1 O Senhor deu outra mensagem a Jeremias: 2 "Desça até a casa do oleiro, e eu lhe falarei ali". 3 Fui à casa do oleiro e o encontrei trabalhando na roda. 4 Mas o vaso de barro que ele estava fazendo não saiu como desejava, por isso ele amassou o barro e começou novamente.

5 Então o Senhor me deu esta mensagem: 6 "Ó Israel, acaso não posso fazer com vocês o mesmo que o oleiro fez com o barro? Como o barro está nas mãos do oleiro, vocês estão em minhas mãos. 7 Se eu anunciar que uma nação ou reino será arrancado, derrubado e destruído, 8 mas essa nação abandonar seus maus caminhos, não a destruirei como havia planejado. 9 E, se eu anunciar que plantarei e edificarei uma nação ou reino, 10 mas essa nação praticar o mal e não quiser me obedecer, não a abençoarei como havia declarado.

11 "Portanto, Jeremias, vá e proclame a todo o povo de Judá e aos habitantes de Jerusalém: ‘Assim diz o Senhor: Planejo calamidade para vocês, e não o bem. Por isso, cada um abandone seus maus caminhos e faça o que é certo’".

12 "Não perca seu tempo", o povo respondeu. "Continuaremos a viver como quisermos e a seguir os desejos teimosos de nosso coração perverso."

13 Portanto, assim diz o Senhor:

"Quem ouviu coisa igual a essa,

mesmo entre as outras nações?

Israel, minha filha virgem,

fez algo terrível!

14 Pode a neve desaparecer do alto dos montes do Líbano?

Podem secar-se os riachos que correm desses montes distantes?

15 Meu povo, contudo, me abandonou

e queima incenso para ídolos inúteis.

Tropeçaram e saíram dos caminhos antigos

e andam por trilhas lamacentas.

16 Portanto, sua terra ficará desolada;

será um monumento à sua tolice.

Todos que passarem por lá ficarão pasmos

e balançarão a cabeça em espanto.

17 Espalharei meu povo diante de seus inimigos,

como o vento leste espalha o pó.

Darei as costas para eles

e não os ajudarei em sua calamidade".

18 Então o povo disse: "Venham, vamos planejar um jeito de nos livrarmos de Jeremias. Temos vários sacerdotes, e também homens sábios e profetas. Não precisamos que ele nos ensine a lei, e não precisamos de seus conselhos e profecias. Vamos espalhar boatos a seu respeito e ignorar o que ele diz".

19 Senhor, olha para mim!

Ouve o que dizem meus inimigos!

20 Acaso se paga o bem com o mal?

Cavaram um buraco para me matar,

mesmo eu tendo intercedido por eles

e tentado protegê-los de tua ira.

21 Portanto, que os filhos deles morram de fome!

Que morram pela espada!

Que suas esposas se tornem viúvas e fiquem sem filhos!

Que os mais velhos sejam mortos por uma praga,

e os jovens, na batalha!

22 Que se ouçam gritos vindos de suas casas

quando guerreiros atacarem repentinamente,

pois cavaram um buraco para mim

e esconderam armadilhas ao longo do meu caminho.

23 Senhor, tu conheces os planos que fizeram para me matar;

não os perdoes por seus crimes nem apagues seus pecados.

Que eles morram diante de ti;

trata-os de acordo com a tua ira.

1 RAB Yeremyaya şöyle seslendi:2 ‹‹Kalk, çömlekçinin işliğine git; orada sana sesleneceğim.››3 Bunun üzerine çömlekçinin işliğine gittim. Çark üzerinde çalışıyordu.4 Yaptığı balçıktan kap elinde bozulunca çömlekçi balçığa istediği biçimi vererek başka bir kap yaptı.5 RAB bana yine seslendi:6 ‹‹Bu çömlekçinin yaptığını ben de size yapamaz mıyım, ey İsrail halkı? diyor RAB. Çömlekçinin elinde balçık neyse, siz de benim elimde öylesiniz, ey İsrail halkı!7 Bir ulusun ya da krallığın kökünden söküleceğini, yıkılıp yok edileceğini duyururum da,8 uyardığım ulus kötülüğünden dönerse, başına felaket getirme kararımdan vazgeçerim.9 Öte yandan, bir ulusun ya da krallığın kurulup dikileceğini duyururum da,10 o ulus sözümü dinlemeyip gözümde kötü olanı yaparsa, ona söz verdiğim iyiliği yapmaktan vazgeçerim.11 ‹‹Bu nedenle Yahuda halkıyla Yeruşalimde yaşayanlara de ki, ‹RAB şöyle diyor: İşte size bir felaket tasarlıyor, size karşı bir düzen kuruyorum. Onun için her biriniz kötü yolundan dönsün, yaşantınızı da davranışlarınızı da düzeltin.›12 Ama onlar, ‹Boş ver! Biz kendi tasarlarımızı sürdüreceğiz; her birimiz kötü yüreğinin inadı uyarınca davranacak› diyecekler.››13 Bu yüzden RAB diyor ki, 2 ‹‹Uluslar arasında soruşturun: 2 Böylesini kim duydu? 2 Erden kız İsrail 2 Çok korkunç bir şey yaptı.14 Kayalık bayırlardan 2 Lübnanın karı hiç eksik olur mu? 2 Uzaktan akan soğuk sular hiç kesilir mi?15 Oysa halkım beni unuttu, 2 Değersiz ilahlara buhur yaktı. 2 Bu ilahlar gidecekleri yollarda, 2 Eski yollarda sendelemelerine neden oldu; 2 Onları sapa, bitmemiş yollarda yürüttü.16 Ülkeleri viran edilecek, 2 Sürekli alay konusu olacak; 2 Oradan her geçen şaşkın şaşkın 2 Başını sallayacak.17 Onları düşmanlarının önünde 2 Doğu rüzgarı gibi dağıtacağım; 2 Yıkım günü yüzümü değil, 2 Sırtımı çevireceğim onlara.››18 Bunun üzerine, ‹‹Haydi, Yeremyaya karşı bir düzen kuralım!›› dediler, ‹‹Çünkü yasayı öğretecek kâhin, öğüt verecek bilge, Tanrı sözünü bildirecek peygamber hiç eksik olmayacak. Gelin, ona sözle saldıralım, söylediklerini de dinlemeyelim.››19 Dinle beni, ya RAB, 2 Beni suçlayanların dediklerini işit!20 İyiliğe karşı kötülük mü yapmalı? 2 Ama onlar bana çukur kazdılar. 2 Onlara duyduğun öfkeyi yatıştırmak, 2 Onların iyiliğini dilemek için 2 Senin önünde nasıl durduğumu anımsa.21 Bu yüzden çocuklarını kıtlığa ver, 2 Kılıcın ağzına at. 2 Karıları çocuksuz, dul kalsın, 2 Erkeklerini ölüm alıp götürsün, 2 Gençleri savaşta kılıçtan geçirilsin.22 Sen üzerlerine ansızın akıncılar gönderdiğinde, 2 Evlerinden çığlıklar duyulsun. 2 Çünkü beni yakalamak için çukur kazdılar, 2 Ayaklarıma gizli tuzak kurdular.23 Beni öldürmek için kurdukları düzenlerin hepsini 2 Biliyorsun, ya RAB. 2 Bağışlama suçlarını, 2 Günahlarını önünden silme. 2 Yığılıp kalsınlar senin önünde. 2 Öfkeliyken uğraş onlarla.