1 Quem dera minha cabeça fosse uma represa,

e meus olhos, uma fonte de lágrimas!

Choraria dia e noite

por meu povo que foi massacrado.

2 Quem dera pudesse ir para bem longe,

morar numa cabana no deserto e me esquecer do meu povo!

Pois todos são adúlteros,

um bando de traidores.

3 "Meu povo curva a língua como um arco

para disparar mentiras.

Não querem defender a verdade;

vão de mal a pior

e não me conhecem",

diz o Senhor.

4 "Cuidado com seu amigo!

Não confie nem mesmo em seu irmão!

Pois irmão engana irmão,

e amigo calunia amigo.

5 Todos trapaceiam e mentem,

ninguém diz a verdade.

Com língua experiente, contam mentiras;

cansam-se de tanto pecar.

6 Amontoam falsidade sobre falsidade

e se recusam a me conhecer",

diz o Senhor.

7 Portanto, assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Vejam, eu os purificarei e os provarei,

como se faz com o metal;

que mais posso fazer com meu povo?

8 Pois sua língua dispara mentiras como flechas envenenadas;

falam palavras amigáveis a seus vizinhos

enquanto, no coração, tramam matá-los.

9 Acaso não devo castigá-los por isso?", diz o Senhor.

"Não devo me vingar de uma nação como esta?"

10 Chorarei pelos montes

e lamentarei pelas pastagens no deserto.

Pois estão desolados e sem vida;

não se ouve mais o mugido do gado,

e as aves e os animais selvagens fugiram.

11 "Farei de Jerusalém um monte de ruínas;

será morada de chacais.

As cidades de Judá serão abandonadas,

e ninguém viverá nelas", diz o Senhor.

12 Quem é sábio o bastante para entender todas essas coisas? Quem foi instruído pelo Senhor para explicá-las? Por que a terra foi arruinada de tal modo que ninguém tem coragem de passar por ela?

13 O Senhor responde: "Isso aconteceu porque meu povo abandonou a minha lei; não quiseram obedecer às minhas instruções. 14 Em vez disso, seguiram os desejos teimosos de seu coração e adoraram imagens de Baal, como seus antepassados lhes ensinaram. 15 Agora, assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Ouçam! Eu os alimentarei com amargura e lhes darei veneno para beber. 16 Eu os espalharei por todo o mundo, até lugares de que nem eles nem seus antepassados ouviram falar. Mesmo lá, eu os perseguirei com a espada até que os tenha destruído por completo".

17 Assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Considerem tudo isso e chamem as mulheres que pranteiam;

mandem trazer aquelas que choram em funerais.

18 Venham depressa! Comecem a lamentar!

Que seus olhos se encham de lágrimas.

19 Ouçam o pranto desesperado do povo de Sião:

‘Estamos arruinados! Que humilhação!

Temos de deixar nossa terra,

pois nossas casas foram destruídas!’".

20 Ouçam, mulheres, as palavras do Senhor,

abram os ouvidos para o que ele tem a dizer.

Ensinem as filhas a prantear,

ensinem umas às outras a lamentar.

21 Pois a morte subiu por nossas janelas

e entrou em nossas mansões.

Exterminou as crianças que brincavam nas ruas

e os jovens que se reuniam nas praças.

22 Assim diz o Senhor:

"Corpos ficarão espalhados pelos campos

como montes de esterco,

como feixes de cereal depois da colheita;

não restará ninguém para enterrá-los".

23 Assim diz o Senhor:

"Que o sábio não se orgulhe de sua sabedoria,

nem o poderoso de seu poder,

nem o rico de suas riquezas.

24 Aquele que deseja se orgulhar,

que se orgulhe somente disto:

de me conhecer e entender que eu sou o Senhor,

que demonstra amor leal

e traz justiça e retidão à terra;

isso é o que me agrada.

Eu, o Senhor, falei!

25 "Está chegando o dia", diz o Senhor, "em que castigarei todos, tanto circuncidados como incircuncisos: 26 os egípcios, os edomitas, os amonitas, os moabitas, os povos que vivem no deserto, em lugares distantes, e até mesmo o povo de Judá. Pois, como todas essas nações, o povo de Israel também tem o coração incircunciso."

