1 Então o Senhor me disse: "Mesmo que Moisés e Samuel intercedessem diante de mim em favor deste povo, eu não ajudaria. Fora com eles! Expulse-os de minha presença! 2 E se lhe perguntarem: ‘Para onde iremos?’, diga-lhes: ‘Assim diz o Senhor:

"‘Os destinados à morte, para a morte;

os destinados à guerra, para a guerra;

os destinados à fome, para a fome;

os destinados ao cativeiro, para o cativeiro’.

3 "Enviarei contra eles quatro tipos de destruidores", diz o Senhor. "Enviarei espada para matá-los, cães para arrastá-los, abutres para devorá-los e animais selvagens para acabar com o que tiver sobrado. 4 Por causa das maldades que Manassés, filho de Ezequias, rei de Judá, fez em Jerusalém, farei de meu povo objeto de horror para todos os reinos da terra.

5 "Quem terá compaixão de você, Jerusalém?

Quem chorará por você?

Quem se dará o trabalho de perguntar se está bem?

6 Você me abandonou

e me deu as costas",

diz o Senhor.

"Portanto, levantarei a mão para destruí-la;

estou cansado de mostrar compaixão.

7 Às portas das cidades, eu os espalharei ao vento,

como palha separada do cereal,

e levarei seus filhos queridos.

Destruirei meu próprio povo,

pois não querem abandonar seus maus caminhos.

8 Haverá mais viúvas

que grãos de areia do mar.

Ao meio-dia, trarei um destruidor

contra as mães dos jovens.

Farei cair sobre elas

angústia e terror repentinos.

9 A mãe de sete filhos desmaia e respira com dificuldade;

para ela, o sol se pôs enquanto ainda era dia.

Agora está sem filhos,

envergonhada e humilhada.

Entregarei os que restarem

para serem mortos pelo inimigo.

Eu, o Senhor falei!"

10 Então eu disse:

"Como estou aflito, minha mãe!

Quem dera eu tivesse morrido ao nascer!

Sou odiado em todo lugar.

Não sou um credor que ameaça cobrar a dívida,

nem um devedor que se recusa a pagá-la;

ainda assim, todos me amaldiçoam".

11 O Senhor respondeu:

"Eu cuidarei de você;

em tempos de calamidade e aflição,

seus inimigos lhe pedirão que interceda por eles.

12 Alguém é capaz de quebrar uma barra de ferro do norte

ou uma barra de bronze?

13 Entregarei de graça

sua riqueza e seus tesouros

como despojo a seus inimigos,

pois o pecado corre solto pela terra.

14 Farei que seus inimigos os levem

como prisioneiros para uma terra estrangeira.

Pois minha ira se acendeu como fogo

e arderá contra vocês".

15 Então eu disse:

"Senhor, tu sabes o que me tem acontecido;

intervém, ajuda-me e castiga meus perseguidores!

Dá-me tempo, não permitas que eu morra ainda jovem;

é por teu nome que tenho sofrido humilhações.

16 Quando descobri tuas palavras, devorei-as;

são minha alegria e dão prazer a meu coração,

pois pertenço a ti,

ó Senhor, Deus dos Exércitos.

17 Nunca participei dos banquetes alegres do povo;

sentei-me sozinho, porque tua mão pesava sobre mim,

e enchi-me de indignação com os pecados deles.

18 Por que, então, continuo a sofrer?

Por que minha ferida não tem cura?

Teu socorro parece incerto como um riacho inconstante;

é como uma fonte que secou".

19 Assim diz o Senhor:

"Se voltar para mim, eu o restaurarei,

para que possa continuar a me servir.

Se disser palavras de valor, em vez de palavras inúteis,

será meu porta-voz.

Você os influenciará,

mas não deixará que o influenciem.

20 Lutarão contra você como um exército,

mas o tornarei invencível como uma muralha de bronze.

Não o vencerão,

pois estou com você para protegê-lo e livrá-lo.

Eu, o Senhor, falei!

21 Certamente o livrarei desses homens perversos

e o resgatarei de suas mãos cruéis".

