1 Jeremias recebeu esta mensagem do Senhor acerca da grande seca:

2 "Judá anda chorando;

o comércio às portas da cidade parou.

O povo senta-se no chão, pois está de luto;

de Jerusalém sobe um grande clamor.

3 Os nobres mandam os servos buscarem água,

mas todos os poços secaram.

Confusos e desesperados,

voltam com jarros vazios

e cobrem a cabeça, entristecidos.

4 A terra está seca

e rachada por falta de chuva.

Preocupados, os lavradores

também cobrem a cabeça.

5 Até a corça abandona sua cria,

pois não há capim no campo.

6 Os jumentos selvagens ficam no alto dos montes

e ofegam como chacais sedentos.

Forçam a vista para achar pastagem,

mas nada encontram".

7 "Nossa maldade nos alcançou, Senhor", diz o povo,

"ainda assim, ajuda-nos por causa do teu nome.

De ti nos afastamos

e contra ti pecamos repetidamente.

8 Ó Esperança de Israel, nosso Salvador em tempos de angústia,

por que és como estrangeiro entre nós?

Por que és como viajante de passagem pela terra,

que fica só uma noite?

9 Acaso também estás surpreso?

Nosso guerreiro valente não tem poder para nos salvar?

Tu estás em nosso meio, Senhor,

somos conhecidos como teu povo;

por favor, não nos abandones!"

10 Assim diz o Senhor a seu povo:

"Vocês gostam de andar longe de mim

e não controlam os pés.

Por isso, não me agradarei mais de vocês;

agora me lembrarei de toda a sua perversidade

e os castigarei por seus pecados".

11 Então o Senhor me disse: "Não ore mais pelo bem deste povo. 12 Quando jejuarem, não darei atenção a seu clamor. Quando apresentarem seus holocaustos e ofertas de cereal, não me agradarei. Em vez disso, os devorarei com guerra, fome e doença".

13 Então eu disse: "Ó Soberano Senhor, os profetas dizem ao povo: ‘Tudo está bem. Não haverá guerra nem fome. O Senhor certamente lhes dará paz’".

14 O Senhor me disse: "Esses profetas contam mentiras em meu nome. Não os enviei nem ordenei que falassem. Não lhes dei mensagem alguma. Profetizam a respeito de visões e revelações que nunca viram nem ouviram. Dizem tolices que inventaram em seu próprio coração mentiroso. 15 Por isso, assim diz o Senhor: Castigarei esses profetas mentirosos, pois falam em meu nome, embora eu não os tenha enviado. Dizem que não haverá guerra nem fome, mas eles próprios morrerão por guerra e fome. 16 Quanto ao povo para o qual profetizam, terão o corpo jogado nas ruas de Jerusalém, vítimas da fome e da guerra. Não restará ninguém para enterrá-los. Maridos, esposas, filhos e filhas, todos morrerão. Pois derramarei sobre eles sua própria maldade. 17 Portanto, diga-lhes o seguinte:

"Noite e dia, meus olhos se enchem de lágrimas;

não consigo parar de chorar,

pois minha filha virgem, meu povo precioso,

foi derrubada

e está mortalmente ferida.

18 Se saio aos campos,

vejo os corpos daqueles que o inimigo matou.

Se ando pelas ruas,

vejo aqueles que morreram de fome.

Os profetas e sacerdotes prosseguem com seu trabalho,

mas não sabem o que fazem".

19 Senhor, tu rejeitaste Judá completamente?

Acaso odeias Sião?

Por que nos feriste a ponto de não podermos ser curados?

Esperávamos paz, mas ela não veio;

esperávamos tempo de cura, mas só encontramos terror.

20 Senhor, confessamos a nossa maldade

e a maldade de nossos antepassados;

todos pecamos contra ti.

21 Por causa do teu nome, Senhor, não nos abandones;

não desonres teu trono glorioso.

Lembra-te de nós

e não quebres tua aliança conosco.

22 Acaso algum desses deuses estrangeiros pode enviar a chuva?

Ela cai por si mesma do céu?

Somente tu, ó Senhor, nosso Deus,

podes fazer essas coisas;

por isso esperamos teu socorro.