1 Keşke başım bir pınar, 2 Gözlerim bir gözyaşı kaynağı olsa! 2 Halkımın öldürülenleri için 2 Ağlasam gece gündüz!2 Keşke halkımı bırakabilmem, 2 Onlardan uzaklaşabilmem için 2 Çölde konaklayacak bir yerim olsa! 2 Hepsi zina ediyor, 2 Hain bir topluluk!3 ‹‹Yalan söylemek için ülkede 2 Dillerini yay gibi geriyor, 2 Güçlerini gerçek yolunda kullanmıyorlar. 2 Kötülük üstüne kötülük yapıyor, 2 Beni tanımıyorlar›› diyor RAB.4 ‹‹Herkes dostundan sakınsın, 2 Kardeşlerinizin hiçbirine güvenmeyin. 2 Çünkü her kardeş Yakup gibi aldatıcı, 2 Her dost iftiracıdır.5 Dost dostu aldatıyor, 2 Kimse gerçeği söylemiyor. 2 Dillerine yalan söylemeyi öğrettiler, 2 Suç işleye işleye yorgun düştüler.6 Sen, ey Yeremya, 2 Aldatıcılığın ortasında yaşıyorsun. 2 Aldatıcılıkları yüzünden 2 Beni tanımak istemiyorlar.›› 2 Böyle diyor RAB.7 Bundan ötürü Her Şeye Egemen RAB diyor ki, 2 ‹‹İşte, onları arıtıp sınayacağım, 2 Halkımın günahı yüzünden 2 Başka ne yapabilirim ki?8 Dilleri öldürücü bir ok, 2 Hep aldatıyor. 2 Komşusuna esenlik diliyor, 2 Ama içinden ona tuzak kuruyor.9 Bu yüzden onları cezalandırmayayım mı?›› diyor RAB, 2 ‹‹Böyle bir ulustan öcümü almayayım mı?››10 Dağlar için ağlayıp yas tutacağım, 2 Otlaklar için ağıt yakacağım. 2 Çöle dönüştüler, 2 Kimse geçmiyor oralardan. 2 Sığırların böğürmesi duyulmuyor, 2 Kuşlar, yabanıl hayvanlar kaçıp gitti.11 ‹‹Yeruşalimi taş yığını, 2 Çakalların barınağı haline getireceğim. 2 Yahuda kentlerini 2 Kimsenin yaşayamayacağı bir viraneye döndüreceğim.››12 Hangi bilge kişi buna akıl erdirecek? RABbin seslendiği kişi kim ki, sözünü açıklayabilsin? Ülke neden yıkıldı? Neden kimsenin geçemediği bir çöle dönüştü?13 RAB, ‹‹Kendilerine verdiğim yasayı bıraktılar, sözümü dinlemediler, yasamı izlemediler›› diyor,14 ‹‹Onun yerine yüreklerinin inadını, atalarının öğrettiği gibi Baalları izlediler.››15 Bunun için İsrailin Tanrısı, Her Şeye Egemen RAB diyor ki, ‹‹Bu halka pelinotu yedirecek, zehirli su içireceğim.16 Onları kendilerinin de atalarının da tanımadığı ulusların arasına dağıtacak, tümünü yok edene dek peşlerine kılıcı salacağım.››17 Her Şeye Egemen RAB diyor ki, 2 ‹‹İyi düşünün! 2 Ağıt yakan kadınları çağırın gelsinler. 2 En iyilerini çağırın gelsinler.18 Hemen gelip bizim için ağıt yaksınlar; 2 Gözlerimiz gözyaşı döksün, 2 Gözkapaklarımızdan sular aksın.19 Siyondan ağlama sesi duyuluyor: 2 ‹Yıkıma uğradık! 2 Büyük utanç içindeyiz, 2 Çünkü ülkemizi terk ettik, 2 Evlerimiz yerle bir oldu.› ››20 Ey kadınlar, RABbin sözünü dinleyin! 2 Ağzından çıkan her söze kulak verin. 2 Kızlarınıza yas tutmayı, 2 Komşunuza ağıt yakmayı öğretin.21 Ölüm pencerelerimize tırmandı, 2 Kalelerimize girdi; 2 Sokakları çocuksuz, 2 Meydanları gençsiz bıraktı.22 Onlara de ki, ‹‹RAB şöyle diyor: 2 ‹İnsan cesetleri gübre gibi, 2 Biçicinin ardındaki demetler gibi toprağa serilecek. 2 Onları toplayacak kimse olmayacak.› ››23 RAB şöyle diyor: 2 ‹‹Bilge kişi bilgeliğiyle, 2 Güçlü kişi gücüyle, 2 Zengin kişi zenginliğiyle övünmesin.24 Dünyada iyilik yapanın, 2 Adaleti, doğruluğu sağlayanın 2 Ben RAB olduğumu anlamakla 2 Ve beni tanımakla övünsün övünen. 2 Çünkü ben bunlardan hoşlanırım›› diyor RAB.25 ‹‹Yalnız bedence sünnetli olanları cezalandıracağım günler geliyor›› diyor RAB.26 ‹‹Mısır'ı, Yahuda'yı, Edom'u, Ammon'u, Moav'ı, çölde yaşayan ve zülüflerini kesenlerin hepsini cezalandıracağım. Çünkü bütün bu uluslar gerçekte sünnetsiz, bütün İsrail halkı da yürekte sünnetsizdir.››