1 RAB bana dedi ki, ‹‹Musayla Samuel önümde durup yalvarsalar bile, bu halka acımayacağım; kov onları önümden, gitsinler!2 Sana, ‹Nereye gidelim?› diye sorarlarsa de ki, ‹RAB şöyle diyor: ‹‹ ‹Ölüm için ayrılanlar ölüme, 2 Kılıç için ayrılanlar kılıca, 2 Kıtlık için ayrılanlar kıtlığa, 2 Sürgün için ayrılanlar sürgüne.›3 ‹‹Onların başına dört tür yıkım getirmeye karar verdim›› diyor RAB, ‹‹Öldürmek için kılıcı, paralamak için köpekleri, yiyip bitirmek, yok etmek için yırtıcı kuşlarla yabanıl hayvanları salacağım üzerlerine.4 Yahuda Kralı Hizkiya oğlu Manaşşenin Yeruşalimde yaptıkları yüzünden bütün yeryüzü krallıklarını dehşete düşüreceğim.5 ‹‹Kim acıyacak sana, ey Yeruşalim? 2 Kim yas tutacak senin için? 2 Hal hatır sormak için 2 Kim yolundan dönüp sana gelecek?6 Sen beni reddettin›› diyor RAB, 2 ‹‹Gerisingeri gidiyorsun. 2 Ben de elimi sana karşı kaldıracak, 2 Seni yok edeceğim; 2 Merhamet ede ede yoruldum.7 Ülkenin kapılarında, 2 Halkımı yabayla savuracak, 2 Çocuksuz bırakacak, yok edeceğim; 2 Çünkü yollarından dönmediler.8 Dul kadınlarının sayısı denizin kumundan çok olacak. 2 Gençlerinin annelerine 2 Öğle vakti yok ediciyi göndereceğim; 2 Üzerlerine ansızın acı, dehşet salacağım.9 Yedi çocuklu kadın 2 Bayılıp son soluğunu verecek; 2 Daha gündüzken güneşi batacak, 2 Utandırılıp alçaltılacak. 2 Sağ kalanları düşmanlarının önünde 2 Kılıca teslim edeceğim.›› 2 Böyle diyor RAB.10 Vay başıma! 2 Herkesle çekişip davacı olayım diye 2 Doğurmuşsun beni, ey annem! 2 Ne ödünç aldım, ne de verdim, 2 Yine de herkes lanet okuyor bana.11 RAB şöyle dedi: 2 ‹‹Kuşkun olmasın, iyilik için seni özgür kılacağım, 2 Yıkım ve sıkıntı zamanında 2 Düşmanlarını sana yalvartacağım.12 ‹‹Demiri, kuzeyden gelen demiri 2 Ya da tuncu kimse kırabilir mi?13 Ülkende işlenen günahlar yüzünden 2 Servetini de hazinelerini de karşılıksız, 2 Çapul malı olarak vereceğim.14 Bilmediğin bir ülkede 2 Düşmanlarına köle edeceğim seni. 2 Çünkü size karşı öfkem 2 Ateş gibi tutuşup yanacak.›› ‹‹Geçireceğim›› (bkz. 17:4).15 Sen bilirsin, ya RAB, 2 Beni anımsa, beni kolla. 2 Bana eziyet edenlerden öcümü al. 2 Sabrınla beni canımdan etme, 2 Senin uğruna aşağılandığımı unutma.16 Sözlerini bulur bulmaz yuttum, 2 Bana neşe, yüreğime sevinç oldu. 2 Çünkü seninim ben, 2 Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı!17 Eğlenenlerin arasında oturmadım, 2 Onlarla sevinip coşmadım. 2 Elin üzerimde olduğu için 2 Tek başıma oturdum, 2 Çünkü beni öfkeyle doldurmuştun.18 Neden sürekli acı çekiyorum? 2 Neden yaram ağır ve umarsız? 2 Benim için aldatıcı bir dere, 2 Güvenilmez bir pınar mı olacaksın?19 Bu yüzden RAB diyor ki, 2 ‹‹Eğer dönersen seni yine hizmetime alırım; 2 İşe yaramaz sözler değil, 2 Değerli sözler söylersen, 2 Benim sözcüm olursun. 2 Bu halk sana dönecek, 2 Ama sen onlara dönmemelisin.20 Bu halkın karşısında 2 Sağlamlaştırılmış tunç bir duvar kılacağım seni; 2 Seninle savaşacak ama yenemeyecekler, 2 Çünkü yardım etmek, kurtarmak için 2 Ben seninleyim›› diyor RAB.21 ‹‹Seni kötünün elinden kurtaracak, 2 Acımasızın avucundan kurtaracağım.››