1 O Senhor Deus diz:

"Escute, Israel, pois você é o meu servo,

o povo que eu escolhi!

2 Eu, o Senhor, sou o seu Criador

e o tenho ajudado

desde o dia em que você nasceu.

Israel, meu servo, não fique com medo,

pois eu o amo e o escolhi para ser meu.

3 Vou fazer com que caia chuva no deserto

e com que em terras secas corram rios.

Assim também derramarei o meu Espírito sobre os seus descendentes

e lhes darei as minhas bênçãos.

4 Eles crescerão como a grama bem-regada,

como chorões que nascem na beira dos rios.

5 "Muitos se juntarão ao povo de Deus.

Um dirá assim: ‘Eu sou do Senhor’;

outro dirá: ‘o meu nome é Jacó’;

outro ainda escreverá na sua mão: ‘Eu pertenço ao Senhor’;

e ainda outro usará Israel como sobrenome."

6 O Senhor, o Rei e Salvador de Israel,

o Deus Todo-Poderoso, diz:

"Eu sou o primeiro e o último,

além de mim não há outro deus.

7 Haverá outro que seja igual a mim?

Pois que venha à minha presença,

apresente as suas razões

e prove que está dizendo a verdade.

Quem anunciou tudo o que ia acontecer?

Já houve alguém que desde o princípio

sempre pudesse contar as coisas do futuro?

8 Meu povo, não tenha medo, nem fique apavorado!

Não é verdade que desde o princípio

eu sempre anunciei a vocês o que ia acontecer?

Vocês são minhas testemunhas de que isso é verdade.

Será que há outro deus além de mim?

Não! Não existe outro protetor;

eu não conheço nenhum."

9 Os que fazem imagens não prestam, e os seus deuses, que eles tanto amam, não valem nada. Os que adoram imagens são tolos e cegos e por isso serão humilhados. 10 É uma grande tolice fazer uma imagem para ser adorada como se fosse um deus. 11 Todos os que a adorarem serão humilhados. Os que fazem ídolos são apenas seres humanos; nada mais. Que eles se reúnam e se apresentem no tribunal! Ali ficarão apavorados e serão humilhados.

12 O ferreiro pega um pedaço de metal, coloca nas brasas e depois com toda a força vai batendo nele com o martelo até formar a imagem. Ele trabalha tanto, que não come, nem bebe e acaba perdendo as forças.

13 O escultor mede um pedaço de madeira e com um giz desenha nele a figura do ídolo. Depois, com as suas ferramentas, ele faz uma estátua com a forma de um belo ser humano, para ser colocada num templo. 14 O escultor vai à floresta para cortar uma árvore; escolhe um cedro, um cipreste ou um carvalho. Ele só corta árvores bem grossas ou então planta uma e espera até que a chuva a faça crescer.

15 O homem usa uma parte da madeira para fazer um fogo; ali ele se esquenta e também assa o pão. A outra parte da madeira é usada para fazer uma imagem; e o homem fica de joelhos e a adora. 16 Assim metade da madeira serve para fazer um fogo; o homem assa a carne, come e fica satisfeito. Também se esquenta e diz: "Que fogo bom! Já me esquentei bem!" 17 Com a outra metade da madeira, o homem faz uma imagem, isto é, um deus; depois, fica de joelhos e a adora. E faz esta oração: "Tu és o meu deus; salva-me!"

18 Essa gente não tem juízo. Eles fecharam os olhos e não podem ver nada; fecharam também a sua mente e não entendem nada. 19 O homem que faz imagens não entende nada e não tem a inteligência necessária para dizer a si mesmo: "Ora, com metade dessa madeira eu fiz um fogo; assei o pão, assei a carne e comi. E com a outra metade eu fiz esta imagem nojenta. Agora, aqui estou eu, adorando um pedaço de madeira!"

20 Adorar uma imagem não adianta nada; é o mesmo que comer cinzas. O homem que adora imagens não pensa direito, mas vive enganado. Ele não pode se salvar, pois não é capaz de dizer: "Isto que está na minha mão não é um deus coisa nenhuma."

21 O Senhor Deus diz:

"Povo de Israel, lembre disto!

Não esqueça que você é o meu servo.

Eu o criei para que me servisse

e nunca esquecerei você.

22 Já perdoei as suas maldades e os seus pecados;

eles desapareceram como desaparece a cerração.

Volte para mim, pois eu sou o seu Salvador."

