1 "Fujam, habitantes de Benjamim!

Saiam de Jerusalém!

Toquem a trombeta em Tecoa!

Enviem um sinal para Bete-Haquerém!

Um exército poderoso vem do norte,

trazendo calamidade e destruição.

2 Ó Sião, você é minha bela e delicada filha,

mas eu a destruirei!

3 Inimigos a cercarão, como pastores acampados ao redor da cidade;

cada um escolherá um lugar para suas tropas devorarem.

4 Gritam: ‘Preparem-se para a batalha!

Ataquem ao meio-dia!’.

‘Não! É tarde demais; o dia está quase no fim,

e as sombras da noite já vêm.’

5 ‘Então, vamos atacar à noite

e destruir seus palácios!’"

6 Assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Cortem árvores e construam rampas de ataque

contra os muros de Jerusalém.

Essa cidade deve ser castigada,

pois dentro dela só há opressão.

7 Dela brota maldade, como água de uma fonte;

pelas ruas se ouve o som de violência e destruição,

e vejo somente doenças e feridas.

8 Ouça esta advertência, Jerusalém,

ou me afastarei de você.

Ouça, para que eu não a transforme num monte de ruínas,

numa terra onde ninguém vive".

9 Assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Até os poucos que restarem em Israel

serão colhidos,

como faz o lavrador que examina cada videira novamente

para apanhar as uvas que deixou escapar".

10 A quem darei esta advertência?

Quem ouvirá quando eu falar?

Seus ouvidos estão tapados

e não conseguem escutar.

Desprezam a palavra do Senhor

e detestam ouvi-la.

11 Por isso, estou cheio da ira do Senhor;

estou cansado de contê-la dentro de mim!

"Derramarei minha ira sobre as crianças nas ruas

e sobre os jovens reunidos em grupo;

sobre maridos e esposas

e sobre pessoas de idade.

12 Suas casas serão entregues a seus inimigos,

e também seus campos e esposas.

Pois levantarei minha mão poderosa.

contra o povo desta terra",

diz o Senhor.

13 "Desde o mais humilde até o mais importante,

sua vida é dominada pela ganância.

Desde os profetas até os sacerdotes,

são todos impostores.

14 Oferecem curativos superficiais

para a ferida mortal do meu povo.

Dão garantias de paz,

quando não há paz alguma.

15 Acaso se envergonham de sua conduta detestável?

De maneira alguma! Nem sabem o que é vergonha!

Portanto, estarão entre os que caírem no massacre;

ficarão arruinados quando eu os castigar",

diz o Senhor.

16 Assim diz o Senhor:

"Parem nas encruzilhadas e olhem ao redor,

perguntem qual é o caminho antigo, o bom caminho;

andem por ele e encontrarão descanso para a alma.

Vocês, porém, respondem:

‘Não é esse o caminho que queremos seguir’.

17 Coloquei sobre vocês vigias que disseram:

‘Fiquem atentos ao som da trombeta’.

Vocês, porém, respondem:

‘Não vamos prestar atenção’.

18 "Portanto, ouçam isto, todas as nações,

considerem a situação do meu povo.

19 Ouça, toda a terra:

Trarei calamidade sobre meu povo.

Será fruto de suas próprias intrigas,

pois não querem me ouvir;

rejeitaram a minha lei.

20 De nada adianta me oferecerem incenso doce de Sabá;

fiquem com seu cálamo perfumado, importado de terras distantes!

Não aceitarei seus holocaustos;

seus sacrifícios não têm aroma agradável para mim".

21 Portanto, assim diz o Senhor:

"Colocarei obstáculos no caminho deste povo;

pais e filhos tropeçarão neles,

vizinhos e amigos morrerão".

22 Assim diz o Senhor:

"Vejam, um exército vem do norte!

De terras distantes se levanta uma grande nação.

23 Estão armados com arcos e lanças;

são cruéis e não têm misericórdia.

Quando avançam montados em cavalos,

o barulho é como o rugido do mar.

Vêm em formação de batalha

com o intuito de destruí-la, bela Sião".

24 Ouvimos relatos sobre o inimigo,

e nossas mãos tremem de medo.

Somos tomados de pontadas de angústia,

como as dores da mulher em trabalho de parto.

25 Não saiam para os campos!

Não viagem pelas estradas!

A espada do inimigo está por toda parte

e nos aterroriza a cada passo.

26 Ó meu povo, vista-se de pano de saco

e sente-se sobre as cinzas.

Lamente e chore amargamente, como quem perdeu o único filho,

pois, de repente, o destruidor virá sobre você.

27 "Jeremias, fiz de você um examinador de metais,

para que determine a qualidade do meu povo.

28 São rebeldes da pior espécie

e vivem espalhando calúnias.

São duros como o bronze e o ferro

e corrompem as pessoas.

29 O fole assopra o fogo com força

para separar as impurezas,

mas não os purifica,

pois sua maldade permanece.

30 São chamados de ‘Prata Rejeitada’,

pois eu, o Senhor, os rejeito."

