1 "Ó Israel", diz o Senhor,

"se quisesse, poderia voltar para mim.

Poderia jogar fora seus ídolos detestáveis

e nunca mais se desviar.

2 Quando jurasse por meu nome e dissesse:

‘Tão certo como vive o Senhor’,

poderia fazê-lo em verdade, justiça e retidão.

Então você seria uma bênção para as nações do mundo,

e todos os povos viriam e louvariam meu nome."

3 Assim diz o Senhor ao povo de Judá e de Jerusalém:

"Passem o arado na terra endurecida!

Não desperdicem sementes entre os espinhos!

4 Ó povo de Judá e habitantes de Jerusalém,

removam os obstáculos de seu coração

e mudem sua atitude perante o Senhor.

Do contrário, por causa de seus pecados,

minha ira arderá como fogo que ninguém pode apagar.

5 "Anunciem em Judá e proclamem em Jerusalém!

Mandem tocar a trombeta em toda a terra e avisem:

‘Reúnam-se! Corram para as cidades fortificadas!’.

6 Levantem a bandeira para advertir Sião:

‘Fujam agora mesmo! Não demorem!’.

Pois, do norte, trago sobre vocês

terrível destruição!".

7 Um leão saiu de seu abrigo,

um destruidor de nações.

Saiu de sua toca e se encaminha até vocês;

ele devastará sua terra.

Suas cidades serão arruinadas,

e ninguém viverá nelas.

8 Portanto, vistam roupas de luto,

chorem e lamentem,

pois a ira ardente do Senhor

ainda está sobre nós.

9 "Naquele dia", diz o Senhor,

"os reis e os oficiais estremecerão de medo.

Os sacerdotes ficarão horrorizados,

e os profetas, espantados."

10 Então eu disse: "Ó Soberano Senhor,

o povo foi enganado por aquilo que disseste,

pois prometeste paz a Jerusalém,

mas a espada está em nossa garganta!".

11 Naquele dia, o Senhor dirá

ao povo de Jerusalém:

"Meu povo querido, do deserto sopra um vento abrasador,

e não uma brisa suave para separar a palha dos cereais.

12 É uma rajada violenta, que eu enviei;

agora pronunciarei sua sentença".

13 Os inimigos avançam sobre nós como nuvens de tempestade;

seus carros de guerra são como vendavais,

seus cavalos, mais velozes que águias.

Que terrível será! Estamos perdidos!

14 Ó Jerusalém, purifique seu coração,

para que seja salva.

Até quando abrigará

pensamentos malignos?

15 Sua destruição foi anunciada desde Dã

até a região montanhosa de Efraim.

16 "Avisem as nações ao redor

e anunciem a Jerusalém:

Os inimigos vêm de uma terra distante

e dão gritos de guerra contra as cidades de Judá.

17 Cercam Jerusalém como guardas ao redor de um campo,

pois meu povo se rebelou contra mim",

diz o Senhor.

18 "Suas próprias ações trouxeram isso sobre vocês;

é um castigo amargo, que atinge o seu coração!"

19 Meu coração, meu coração! Estou me contorcendo de dor!

Meu coração bate forte dentro de mim; não consigo me aquietar!

Pois ouvi o som das trombetas dos inimigos

e o rugido de seus gritos de guerra.

20 Ondas de destruição cobrem a terra,

até deixá-la inteiramente desolada.

De repente, minhas tendas foram destruídas;

meus abrigos foram derrubados num instante.

21 Até quando terei de ver as bandeiras

e ouvir o som das trombetas?

22 "Meu povo é tolo

e não me conhece", diz o Senhor.

"São crianças sem juízo,

que não entendem coisa alguma.

São astutos para fazer o mal,

mas não têm ideia de como fazer o bem."

23 Olhei para a terra, e ela estava sem forma e vazia;

olhei para os céus, e não havia luz alguma.

24 Olhei para os montes e para as colinas,

e eles estremeciam e balançavam.

