1 "O pecado de Judá

está escrito com cinzel de ferro,

gravado com ponta de diamante em seu coração de pedra

e nas pontas de seus altares.

2 Até seus filhos adoram

nos altares e nos postes dedicados a Aserá,

debaixo de toda árvore verdejante

e no alto das colinas,

3 nos montes e nos campos.

Entregarei todas as suas riquezas, seus tesouros

e seus santuários idólatras

como despojo para seus inimigos,

porque o pecado corre solto na terra.

4 A herança que reservei para vocês

lhes escapará por entre os dedos.

Farei que seus inimigos os levem

como prisioneiros para uma terra estrangeira.

Pois minha ira se acendeu como fogo

e arderá para sempre".

5 Assim diz o Senhor:

"Maldito é quem confia nas pessoas,

que se apoia na força humana

e afasta seu coração do Senhor.

6 É como arbusto solitário no deserto;

não tem esperança alguma.

Habitará em lugares desolados e estéreis,

numa terra salgada, onde ninguém vive.

7 "Feliz é quem confia no Senhor,

cuja esperança é o Senhor.

8 É como árvore plantada junto ao rio,

com raízes que se estendem até as correntes de água.

Não se incomoda com o calor,

e suas folhas continuam verdes.

Não teme os longos meses de seca,

e nunca deixa de produzir frutos.

9 "O coração humano é mais enganoso que qualquer coisa

e é extremamente perverso;

quem sabe, de fato, o quanto é mau?

10 Eu, o Senhor, examino o coração

e provo os pensamentos.

Dou a cada pessoa a devida recompensa,

de acordo com suas ações".

11 Como a perdiz que choca ovos de outro pássaro,

assim são os que obtêm riquezas por meios injustos.

Na metade da vida, perderão suas riquezas;

no final, não passarão de velhos tolos.

12 Nós, porém, adoramos diante do teu trono

eterno, exaltado e glorioso.

13 Ó Senhor, esperança de Israel,

todos que se afastarem de ti serão envergonhados.

Serão enterrados no pó da terra,

pois abandonaram o Senhor, a fonte de água viva.

14 Ó Senhor, se me curares, serei verdadeiramente curado;

se me salvares, serei verdadeiramente salvo.

Louvo somente a ti!

15 As pessoas zombam de mim e dizem:

"Onde está a mensagem do Senhor?

Por que suas profecias não se cumprem?".

16 Senhor, não abandonei meu trabalho

como pastor do teu povo.

Não pedi que enviasses calamidades;

ouviste tudo que eu disse.

17 Senhor, não me aterrorizes;

somente tu és meu refúgio no dia da calamidade.

18 Traze vergonha e desespero sobre os que me perseguem,

mas não permitas que eu fique envergonhado e desesperado.

Traze sobre eles um dia de calamidade,

sim, traze sobre eles destruição em dobro!

19 Assim me disse o Senhor: "Vá e fique junto aos portões de Jerusalém, primeiro junto ao portão por onde o rei entra e sai, depois junto a cada um dos outros portões. 20 Diga ao povo: ‘Ouçam esta mensagem do Senhor, reis de Judá, todo o povo de Judá e todos os habitantes de Jerusalém, vocês todos que passam por estes portões. 21 Assim diz o Senhor: Ouçam minha advertência! Parem de negociar junto aos portões de Jerusalém no dia de sábado. 22 Não trabalhem no sábado, mas façam dele um dia santo. Foi o que ordenei a seus antepassados, 23 mas eles não deram ouvidos nem obedeceram. Recusaram-se teimosamente a prestar atenção e não aceitaram minha disciplina.

24 "‘Se, contudo, vocês me obedecerem, diz o Senhor, e não negociarem junto aos portões da cidade nem trabalharem no sábado, se o guardarem como dia santo, 25 então o rei e seus oficiais entrarão e sairão por estes portões para sempre. Sempre haverá um descendente de Davi sentado no trono em Jerusalém. Os reis e seus oficiais entrarão e sairão em carruagens e a cavalo no meio do povo de Judá, e esta cidade permanecerá para sempre. 26 De todas as partes ao redor de Jerusalém, das cidades de Judá e Benjamim, das colinas do oeste, da região montanhosa e do Neguebe, virá gente para apresentar holocaustos e sacrifícios. Trarão ofertas de cereal, incenso e ofertas de gratidão ao templo do Senhor.

27 "‘Mas, se vocês não me ouvirem e não guardarem o sábado como dia santo e se, nesse dia, trouxerem cargas de mercadorias pelos portões de Jerusalém como nos outros dias, porei fogo nestes portões. O fogo se espalhará até os palácios e os consumirá, e ninguém será capaz de apagar as chamas’".

