1 "Se um homem se divorciar da esposa

e ela se casar com outro homem,

ele não a receberá de volta,

pois isso contaminaria a terra.

Você, porém, se prostituiu com muitos amantes

e, no entanto, quer voltar para mim?",

diz o Senhor.

2 "Olhe para o alto dos montes:

existe um só lugar em que você não tenha se contaminado

pelo adultério com outros deuses?

Senta-se à beira do caminho,

como uma prostituta à espera de um cliente,

sozinha, como um nômade no deserto.

Contaminou a terra com sua prostituição

e sua perversidade.

3 Por isso não vieram as chuvas de primavera,

pois você é uma prostituta descarada,

que não tem vergonha alguma.

4 Ainda assim, você me diz:

‘Pai, tens me conduzido desde minha juventude.

5 Certamente não ficarás irado para sempre!

Certamente te esquecerás do que aconteceu!’.

Você fala desse modo,

mas continua a praticar todo o mal possível."

6 Durante o reinado de Josias, o Senhor me disse: "Viu o que fez a infiel nação de Israel? Como esposa que comete adultério, Israel adorou outros deuses no alto dos montes e debaixo de toda árvore verdejante. 7 Pensei: ‘Depois de fazer tudo isso, ela voltará para mim’, mas não voltou, e Judá, sua irmã traiçoeira, viu isso. 8 Ela viu que me divorciei da infiel Israel por causa de seu adultério. Mas Judá, irmã traiçoeira, não teve temor algum; também me deixou e se entregou à prostituição. 9 Israel não se preocupou nem um pouco em cometer adultério ao adorar ídolos feitos de madeira e pedra. Agora, a terra está contaminada. 10 Apesar de tudo isso, Judá, sua irmã traiçoeira, não voltou para mim com sinceridade. Apenas fingiu estar arrependida. Eu, o Senhor, falei!".

11 Então o Senhor me disse: "Até mesmo a infiel Israel é menos culpada que a traiçoeira Judá! 12 Portanto, vá e proclame esta mensagem a Israel. Assim diz o Senhor:

"Ó Israel, meu povo infiel,

volte para mim,

pois sou misericordioso;

não ficarei irado com você para sempre.

13 Reconheça sua culpa;

admita que se rebelou contra o Senhor, seu Deus,

e cometeu adultério contra ele

ao adorar ídolos debaixo de toda árvore verdejante.

Confesse que não quis ouvir minha voz.

Eu, o Senhor falei!".

14 O Senhor diz:

"Voltem para casa, filhos rebeldes,

pois eu sou seu mestre.

Eu os trarei de volta a Sião —

um desta cidade, dois daquela família —

de onde quer que estejam dispersos.

15 Eu lhes darei líderes segundo meu coração,

que os guiarão com conhecimento e entendimento.

16 "E, quando sua terra voltar a ficar cheia de gente", diz o Senhor, "vocês não terão mais saudades da época em que tinham a arca da aliança do Senhor. Não sentirão falta da arca nem se lembrarão dela, e não será necessário reconstruí-la. 17 Então Jerusalém será conhecida como ‘O Trono do Senhor’. Todas as nações irão até lá para honrar o Senhor. Não seguirão mais os desejos teimosos de seu coração perverso. 18 Naqueles dias, o povo de Judá e o povo de Israel voltarão juntos do exílio no norte, para a terra que dei a seus antepassados como herança para sempre.

19 "Disse comigo:

Como eu gostaria de tratá-los como filhos!

Meu maior desejo era lhes dar esta linda terra,

a herança mais excelente do mundo.

Queria que me chamassem de ‘Pai’

e que jamais se afastassem de mim.

20 Mas você me traiu, povo de Israel!

Foi como esposa infiel que abandona o marido.

Eu, o Senhor, falei."

21 Ouvem-se vozes no alto dos montes,

choro e súplicas dos israelitas,

porque escolheram caminhos tortuosos

e se esqueceram do Senhor, seu Deus.

22 "Meus filhos rebeldes", diz o Senhor,

"voltem para mim, e eu curarei a rebeldia de seu coração."

"Sim, nós voltaremos", o povo responde,

"pois tu és o Senhor, nosso Deus.

23 Nossa idolatria nas colinas

e as orgias religiosas nos montes

não passam de ilusão.

Somente no Senhor, nosso Deus,

Israel encontrará salvação.

24 Desde a juventude observamos nossos antepassados

desperdiçarem com algo vergonhoso

tudo que trabalharam para ter:

rebanhos e gado, filhos e filhas.

25 Que a vergonha nos sirva de cama,

e a desonra, de cobertor,

pois nós e nossos antepassados pecamos

contra o Senhor, nosso Deus.

Desde a juventude até hoje,

nunca lhe obedecemos."