25 Olhei, e todo o povo tinha desaparecido;

as aves do céu voaram para longe.

26 Olhei, e os campos férteis haviam se transformado em deserto;

as cidades estavam em ruínas,

por causa da ira ardente do Senhor.

27 Assim diz o Senhor:

"Toda a terra será devastada,

mas não a destruirei por completo.

28 A terra lamentará

e os céus escurecerão,

por causa de meu decreto contra meu povo;

estou decidido e não voltarei atrás".

29 Ao som de cavaleiros e arqueiros,

os habitantes da cidade fogem.

Escondem-se entre os arbustos

e correm para os montes.

Todas as cidades foram abandonadas;

não resta uma pessoa sequer!

30 O que você está fazendo,

cidade devastada?

Por que se veste com belas roupas

e põe joias de ouro?

Por que pinta os olhos?

De nada adiantará enfeitar-se toda!

Seus aliados, que eram seus amantes,

a desprezam e tentam matá-la.

31 Ouço gritos, como os da mulher em trabalho de parto,

gemidos de quem dá à luz o primeiro filho.

É a bela Sião, que grita ofegante:

"Socorro, estão me matando!".

1 ‹‹Eğer geri dönersen, ey İsrail, 2 Eğer bana geri dönersen›› diyor RAB, 2 ‹‹İğrenç putlarını gözümün önünden uzaklaştırır, 2 Bir daha yoldan sapmazsan;2 ‹RABbin varlığı hakkı için› diyerek 2 Sadakatle, adaletle, doğrulukla ant içersen, 2 Uluslar Onun aracılığıyla kutsanacak, 2 Onunla övünecekler.››3 RAB Yahuda ve Yeruşalim halkına şöyle diyor: 2 ‹‹İşletilmemiş toprağınızı sürün, 2 Dikenler arasına ekmeyin.4 Ey sizler, Yahuda halkı ve Yeruşalimde yaşayanlar, 2 Kendinizi RABbe adayın, 2 Bunu engelleyen her şeyi yüreğinizden uzaklaştırın. 2 Yoksa yaptığınız kötülüklerden ötürü 2 Öfkem ateş gibi yağacak, 2 Her şeyi yiyip bitirecek 2 Ve söndüren olmayacak.›› yüreğinizden uzaklaştırın››: İbranice ‹‹Kendinizi de yüreğinizi de RAB için sünnet edin››.5 ‹‹Yahudada duyurun, 2 Yeruşalimde ilan edin, 2 ‹Ülkede boru çalın!› deyin, 2 ‹Toplanın› diye haykırın, 2 ‹Surlu kentlere kaçalım!›6 Siyona giden yolu gösteren 2 Bir işaret koyun! 2 Güvenliğiniz için kaçın! 2 Durmayın! 2 Üzerinize kuzeyden felaket, 2 Büyük yıkım getirmek üzereyim.››7 Aslan ininden çıktı, 2 Ulusları yok eden yola koyuldu. 2 Ülkenizi viran etmek için 2 Yerinden ayrıldı. 2 Kentleriniz yerle bir edilecek, 2 İçlerinde yaşayan kalmayacak.8 Onun için çula sarının, 2 Dövünüp haykırın, 2 Çünkü RABbin kızgın öfkesi üzerimizden kalkmadı.9 ‹‹O gün›› diyor RAB, 2 ‹‹Kral da önderler de yılacak, 2 Kâhinler şaşkına dönecek, 2 Peygamberler donakalacak.››10 O zaman, ‹‹Ah, Egemen RAB›› dedim, ‹‹ ‹Esenlikte olacaksınız› diyerek bu halkı da Yeruşalimi de tam anlamıyla aldattın. Çünkü kılıç boğazımıza dayandı.