagandahang-loob ay hindi hihiwalay sa iyo, o ang akin mang tipan ng kapayapaan ay maalis, sabi ng Panginoon na naaawa sa iyo. 11 Oh ikaw na nagdadalamhati, na pinapaspas ng bagyo, at hindi naaaliw, narito, aking ilalagay ang iyong mga bato na may magandang mga kulay, at ilalapag ko ang iyong mga patibayan na may mga zafiro. 12 At gagawin kong mga rubi ang iyong mga dungawan, at mga karbungko ang iyong mga pintuang-bayan, at mga mahahalagang bato ang iyong lahat na hangganan. 13 At lahat mong anak ay tuturuan ng Panginoon; at magiging malaki ang kapayapaan ng iyong mga anak. 14 Sa katuwiran ay matatatag ka: ikaw ay malalayo sa kapighatian sapagka't yao'y hindi mo katatakutan; at sa kakilabutan, sapagka't hindi lalapit sa iyo. 15 Narito, sila'y magkakapisan, nguni't hindi sa pamamagitan ko: sinomang magpipisan laban sa iyo ay mabubuwal dahil sa iyo. 16 Narito, aking nilalang ang panday na humihihip sa mga baga, at naglalabas ng kasangkapan para sa kaniyang gawa; at aking nilalang ang manglilipol upang manglipol. 17 Walang almas na ginawa laban sa iyo ay pakikinabangan at bawa't dila na gagalaw laban sa iyo sa kahatulan ay iyong hahatulan. Ito ang mana ng mga lingkod ng Panginoon, at ang katuwiran nila ay sa akin, sabi ng Panginoon.