1 Senhor, tu sempre me fazes justiça

quando apresento uma causa diante de ti.

Portanto, desejo te fazer esta queixa:

Por que os perversos são tão prósperos?

Por que os desonestos vivem em paz?

2 Tu os plantaste,

e eles criaram raízes e deram frutos.

Teu nome está em seus lábios,

mas tu estás longe de seu coração.

3 Quanto a mim, Senhor, tu me conheces;

tu me vês e provas meus pensamentos.

Arrasta essa gente como ovelhas para o matadouro;

separa-os para a matança!

4 Até quando esta terra ficará de luto?

Até o capim nos campos secou.

Os animais selvagens e as aves desapareceram

por causa da maldade dos que nela habitam.

Pois o povo disse:

"O Senhor não vê o que o futuro nos reserva!".

5 "Se correr com homens o deixa cansado,

como poderá competir com cavalos?

Se tropeça e cai em campo aberto,

o que fará nas matas junto ao Jordão?

6 Até seus irmãos, membros de sua família,

se voltaram contra você;

conspiram e se queixam a seu respeito.

Não confie neles,

por mais agradáveis que sejam suas palavras.

7 "Abandonei meu povo, a nação que me pertence;

entreguei aqueles que eu mais amo a seus inimigos.

8 Meu povo escolhido rugiu contra mim como leão no bosque,

por isso os tratei com desprezo.

9 Meu povo escolhido age como ave de rapina,

mas ele próprio será cercado por abutres;

tragam os animais selvagens para devorar os cadáveres!

10 "Muitos governantes destruíram meu vinhedo;

pisotearam minha propriedade

e transformaram sua beleza em deserto.

11 Fizeram dela uma terra devastada;

ouço seu triste lamento.

Toda a terra está desolada,

e ninguém se importa.

12 Pode-se ver exércitos destruidores

no alto dos montes.

A espada do Senhor devora o povo

de uma extremidade à outra da terra;

ninguém escapará!

13 Meu povo semeou trigo,

mas colhe espinhos.

Esforçou-se muito,

mas de nada adiantou.

Terá uma colheita de vergonha

por causa da ira ardente do Senhor."

14 Assim diz o Senhor: "Arrancarei de suas terras todas as nações perversas que se apossam da herança que dei ao meu povo, Israel. E arrancarei Judá do meio delas. 15 Depois disso, porém, voltarei e terei compaixão de todos eles. Eu os trarei de volta às suas terras, cada nação à sua herança. 16 E se, verdadeiramente, essas nações aprenderem os caminhos do meu povo e jurarem por meu nome: ‘Tão certo como vive o Senhor’ — como ensinaram meu povo a jurar pelo nome de Baal —, elas receberão um lugar no meio do meu povo. 17 Mas qualquer nação que não quiser me obedecer será arrancada e destruída. Eu, o Senhor, falei!".

1 Davamı önüne getirsem, 2 Haklı çıkarsın, ya RAB. 2 Ama adalet konusunda 2 Seninle tartışmak istiyorum. 2 Neden kötülerin işi iyi gidiyor? 2 Neden hainler tasasızca yaşıyor?2 Onları sen diktin, kök saldılar, 2 Büyüyüp ürün verdiler. 2 Adın ağızlarından düşmüyor, 2 Yürekleriyse senden uzak.3 Beni tanırsın, ya RAB, 2 Beni görür, yüreğimin seninle olduğunu bilirsin. 2 Kasaplık koyun gibi ayır onları, 2 Kesim gününe hazırla!4 İçinde yaşayanların kötülüğü yüzünden, 2 Ülke ne zamana dek yas tutacak, 2 Otlar ne zamana dek sararıp solacak? 2 Hayvanlarla kuşlar yok oldu. 2 Çünkü bu halk, 2 ‹‹O başımıza neler geleceğini görmüyor›› dedi.5 ‹‹Ey Yeremya, 2 İnsanlarla yarışa girip yoruldunsa, 2 Atlarla nasıl yarışacaksın? 2 Güvenli bir ülkede sendelersen, 2 Şeria çalılıklarıyla nasıl başa çıkacaksın?6 Kardeşlerin, öz ailen bile sana ihanet etti, 2 Arkandan seslerini yükselttiler. 2 Yüzüne karşı olumlu konuşsalar bile onlara güvenme.7 Evimi terk ettim, 2 Mirasımı reddettim, 2 Sevgilimi düşmanlarının eline verdim.8 Mirasım karşımda 2 Ormandaki aslan gibi oldu; 2 Kükreyip üzerime saldırdı. 2 Bu yüzden ondan nefret ediyorum.9 Mirasım sırtlan ya da yırtıcı kuş mu oldu karşımda? 2 Çevresindeki yırtıcı kuşlar saldırıyor ona. 2 Gidin, bütün yabanıl hayvanları toplayıp getirin, 2 Yiyip bitirsinler onu.10 Pek çok çoban bağımı bozdu, 2 Tarlamı çiğnedi, 2 Güzelim tarlamı ıssız çöle döndürdü.11 Onu viraneye çevirdiler, 2 Önümde viran olmuş ağlıyor; 2 Bütün ülke viran olmuş, 2 Yine de aldıran yok.12 Çöldeki çıplak tepelere 2 Yıkıcılar geldi. 2 RABbin kılıcı ülkeyi 2 Bir uçtan bir uca yiyip bitiriyor. 2 Kimse kavuşmayacak esenliğe.13 Halkım buğday ekip diken biçti, 2 Emek verip yarar görmedi. 2 RABbin kızgın öfkesi yüzünden 2 Ürününüzden utanacaksınız.››14 RAB diyor ki, ‹‹Halkım İsraile verdiğim mülke el koyan bütün kötü komşularımı ülkelerinden söküp atacak, Yahuda halkını da atacağım.15 Hepsini söküp attıktan sonra Yahudaya yine acıyacak, her birini kendi mülküne, kendi ülkesine geri getireceğim.16 Halkıma Baalın adıyla ant içmeyi öğrettiler. Bunun gibi, halkımın yolunda yürümeyi ve ‹RABbin varlığı hakkı için› diyerek benim adımla ant içmeyi de iyice öğrenirlerse, halkımın arasında sağlam yerleri olacak.17 Ama kulak asmayan her ulusu kökünden söküp atacak, yok edeceğim›› diyor RAB.