23 Ó céus, gritem de alegria

por causa daquilo que o Senhor Deus fez!

Cantem louvores, lugares profundos da terra!

Montanhas e florestas, com as suas árvores,

cantem todos de alegria!

Pois o Senhor salvou o povo de Israel

e assim mostrou a sua grandeza.

24 O Senhor, o Salvador de Israel, diz:

"Meu povo, eu sou o seu Criador;

antes que você tivesse nascido, eu já o havia criado.

Sozinho, eu criei todas as coisas;

estendi os céus e firmei a terra

sem a ajuda de ninguém.

25 Eu não deixo que se cumpram as mensagens de profetas mentirosos

e faço com que os adivinhos fiquem parecendo tolos.

Faço com que os sábios se enganem

e transformo toda a sua sabedoria em tolice.

26 Mas eu faço com que se cumpra a mensagem do meu servo

e com que as palavras dos meus mensageiros aconteçam.

Prometo que Jerusalém terá moradores novamente

e que as cidades de Judá serão reconstruídas.

Farei com que elas se levantem do meio das suas ruínas.

27 Basta que eu dê uma ordem,

e o mar seca, e os rios ficam sem água.

28 Sou eu quem diz a Ciro :

"Você governará em meu nome

e fará o que eu quero.

Você ordenará que Jerusalém seja reconstruída

e que sejam postos os alicerces do novo Templo."

