1 Pasur, filho de Imer, sacerdote encarregado do templo do Senhor, ouviu o que Jeremias profetizava. 2 Mandou prender o profeta Jeremias e ordenou que o açoitassem e o pusessem no tronco junto à porta de Benjamim, no templo do Senhor.

3 No dia seguinte, Pasur o soltou, e Jeremias disse: "Pasur, o Senhor mudou seu nome. De agora em diante, você será chamado de ‘Homem que Vive em Terror’. 4 Pois assim diz o Senhor: ‘Enviarei terror sobre você e sobre todos os seus amigos, e você verá quando forem mortos pelas espadas do inimigo. Entregarei o povo de Judá ao rei da Babilônia, e ele os levará presos para a Babilônia ou os atravessará com a espada. 5 Entregarei Jerusalém nas mãos de seus inimigos, e eles saquearão todos os tesouros da cidade — as pedras preciosas, o ouro e a prata de seus reis — e levarão para a Babilônia. 6 Você, Pasur, e todos em sua casa serão levados para o exílio na Babilônia. Ali morrerão e serão sepultados, você e todos os seus amigos a quem você profetizou mentiras’".

7 Ó Senhor, tu me constrangeste,

e eu me deixei constranger.

És mais forte que eu

e prevaleceste.

Agora, sou motivo de zombaria todos os dias;

todos riem de mim.

8 Pois, sempre que abro a boca, é para gritar:

"Violência e destruição!".

Essas mensagens do Senhor

me transformaram em alvo constante de piadas.

9 Mas, se digo que nunca mais mencionarei o Senhor,

nem falarei em seu nome,

sua palavra arde como fogo em meu coração;

é como fogo em meus ossos.

Estou cansado de tentar contê-la;

é impossível!

10 Ouvi muitos boatos a meu respeito;

me chamam de "Homem que Vive em Terror"

e me ameaçam: "Se disser alguma coisa, o denunciaremos".

Até os que se dizem amigos íntimos me vigiam

e esperam que eu cometa algum erro fatal.

Dizem: "Ele cairá em sua própria armadilha;

então nos vingaremos dele".

11 O Senhor, porém, está ao meu lado

como poderoso guerreiro.

Diante dele meus perseguidores tropeçarão;

não conseguirão me derrotar.

Fracassarão e serão totalmente humilhados;

sua desonra jamais será esquecida.

12 Ó Senhor dos Exércitos,

tu provas o justo

e examinas pensamentos e emoções.

Permite que eu veja tua vingança contra eles,

pois coloquei minha causa em tuas mãos.

13 Cantem ao Senhor!

Louvem o Senhor!

Pois ele salva o pobre e necessitado

da mão de seus opressores.

14 E, no entanto, amaldiçoo o dia em que nasci;

ninguém celebre o dia em que minha mãe me deu à luz.

15 Maldito o mensageiro que disse a meu pai:

"Tenho boas notícias! Alegre-se, seu filho nasceu!".

16 Que ele seja destruído como as cidades antigas

que o Senhor arrasou sem compaixão.

Que seja aterrorizado todo o dia com gritos de guerra,

17 pois não me matou quando nasci.

Quem dera eu tivesse morrido no ventre de minha mãe

e seu corpo tivesse sido minha sepultura!

18 Por que eu nasci?

Toda a minha vida é apenas

sofrimento, tristeza e vergonha.

1 RABbin Tapınağının baş görevlisi İmmer oğlu Kâhin Paşhur, Yeremyanın böyle peygamberlik ettiğini duyunca,2 onun dövülüp RABbin Tapınağının Yukarı Benyamin Kapısındaki tomruğa vurulmasını buyurdu.3 Ertesi gün Paşhur kendisini tomruktan salıverince, Yeremya ona, ‹‹RAB sana Paşhur değil, Magor-Missaviv adını verdi›› dedi,4 ‹‹RAB diyor ki, ‹Seni de dostlarını da yıldıracağım. Dostlarının düşman kılıcıyla düştüğünü gözlerinle göreceksin. Bütün Yahudayı Babil Kralının eline teslim edeceğim; onları Babile sürecek ya da kılıçtan geçirecek.5 Bu kentin bütün zenginliğini -ürününü, değerli eşyalarını, Yahuda krallarının hazinelerini- düşmanlarının eline vereceğim. Hepsini yağmalayıp Babile götürecekler.6 Sana gelince, ey Paşhur, sen de evinde yaşayanların hepsi de Babile sürüleceksiniz. Sen de kendilerine yalan peygamberlik ettiğin bütün dostların da orada ölüp gömüleceksiniz.› ›› gelir. Aynı ifade 20:10da da geçer.7 Beni kandırdın, ya RAB, 2 Ben de kandım. 2 Bana üstün geldin, beni yendin. 2 Bütün gün alay konusu oluyorum, 2 Herkes benimle eğleniyor.8 Çünkü konuştukça feryat ediyor, 2 Şiddet diye, yıkım diye haykırıyorum. 2 RABbin sözü yüzünden bütün gün yeriliyor, 2 Gülünç duruma düşüyorum.9 ‹‹Bir daha onu anmayacak, 2 Onun adına konuşmayacağım›› desem, 2 Sözü kemiklerimin içine hapsedilmiş, 2 Yüreğimde yanan bir ateş sanki. 2 Onu içimde tutmaktan yoruldum, 2 Yapamıyorum artık.10 Birçoğunun, ‹‹Her yer dehşet içinde! 2 Suçlayın! Suçlayalım onu!›› diye fısıldaştığını duydum. 2 Bütün güvendiğim insanlar düşmemi gözlüyor, 2 ‹‹Belki kanar, onu yeneriz, 2 Sonra da öcümüzü alırız›› diyorlar.11 Ama RAB güçlü bir savaşçı gibi benimledir. 2 Bu yüzden bana eziyet edenler tökezleyecek, 2 Üstün gelemeyecek, 2 Başarısızlığa uğrayıp büyük utanca düşecekler; 2 Onursuzlukları sonsuza dek unutulmayacak.12 Ey doğru kişiyi sınayan, 2 Yüreği ve düşünceyi gören Her Şeye Egemen RAB! 2 Davamı senin eline bırakıyorum. 2 Onlardan alacağın öcü göreyim!13 Ezgiler okuyun RABbe! 2 Övün RABbi! 2 Çünkü yoksulun canını kötülerin elinden O kurtardı.14 Lanet olsun doğduğum güne! 2 Kutlu olmasın annemin beni doğurduğu gün!15 ‹‹Bir oğlun oldu!›› diyerek babama haber getiren, 2 Onu sevince boğan adama lanet olsun!16 RABbin acımadan yerle bir ettiği 2 Kentler gibi olsun o adam! 2 Sabah feryatlar, 2 Öğlen savaş naraları duysun!17 Çünkü beni annemin rahminde öldürmedi; 2 Annem mezarım olur, 2 Rahmi hep gebe kalırdı.18 Neden ana rahminden çıktım? 2 Dert, üzüntü görmek, 2 Ömrümü utanç içinde geçirmek için mi?