1 O Senhor Deus diz:

"Grite com toda a força, sem parar!

Grite alto, como se você fosse trombeta!

Anuncie ao meu povo, os descendentes de Jacó,

os seus pecados e as suas maldades.

2 De fato, eles me adoram todos os dias

e dizem que querem saber qual é a minha vontade,

como se fossem um povo que faz o que é direito

e que não desobedece às minhas leis.

Pedem que eu lhes dê leis justas

e estão sempre prontos para me adorar."

3 O povo pergunta a Deus:

"Que adianta jejuar, se tu nem notas?

Por que passar fome, se não te importas com isso?"

O Senhor responde:

"A verdade é que nos dias de jejum vocês cuidam dos seus negócios

e exploram os seus empregados.

4 Vocês passam os dias de jejum discutindo e brigando

e chegam até a bater uns nos outros.

Será que vocês pensam que, quando jejuam assim,

eu vou ouvir as suas orações?

5 O que é que eu quero que vocês façam nos dias de jejum?

Será que desejo que passem fome,

que se curvem como um bambu,

que vistam roupa feita de pano grosseiro

e se deitem em cima de cinzas?

É isso o que vocês chamam de jejum?

Acham que um dia de jejum assim me agrada?

6 "Não! Não é esse o jejum que eu quero.

Eu quero que soltem aqueles que foram presos injustamente,

que tirem de cima deles o peso que os faz sofrer,

que ponham em liberdade os que estão sendo oprimidos,

que acabem com todo tipo de escravidão.

7 O jejum que me agrada é que vocês repartam a sua comida com os famintos,

que recebam em casa os pobres que estão desabrigados,

que deem roupas aos que não têm

e que nunca deixem de socorrer os seus parentes.

8 "Então a luz da minha salvação brilhará como o sol,

e logo vocês todos ficarão curados.

O seu Salvador os guiará,

e a presença do Senhor Deus os protegerá por todos os lados.

9 Quando vocês gritarem pedindo socorro, eu os atenderei;

pedirão a minha ajuda, e eu direi: ‘Estou aqui!’

"Se acabarem com todo tipo de exploração,

com todas as ameaças e xingamentos;

10 se derem de comer aos famintos

e socorrerem os necessitados,

a luz da minha salvação brilhará,

e a escuridão em que vocês vivem ficará igual à luz do meio-dia.

11 Eu, o Senhor, sempre os guiarei;

até mesmo no deserto, eu lhes darei de comer

e farei com que fiquem sãos e fortes.

Vocês serão como um jardim bem-regado,

como uma fonte de onde não para de correr água.

12 Em cima dos alicerces antigos,

vocês reconstruirão cidades que tinham sido arrasadas.

Vocês serão conhecidos como o povo que levantou muralhas de novo,

que construiu novamente casas que tinham caído."

13 O Senhor Deus diz:

"Obedeçam às leis a respeito do sábado;

não cuidem dos seus próprios negócios no dia que para mim é sagrado.

Considerem o sábado como um dia de festa,

o dia santo do Senhor, que deve ser respeitado.

Guardem o sábado, descansando em vez de trabalhar;

não cuidem dos seus negócios,

nem fiquem conversando à toa.

14 Se me obedecerem, eu serei uma fonte de alegria para vocês

e farei com que vençam todas as dificuldades;

e vocês serão felizes na terra que eu dei ao seu antepassado Jacó.

Eu, o Senhor, falei."

1 Humiyaw ka ng malakas, huwag kang magpigil, ilakas mo ang iyong tinig na parang pakakak, at iyong ipahayag sa aking bayan ang kanilang pagsalangsang, at sa sangbahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan. 2 Gayon ma'y hinahanap nila ako araw-araw, at kinalulugdan nilang maalaman ang aking mga daan: na gaya ng bansa na gumawang matuwid, at hindi lumimot ng alituntunin ng kanilang Dios, hinihingan nila ako ng mga palatuntunan ng katuwiran; sila'y nangalulugod na magsilapit sa Dios. 3 Ano't kami ay nangagayuno, sabi nila, at hindi mo nakikita? ano't aming pinagdalamhati ang aming kaluluwa, at hindi mo napapansin? Narito, sa kaarawan ng inyong pagaayuno ay masusumpungan ninyo ang inyong sariling kalayawan, at inyong hinihingi ang lahat ninyong gawa. 4 Narito, kayo'y nangagaayuno para sa pakikipagkaalit at pakikipagtalo, at upang manakit ng suntok ng kasamaan: hindi kayo nangagaayuno sa araw na ito, upang inyong iparinig ang inyong tinig sa itaas. 5 Iyan baga ang ayuno na aking pinili? ang araw na pagdadalamhatiin ng tao ang kaniyang kaluluwa? Ang iyuko ang kaniyang ulo na parang yantok, at maglatag ng magaspang na kayo at abo sa ilalim niya? iyo bang tatawagin ito na ayuno, at kalugodlugod na araw sa Panginoon? 6 Hindi baga ito ang ayuno na aking pinili: na kalagin ang mga tali ng kasamaan, na pagaanin ang mga pasan at papaging layain ang napipighati, at iyong alisin ang lahat na atang? 7 Hindi baga ang magbahagi ng iyong tinapay sa gutom, at dalhin mo sa iyong bahay ang dukha na walang tuluyan? pagka nakakakita ka ng hubad, na iyong bihisan; at huwag kang magkubli sa iyong kapuwa-tao? 8 Kung magkagayo'y sisikat ang iyong liwanag na parang umaga, at ang iyong kagalingan ay biglang lilitaw; at ang iyong katuwiran ay mangunguna sa iyo; ang kaluwalhatian ng Panginoon ay magiging iyong bantay likod. 9 Kung magkagayo'y tatawag ka, at ang Panginoon ay sasagot; ikaw ay dadaing, at siya'y magsasabi, Narito ako. Kung iyong alisin sa gitna mo ang atang, ang pagtuturo, at ang pagsasalita ng masama: 10 At kung magmamagandang-loob ka sa gutom, at iyong sisiyahan ng loob ang nagdadalamhating kaluluwa; kung magkagayo'y sisilang ang iyong liwanag sa kadiliman, at ang iyong kadiliman ay magiging parang katanghaliang tapat; 11 At papatnubayan ka ng Panginoon na palagi, at sisiyahan ng loob ang iyong kaluluwa sa mga tuyong dako, at palalakasin ang iyong mga buto; at ikaw ay magiging parang halamang nadilig, at parang bukal ng tubig, na ang tubig ay hindi naglilikat. 12 At silang magiging iyo ay magtatayo ng mga dating sirang dako; ikaw ay magbabangon ng mga patibayan ng maraming sali't saling lahi; at ikaw ay tatawagin Ang tagapaghusay ng sira, Ang tagapagsauli ng mga landas na matatahanan. 13 Kung iyong iurong ang iyong paa sa sabbath, sa paggawa ng iyong kalayawan sa aking banal na kaarawan; at iyong tawagin ang sabbath na kaluguran, at ang banal ng Panginoon na marangal; at iyong pararangalan, na hindi ka lalakad sa iyong mga sariling lakad, ni hahanap ng iyong sariling kalayawan, ni magsasalita ng iyong mga sariling salita: 14 Kung magkagayo'y malulugod ka nga sa Panginoon; at pangangabayuhin kita sa mga mataas na dako sa lupa; at pakakanin kita ng mana ni Jacob na iyong ama; sapagka't sinalita ng bibig ng Panginoon.