1 Gayon ma'y dinggin mo ngayon, Oh Jacob na aking lingkod, at Israel, na aking pinili: 2 Ganito ang sabi ng Panginoon na lumalang sa iyo, at nagbigay anyo sa iyo mula sa bahay-bata, na siyang tutulong sa iyo; Ikaw ay huwag matakot, Oh Jacob na aking lingkod; at ikaw Jeshurun, na aking pinili. 3 Sapagka't ipagbubuhos ko ng tubig siya na uhaw, at ng mga bukal ang tuyong lupa; aking ibubuhos ang aking Espiritu sa iyong lahi, at ang aking pagpapala sa iyong suwi: 4 At sila'y sisibol sa gitna ng damo, gaya ng mga sauce sa tabi ng mga batis. 5 Sasabihin ng isa, Ako'y sa Panginoon; at magpapangalan ang iba ng pangalang Jacob; at magsusulat ang iba ng kaniyang kamay ng sa Panginoon, at magpapamagat ng pangalan ng Israel. 6 Ganito ang sabi ng Panginoon, ng Hari ng Israel, at ng kaniyang Manunubos, na Panginoon ng mga hukbo, Ako ang una, at ako ang huli; at liban sa akin ay walang Dios. 7 At sino, na gaya ko, tatawag, at magpapahayag, at magaayos sa ganang akin, mula nang aking itatag ang matandang bayan? at ang mga bagay na dumarating, at ang mangyayari, ay ipahahayag nila. 8 Kayo'y huwag mangatakot, o magsipangilabot man: hindi ko baga ipinahayag sa iyo nang una, at ipinakilala? at kayo ang aking mga saksi. May Dios baga liban sa akin? oo, walang malaking Bato; ako'y walang nakikilalang iba. 9 Silang nangagbibigay anyo sa larawang inanyuan ay walang kabuluhan silang lahat; at ang kanilang mga bagay na kinaluluguran ay hindi mapapakinabangan: at ang kanilang sariling mga saksi ay hindi nangakakakita, o nangakakaalam man: upang sila'y mangapahiya. 10 Sino ang naganyo sa isang dios, o bumubo ng larawang inanyuan na di pakikinabangan sa anoman? 11 Narito, lahat niyang kasama ay mangapapahiya; at ang mga manggagawa ay sa mga tao: mapisan sila, magsitayo sila; sila'y mangatatakot, sila'y mangahihiyang magkakasama. 12 Ang panday bakal ay gumagawa ng palakol, at gumagawa sa mga baga, at inaanyuan yaon sa pamamagitan ng mga pamukpok, at ginagawa yaon ng kaniyang malakas na bisig: oo, siya'y gutom, at ang kaniyang lakas ay nawawala; siya'y hindi umiinom ng tubig, at pata. 13 Naguunat ang anluwagi ng isang pising panukat; kaniyang tinatandaan ng lapis; kaniyang inaanyuan sa pamamagitan ng mga katam, at kaniyang tinatandaan ng mga kompas, at inaanyuan ng ayon sa anyo ng tao, ayon sa kagandahan ng tao, upang tumahan sa bahay. 14 Pumuputol siya sa ganang kaniya ng mga cedro, at kumukuha ng puno ng roble at ng encina, at pinatitibay sa ganang kaniyang sarili ang isa sa gitna ng mga punong kahoy sa gubat: siya'y nagtatanim ng puno ng abeto, at yao'y kinakandili ng ulan. 15 Kung magkagayo'y ilalaan sa tao upang ipanggatong; at kumukuha siya niyaon, at nagpapainit; oo, kaniyang pinaliliyaban yaon, at ipinagluluto ng tinapay: oo, kaniyang ginagawang isang dios, at sinasamba; ginagawa niyang larawang inanyuan, at pinagpapatirapaan. 16 Kaniyang iginagatong ang bahagi niyaon sa apoy; ang bahagi niyaon ay ikinakain niya ng karne; siya'y nagiihaw ng iihawin, at nabubusog: oo, siya'y nagpapainit, at nagsasabi, Aha, ako'y naiinitan, aking nakita ang apoy: 17 At ang labis niyaon ay ginagawa niyang dios, sa makatuwid baga'y kaniyang larawang inanyuan: kaniyang pinagpapatirapaan at sinasamba, at dinadalanginan, at nagsasabi, Iligtas mo ako; sapagka't ikaw ay aking dios. 18 Hindi sila mangakakaalam, o nagsisigunita man: sapagka't ipinikit niya ang kanilang mga mata, upang sila'y huwag mangakakita; at ang kanilang mga puso, upang huwag silang mangakaunawa. 19 At walang nagpapaalaala o mayroon mang kaalaman, o unawa upang magsabi, Aking iginatong ang bahagi niyaon sa apoy; oo, ako naman ay nagluto ng tinapay sa mga baga niyaon; ako'y nagihaw ng karne at kinain ko: at gagawin ko baga ang nalabi niyaon na pinaka kasuklamsuklam? magpapatirapa baga ako sa puno ng isang punong kahoy? 20 Siya'y kumain ng abo: iniligaw siya ng nadayang puso, at hindi niya mailigtas ang kaniyang kaluluwa, o makapagsabi, Wala bagang kabulaanan sa aking kanang kamay? 21 Iyong alalahanin ang mga bagay na ito, Oh Jacob, at Israel; sapagka't ikaw ay aking lingkod: aking inanyuan ka; ikaw ay aking lingkod: Oh Israel, ikaw ay hindi ko malilimutan. 22 Aking pinawi na parang masinsing ulap ang iyong mga pagsalangsang, at, parang alapaap, ang iyong mga kasalanan: manumbalik ka sa akin; sapagka't tinubos kita. 23 Magsiawit, Oh kayong mga langit, sapagka't nilikha ng Panginoon; kayo'y magsihiyaw, mga lalong mababang bahagi ng lupa: kayo'y magbiglang magsiawit, kayong mga bundok, Oh gubat, at bawa't punong kahoy na nandiyan: sapagka't tinubos ng Panginoon ang Jacob, at magpapakaluwalhati sa Israel. 24 Ganito ang sabi ng Panginoon, ng iyong Manunubos, at niyang naganyo sa iyo mula sa bahay-bata, Ako ang Panginoon na gumagawa ng lahat na bagay; na naglaladlad, na magisa ng langit; na naglalatag ng lupa; 25 Na sumisira ng mga tanda ng mga sinungaling, at nagpapaging ulol sa mga manghuhula; na nagpapaurong sa mga pantas, at nagpapaging kamangmangan ng kanilang kaalaman; 26 Na nagpapatatag ng salita ng kaniyang lingkod, at nagsasagawa ng payo ng kaniyang mga sugo; na nagsasabi ng tungkol sa Jerusalem, Siya'y tatahan; at tungkol sa mga bayan ng Juda, Mangatatayo, at aking ibabangon ang mga sirang dako niyaon: 27 Na nagsasabi sa kalaliman, Ikaw ay matuyo, at aking tutuyuin ang iyong mga ilog; 28 Na nagsasabi tungkol kay Ciro, Siya'y aking pastor, at isasagawa ang lahat kong kaligayahan: na nagsasabi nga rin tungkol sa Jerusalem, Siya'y matatayo; at sa templo, Ang iyong patibayan ay malalagay.