1 ‹‹Diyelim ki, bir adam karısını boşar, 2 Kadın da onu bırakıp başka biriyle evlenir. 2 Adam bir daha o kadına döner mi? 2 Bu davranış ülkeyi büsbütün kirletmez mi? 2 Oysa sen pek çok oynaşla fahişelik ettin, 2 Yine bana mı dönmek istiyorsun?›› diyor RAB.2 ‹‹Çıplak tepelere bak da gör. 2 Sevişmediğin yer mi kaldı? 2 Çölde yaşayan bedevi gibi 2 Yol kenarlarında oynaşlarını bekleyip durdun. 2 Fahişeliğinle, kötülüklerinle ülkeyi kirlettin.3 Bu yüzden yağmurların ardı kesildi, 2 Son yağmur yağmadı. 2 Yüzsüz bir fahişeye benzedin, 2 Utanç duymak istemedin.4 ‹Baba, gençliğimden beri 2 Benim dostumsun› diye az önce bana seslenmedin mi?5 ‹Sonsuza dek kızgın mı kalacaksın? 2 Öfken sonsuza dek mi sürecek?› 2 Evet, böyle konuşuyor, 2 Ama elinden gelen her kötülüğü yapıyorsun.››6 Kral Yoşiya döneminde RAB bana, ‹‹Dönek İsrailin yaptığını gördün mü?›› dedi, ‹‹Her yüksek tepenin üzerine, her bol yapraklı ağacın altına gidip fahişelik etti.7 Bütün bunları yaptıktan sonra bana geri döneceğini düşündüm, ama dönmedi. Hain kızkardeşi Yahuda da gördü bunları.8 Fahişeliği yüzünden dönek İsraili boşayıp ona boşanma belgesini verdiğim halde, kızkardeşi hain Yahudanın hiç korkmadığını, gidip fahişelik ettiğini gördüm.9 Hiç umursamadan fahişeliğiyle ülkeyi kirletti; taşla, ağaçla zina etti.10 Bütün bunlara karşın, hain kızkardeşi Yahuda içtenlikle değil, göstermelik olarak bana döndü.›› Böyle diyor RAB.11 RAB bana, ‹‹Dönek İsrail hain Yahudadan daha doğru olduğunu gösterdi›› dedi,12 ‹‹Git, bu sözleri kuzeye duyur. De ki, ‹‹ ‹Ey dönek İsrail, geri dön› diyor RAB. 2 ‹Size artık öfkeyle bakmayacağım, 2 Çünkü ben sevecenim› diyor RAB. 2 ‹Öfkemi sonsuza dek sürdürmem.13 Ancak suçunu kabul et: 2 Tanrın RABbe başkaldırdın, 2 Her bol yapraklı ağacın altında 2 Sevgini yabancı ilahlarla paylaştın, 2 Beni dinlemedin.› ›› 2 Böyle diyor RAB.14 ‹‹Geri dön, ey dönek halk›› diyor RAB, ‹‹Çünkü kocan benim. Birinizi kentten, ikinizi bir boydan alıp Siyona geri getireceğim.15 Size gönlüme göre çobanlar vereceğim; sizi bilgiyle, sağduyuyla güdecekler.16 Ülkede büyüyüp sayıca çoğaldığınız günlerde›› diyor RAB, ‹‹Halk artık, ‹RABbin Antlaşma Sandığı› demeyecek. Sandık bir daha kimsenin aklına gelmeyecek; anımsanmayacak, özlenmeyecek, bir yenisi de yapılmayacak.17 O zaman Yeruşalime, ‹RABbin Tahtı› diyecekler. RABbin adını onurlandırmak için bütün uluslar Yeruşalimde toplanacak. Bundan böyle kötü yüreklerinin inadı uyarınca davranmayacaklar.18 O günlerde Yahuda halkıyla İsrail halkı kuzeyde bir ülkeden birlikte yürüyecek, atalarına mülk olarak vermiş olduğum ülkede bir araya gelecekler.19 ‹‹Ben RAB, demiştim ki, ‹Ne kadar isterdim 2 Seni çocuklarımdan saymayı; 2 Sana güzel ülkeyi, 2 Ulusların en güzel mülkünü vermeyi! 2 Bana baba diyeceğini, 2 Benden hiç ayrılmayacağını sandım.20 Ama bir kadın kocasına nasıl ihanet ederse, 2 Sen de bana öyle ihanet ettin, ey İsrail halkı!› ›› 2 Böyle diyor RAB.21 Çıplak tepelerde bir ses duyuluyor, 2 İsrail halkının ağlayışı ve yakarışı. 2 Çünkü doğru yoldan saptılar, 2 Tanrıları RABbi unuttular.22 ‹‹Geri dönün, ey dönek çocuklar, 2 Dönekliğinizi iyileştireyim.›› Halk, ‹‹İşte buradayız, sana geliyoruz!›› diyor, 2 ‹‹Çünkü Tanrımız RAB sensin.23 Kuşkusuz dağlardan, 2 Tepelerden gelen tapınma sesleri aldatıcıdır. 2 Kuşkusuz İsrailin kurtuluşu Tanrımız RABdedir.24 Gençliğimizden bu yana 2 Atalarımızın emeğinin ürününü, 2 Davarlarını, sığırlarını, 2 Oğullarını, kızlarını 2 Utanılası putlar yedi.25 Utanç içinde yatalım, 2 Rezilliğimiz bizi örtsün! 2 Çünkü biz de atalarımız da 2 Gençliğimizden bu yana 2 Tanrımız RAB'be karşı günah işledik, 2 Tanrımız RAB'bin sesine kulak asmadık.››