1 RAB kuraklığa ilişkin Yeremyaya şöyle seslendi:2 ‹‹Yahuda yas tutuyor, 2 Kentleri bitkin; 2 Halkı karalar giymiş, yerlere oturmuş, 2 Yeruşalimin haykırışı yükseliyor.3 Soylular uşaklarını suya gönderiyorlar. 2 Sarnıçlara gidiyor, ama su bulamıyor, 2 Kapları boş dönüyorlar. 2 Aşağılanmış, utanç içinde, 2 Başlarını örtüyorlar.4 Ülke yağmursuz, toprak çatlamış, 2 Irgatlar utanç içinde başlarını örtüyorlar.5 Kırdaki geyik bile 2 Yeni doğmuş yavrusunu bırakıyor, 2 Çünkü ot yok.6 Yaban eşekleri çıplak tepelerde durmuş, 2 Çakal gibi soluyorlar; 2 Gözlerinin feri sönmüş, 2 Çünkü otlak yok.››7 Suçlarımız bize karşı tanıklık etse de, 2 Adın uğruna bir şeyler yap, ya RAB! 2 Pek çok döneklik ettik, 2 Sana karşı günah işledik.8 Ey İsrailin Umudu, 2 Sıkıntı anlarındaki Kurtarıcısı! 2 Neden ülkede bir yabancı, 2 Ancak bir gece konaklayan yolcu gibisin?9 Neden şaşırmış biri gibi, 2 Kurtarmaya gücü yetmeyen savaşçı gibisin? 2 Aramızdasın sen, ya RAB, 2 Seniniz, bırakma bizi!10 Bu halk için RAB diyor ki, 2 ‹‹Gezip tozmayı pek sever, 2 Ayaklarını dolaşmaktan esirgemezler. 2 Bu yüzden RAB onlardan hoşnut değil, 2 Şimdi anımsayacak suçlarını, 2 Günahları için onları cezalandıracak.››11 Sonra RAB bana, ‹‹Bu halkın iyiliği için yalvarma›› dedi,12 ‹‹Oruç tutsalar bile feryatlarına kulak vermeyeceğim. Yakmalık sunu, tahıl sunusu sunsalar bile kabul etmeyeceğim. Tersine, kılıçla, kıtlıkla, salgın hastalıkla yok edeceğim onları.››13 Bunun üzerine, ‹‹Ah, Egemen RAB, peygamberler bu halka, ‹Kılıç yüzü görmeyecek, kıtlık çekmeyeceksiniz; burada size kalıcı esenlik sağlayacağım› diyorlar›› dedim.14 RAB, ‹‹Peygamberler benim adımla yalan peygamberlik ediyorlar›› dedi, ‹‹Onları ne gönderdim, ne onlara buyruk verdim, ne de seslendim. Size uydurma görümlerden, falcılıktan, boş şeylerden, akıllarından geçen hayallerden söz ediyorlar.15 Adımla konuşan peygamberler için ben RAB diyorum ki, onları göndermediğim halde, ‹Bu ülkede kılıç da kıtlık da olmayacak› diyorlar. Ama kendileri de kılıçla, kıtlıkla yok olacaklar.16 Peygamberlik ettikleri halk da kıtlık ve kılıç yüzünden Yeruşalim sokaklarına atılacak. Onları da karılarını, oğullarını, kızlarını da gömecek kimse olmayacak. Yaptıkları kötülüğü kendi başlarına getireceğim.17 ‹‹Onlara de ki, ‹‹ ‹Gözlerim gece gündüz 2 Durmadan gözyaşı döksün, 2 Çünkü erden kızım, halkım 2 Ağır bir yara aldı, 2 Ezici bir darbe yedi.18 Kıra çıksam, kılıçtan geçirilenleri, 2 Kente girsem, kıtlıktan kırılanları görüyorum. 2 Olup bitenden habersiz peygamberlerle kâhinlerse 2 Ülkeyi dolaşıp duruyorlar.› ››19 Yahudayı büsbütün mü reddettin? 2 Siyondan tiksiniyor musun? 2 Neden şifa bulmayacak kadar yaraladın bizi? 2 Esenlik bekledik, iyilik gelmedi. 2 Şifa umduk, yılgınlık bulduk.20 Yaptığımız kötülükleri, 2 Atalarımızın suçlarını biliyoruz, ya RAB; 2 Gerçekten sana karşı günah işledik.21 Adın uğruna bizi küçümseme, 2 Görkemli tahtının hor görülmesine izin verme. 2 Bizimle yaptığın antlaşmayı anımsa, 2 Bozma onu.22 Ulusların değersiz putlarından herhangi biri 2 Yağmur yağdırabilir mi? 2 Gökler kendiliğinden 2 Sağanak yağdırabilir mi? 2 Bunu yalnız sen yapabilirsin, 2 Ya RAB Tanrımız. 2 Umudumuz sende, 2 Çünkü bütün bunları yapan sensin.