1 ‹‹Güvenliğiniz için kaçın, ey Benyamin halkı! 2 Yeruşalimden kaçın! 2 Tekoada boru çalın! 2 Beythakkereme bir işaret koyun. 2 Çünkü kuzeyden bir felaket, 2 Büyük bir yıkım gelecek gibi görünüyor.2 Siyon kızını, o güzel, narin kızı yok edeceğim.3 Çobanlar sürüleriyle ona geliyor, 2 Çevresinde çadırlarını kuracaklar. 2 Herkes kendi sürüsünü otlatacak.››4 ‹‹Yeruşalime karşı savaş hazırlığı yapın! 2 Kalkın, öğleyin saldırıya geçelim! 2 Vay halimize, gün kararıyor! 2 Akşamın gölgeleri gitgide uzuyor.5 Haydi, gece saldırıya geçelim, 2 Kentin kalelerini yerle bir edelim.››6 Her Şeye Egemen RAB diyor ki, 2 ‹‹Ağaçları kesin, 2 Yeruşalime karşı kuşatma rampaları yapın. 2 Bu kent cezalandırılmalı, 2 İçinde zorbalıktan başka bir şey yok.7 Kuyu suyunu nasıl taze tutuyorsa, 2 Yeruşalim de kötülüğünü öyle taze tutuyor. 2 Şiddet ve yıkım yankılanıyor orada, 2 Karşımda hep hastalık ve yaralar var.8 Uyarılara kulak ver, ey Yeruşalim! 2 Yoksa seni bırakacağım, 2 Seni bir viraneye, 2 Oturulmaz bir ülkeye çevireceğim.››9 Her Şeye Egemen RAB diyor ki, 2 ‹‹Asmadan nasıl üzüm toplanırsa, 2 İsrail halkından geride kalanları da öyle toplayacaklar. 2 Üzüm toplayan biri gibi 2 Elini yine asma dallarına uzat.››10 İşitsinler diye kiminle konuşayım, 2 Kimi uyarayım? 2 Kulakları tıkalı, işitemiyorlar. 2 RABbin sözünü aşağılıyor, 2 Ondan hoşlanmıyorlar.11 Bu yüzden RABbin öfkesiyle doluyum, 2 Kendimi tutmaktan yoruldum. 2 ‹‹Sokaktaki çocukların, 2 Toplanan gençlerin üzerine boşalt öfkeni. 2 Nasıl olsa karı da koca da, 2 Yaşlı da yıllarca yaşamış olan da kurtulamayacak.12 Evleri, tarlaları, karıları 2 Başkalarına verilecek, 2 Çünkü ülkede yaşayanlara karşı 2 Elimi kaldıracağım›› diyor RAB.13 ‹‹Küçük büyük herkes kazanç peşinde, 2 Peygamberler, kâhinler, hepsi halkı aldatıyor.14 Esenlik yokken, 2 ‹Esenlik, esenlik› diyerek 2 Halkımın yarasını sözde iyileştirdiler.15 Yaptıkları iğrençliklerden utandılar mı? 2 Hayır, ne utanması? 2 Kızarıp bozarmanın ne olduğunu bile bilmiyorlar. 2 Bu yüzden onlar da düşenlerin arasında yer alacak, 2 Onları cezalandırdığımda sendeleyip düşecekler›› diyor RAB.16 RAB diyor ki, 2 ‹‹Yol kavşaklarında durup bakın, 2 Eski yolları sorun, 2 İyi yol nerede, öğrenin, 2 O yolda yürüyün, 2 Canlarınız rahata kavuşur. 2 Ama onlar, ‹O yolda yürümeyiz› dediler.17 Size bekçiler atayıp, 2 ‹Boru sesini dinleyin› dedim, 2 Ama onlar, ‹Dinlemeyiz› dediler.18 Bundan ötürü, ey uluslar, 2 Başlarına neler geleceğini işitin! 2 Sen de anla, ey topluluk!19 Dinle, ey yeryüzü! 2 Bu halkın üzerine felaket, 2 Kendi kurduğu düzenin sonucunu getirmek üzereyim. 2 Çünkü sözlerime kulak asmadılar, 2 Kutsal Yasamı reddettiler.20 Neden bana Sabadan günnük, 2 Uzak bir ülkeden güzel kokulu kamış getiriliyor? 2 Yakmalık sunularınızı kabul etmiyorum, 2 Kurbanlarınızdan hoşnut değilim.››21 Bu yüzden RAB diyor ki, 2 ‹‹Bu halkın önüne tökezler koyacağım, 2 Babalar da oğullar da 2 Tökezleyip birlikte düşecek, 2 Komşu dostuyla birlikte yok olacak.››22 RAB diyor ki, 2 ‹‹İşte kuzeyden bir ordu geliyor. 2 Dünyanın uçlarından 2 Büyük bir ulus harekete geçiyor.23 Yay, pala kuşanmışlar, 2 Gaddar ve acımasızlar. 2 Atlara binmiş gelirken, 2 Kükreyen denizi andırıyor sesleri. 2 Savaşa hazır savaşçılar 2 Karşına dizilecekler, ey Siyon kızı!››24 Haberlerini aldık, 2 Ellerimizde derman kalmadı. 2 Doğuran kadın gibi 2 Üzüntü, sancı sardı bizi.25 Kırlara çıkmayın, 2 Yolda yürümeyin! 2 Düşmanın kılıcı orada, 2 Her yer dehşet içinde.26 Ey halkım, çula sarın, 2 Kül içinde yuvarlan. 2 Biricik oğul için yas tutar gibi 2 Acı acı dövün. 2 Çünkü yok edici ansızın gelecek üzerimize.27 ‹‹Seni halkımı deneyesin diye atadım, 2 Öyle ki, onları tanıyıp yollarını sınayasın.28 Hepsi de çok dikbaşlı, 2 Onu bunu çekiştirerek dolaşan insanlardır, 2 Tunç kadar, demir kadar katıdırlar. 2 Hepsi baştan çıkmıştır.29 Körük üfürdükçe üfürüyor, 2 Kurşunu ateşte eritiyor, 2 Ama boşunadır yapılan işlem, 2 Çünkü kötüler arınmıyor.30 Onlara gümüş artığı denecek, 2 Çünkü RAB onları reddetti.››