››11 O zaman bu halka ve Yeruşalime, ‹‹Çöldeki çıplak tepelerden halkıma doğru sıcak bir rüzgar esiyor, ama harman savurmak ya da ayırmak için değil›› denecek,12 ‹‹Benden gelen bu rüzgar çok daha güçlü olacak. Şimdi bu halka yargılarımı bildiriyorum.››13 İşte düşman bulut gibi ilerliyor; 2 Savaş arabaları kasırga sanki, 2 Atları kartallardan daha çevik. 2 Vay başımıza! Mahvolduk!14 Ey Yeruşalim, yüreğini kötülükten arındır ki, 2 Kurtulasın. 2 Ne zamana dek yüreğinde kötü düşünceler barındıracaksın?15 Dandan bir ses bildiriyor, 2 Efrayim dağlarından kötü haber duyuruyor!16 ‹‹Uluslara duyurun, 2 Yeruşalime bildirin: 2 ‹Uzak bir ülkeden gelen ordu çevresini kuşatacak, 2 Yahuda kentlerine karşı 2 Savaş naraları atacaklar.17 Bir tarlayı koruyanlar gibi 2 Kuşatacaklar Yeruşalimi. 2 Çünkü Yeruşalim bana başkaldırdı› ›› diyor RAB.18 ‹‹Kendi davranışların, kendi yaptıkların 2 Başına gelmesine neden oldu bunların. 2 Cezan bu. 2 Ne acı! 2 Nasıl da yüreğine işliyor!››19 Ah, içim, içim! 2 Acıdan kıvranıyorum. 2 Ah, yüreğim, yüreğim çarpıyor. 2 Sessiz duramıyorum! 2 Çünkü boru sesini, savaş naralarını işittim!20 Felaket felaketi izliyor, 2 Bütün ülke viran oldu. 2 Bir anda çadırlarım, 2 Perdelerim yok oldu.21 Ne zamana dek düşman sancağını görmek, 2 Boru sesini duymak zorunda kalacağım?22 ‹‹Halkım akılsızdır, 2 Beni tanımıyor. 2 Aptal çocuklardır, 2 Akılları yok. 2 Kötülük etmeyi iyi bilir, 2 İyilik etmeyi bilmezler›› diyor RAB.23 Ben Yeremya yere baktım, şekilsizdi, boştu, 2 Göğe baktım, ışık yoktu.24 Dağlara baktım, titriyorlardı, 2 Bütün tepeler sarsılıyordu.25 Baktım, insan yoktu, 2 Gökte uçan bütün kuşlar kaçmıştı.26 Baktım, verimli toprak çöle dönmüş, 2 Bütün kentler yıkılmıştı. 2 Bütün bunlar RABbin yüzünden, 2 Onun kızgın öfkesi yüzünden olmuştu.27 RAB diyor ki, 2 ‹‹Bütün ülke viran olacak, 2 Ama onu büsbütün yok etmeyeceğim.28 Bu yüzden yeryüzü yasa gömülecek, 2 Gök kararacak; 2 Çünkü ben söyledim, ben tasarladım. 2 Fikrimi değiştirmeyecek, 2 Verdiğim karardan dönmeyeceğim.››29 Her kentin halkı, 2 Atlılarla okçuların gürültüsünden kaçıyor. 2 Kimi çalılıklara giriyor, 2 Kimi kayalıklara tırmanıyor. 2 Bütün kentler terk edildi, 2 Oralarda kimse yaşamıyor.30 Ey sen, viran olmuş kent, 2 Kırmızı giysiler giymekle, 2 Altın süsler bezenmekle, 2 Gözüne sürme çekmekle ne elde edeceksin? 2 Kendini böyle güzelleştirmen boşuna. 2 Oynaşların seni küçümsüyor, 2 Canını almak istiyorlar.31 Sancı çeken kadının haykırışını, 2 İlk çocuğunu doğuran kadının çektiği acıyı, 2 Ellerini uzatmış, soluğu kesilmiş Siyon kızının, 2 ‹‹Eyvah! Katillerin karşısında bayılıyorum›› 2 Diye haykırdığını işitir gibi oldum.