1 ‹‹Yahudanın günahı demir kalemle yazıldı; 2 Yüreklerinin levhaları, 2 Sunaklarının boynuzları üzerine 2 Elmas uçlu aletle oyuldu.2 Bol yapraklı her ağacın yanında, 2 Her yüksek tepedeki sunaklarla, 2 Aşera putlarıyla 2 Çocuklarıymış gibi ilgileniyorlar.3 Ey kırdaki dağım, ülkende işlenen günahlar yüzünden 2 Servetini, bütün hazinelerini 2 Ve puta tapılan yerlerini bırakacağım, yağmalansın.4 Sana verdiğim mülkü kendi suçunla yitireceksin. 2 Bilmediğin bir ülkede 2 Düşmanlarına köle edeceğim seni. 2 Çünkü öfkemi alevlendirdiniz, 2 Tutuşup sonsuza dek yanacak.››5 RAB diyor ki, 2 ‹‹İnsana güvenen, 2 İnsanın gücüne dayanan, 2 Yüreği RABden uzaklaşan kişi lanetlidir.6 Böylesi bozkırdaki çalı gibidir, 2 İyilik geldiği zaman görmeyecek; 2 Kurak çöle, 2 Kimsenin yaşamadığı tuzlaya yerleşecek.7 ‹‹Ne mutlu RABbe güvenen insana, 2 Güveni yalnız RAB olana!8 Böylesi su kıyılarına dikilmiş ağaca benzer, 2 Köklerini akarsulara salar. 2 Sıcak gelince korkmaz, 2 Yaprakları hep yeşildir. 2 Kuraklık yılında kaygılanmaz, 2 Meyve vermekten geri durmaz.››9 Yürek her şeyden daha aldatıcıdır, iyileşmez, 2 Onu kim anlayabilir?10 ‹‹Ben RAB, herkesi davranışlarına, 2 Yaptıklarının sonucuna göre ödüllendirmek için 2 Yüreği yoklar, düşünceyi denerim.››11 Yumurtlamadığı yumurtaların üzerinde oturan keklik nasılsa, 2 Haksız servet edinen kişi de öyledir. 2 Yaşamının ortasında serveti onu bırakır, 2 Yaşamının sonunda kendisi aptal çıkar.12 Tapınağımızın yeri 2 Başlangıçtan yüceltilmiş görkemli bir tahttır.13 Ey İsrailin umudu RAB, 2 Seni bırakanların hepsi 2 Utanılacak duruma düşecek. 2 Sana sırtını dönenler toprağa yazılacak, 2 Çünkü RABbi, diri su pınarını bıraktılar.14 Şifa ver bana, ya RAB, 2 O zaman iyi olurum; 2 Kurtar beni, kurtuluş bulurum, 2 Çünkü övgüm sensin.15 Bana, ‹‹Hani, RABbin sözü nerede? 2 Haydi, gelsin yerine bakalım›› deyip duruyorlar.16 Senin hizmetinde çoban olmaktan kaçınmadım, 2 Felaket gününü de ben istemedim. 2 Dudaklarımdan çıkan her sözü bilirsin, ya RAB. 2 O söz zaten senin ağzındaydı.17 Dehşet verme bana, 2 Felaket gününde sığınağım sensin.18 Bana eziyet edenler utandırılsın, 2 Ama beni utandırma; 2 Onları yılgınlığa düşür, 2 Ama beni düşürme. 2 Felaket gününü getir üzerlerine, 2 Onları iki kat yıkımla ez.19 RAB bana şöyle dedi: ‹‹Yahuda krallarının girip çıktığı Halk Kapısına ve Yeruşalimin öbür kapılarına git, orada dur.20 Halka de ki, ‹Ey Yahuda kralları, Yahuda halkı, Yeruşalimde oturup bu kapılardan girenler, RABbin sözünü dinleyin!21 RAB diyor ki, Şabat Günü yük taşımamaya, Yeruşalim kapılarından içeri bir şey sokmamaya dikkat edin.22 Şabat Günü evinizden yük çıkarmayın, hiç iş yapmayın. Atalarınıza buyurduğum gibi Şabat Gününü kutsal sayacaksınız.23 Ne var ki, onlar sözümü dinlemediler, kulak asmadılar. Dikbaşlılık ederek beni dinlemediler, yola gelmek istemediler.24 Beni iyi dinlerseniz, diyor RAB, Şabat Günü bu kentin kapılarından yük taşımayıp hiç iş yapmayarak Şabat Gününü kutsal sayarsanız,25 Davutun tahtında oturan krallarla önderler savaş arabalarına, atlara binip Yahuda halkı ve Yeruşalimde yaşayanlarla birlikte bu kentin kapılarından girecekler. Bu kentte sonsuza dek insanlar yaşayacak.26 Yahuda kentlerinden, Yeruşalim çevresinden, Benyamin topraklarından, Şefeladan, dağlık bölgeden, Negevden gelip RABbin Tapınağına yakmalık sunular, kurbanlar, tahıl sunuları, günnük ve şükran sunuları getirecekler.27 Ancak beni dinlemez, Şabat Günü Yeruşalim kapılarından yük taşıyarak girer, o günü kutsal saymazsanız, kentin kapılarını ateşe vereceğim. Yeruşalim saraylarını yakıp yok edecek, hiç sönmeyecek ateş.› ››