1 "Naquele tempo", diz o Senhor, "eu serei o Deus de todas as famílias de Israel, e eles serão o meu povo. 2 Assim diz o Senhor:

"Os que sobreviverem à destruição que está por vir

encontrarão favor até no deserto,

pois darei descanso ao povo de Israel."

3 Há muito tempo, o Senhor disse a Israel:

"Eu amei você com amor eterno,

com amor leal a atraí para mim.

4 Eu a reconstruirei, Israel, minha filha virgem;

você voltará a ser feliz

e a dançar alegremente com seus tamborins.

5 Voltará a plantar suas videiras nos montes de Samaria

e ali comerá de seus frutos.

6 Virá o dia em que os vigias gritarão

da região montanhosa de Efraim:

‘Venham, vamos subir a Sião

para adorar o Senhor, nosso Deus!’".

7 Assim diz o Senhor:

"Cantem de alegria por causa de Israel,

pois ela é a maior das nações!

Cantem alegres louvores, dizendo:

‘Ó Senhor, salva teu povo,

o remanescente de Israel!’.

8 Pois eu os trarei de volta do norte

e dos confins da terra.

Não me esquecerei dos cegos nem dos aleijados,

nem das grávidas nem das mulheres em trabalho de parto;

uma grande multidão voltará!

9 Virão com lágrimas de alegria,

e eu os conduzirei para casa com grande cuidado.

Andarão junto a riachos tranquilos

e em caminhos planos, onde não tropeçarão.

Pois eu sou o pai de Israel,

e Efraim é meu filho mais velho.

10 "Ouçam esta mensagem do Senhor, ó nações,

anunciem estas palavras nos litorais distantes:

Aquele que espalhou seu povo

o reunirá e o guardará,

como um pastor cuida de seu rebanho.

11 Pois o Senhor resgatou Israel

daqueles que eram mais fortes que ele.

12 Eles virão e cantarão de alegria no alto do monte Sião;

estarão radiantes pelas boas dádivas do Senhor:

cereais, vinho novo, azeite,

rebanhos e gado.

Sua vida será como um jardim regado,

e não haverá mais tristeza.

13 As moças dançarão de alegria,

e os homens — jovens e idosos — tomarão parte na celebração.

Transformarei seu pranto em alegria;

eu os consolarei e lhes darei exultação em lugar de tristeza.

14 Seus sacerdotes terão fartura de alimento,

e meu povo se saciará com minhas boas dádivas.

Eu, o Senhor, falei!"

15 Assim diz o Senhor:

"Ouve-se um clamor em Ramá,

angústia profunda e pranto amargo.

Raquel chora por seus filhos

e se recusa a ser consolada,

pois eles já não existem".

16 Agora, porém, assim diz o Senhor:

"Não chore mais,

pois eu a recompensarei por seu choro", diz o Senhor.

"Seus filhos voltarão

da terra do inimigo.

17 Há esperança para seu futuro", diz o Senhor.

"Seus filhos voltarão para sua terra.

18 Ouvi Israel dizer:

‘Tu me disciplinaste severamente,

como bezerro que precisa ser domesticado.

Faze-me voltar para ti e restaura-me,

pois somente tu és o Senhor, meu Deus.

19 Afastei-me de Deus,

mas depois me arrependi.

Indignei-me comigo mesmo

por causa de minha estupidez.

Senti profunda vergonha de tudo que fiz

quando era jovem’.

20 "Acaso Israel não continua a ser

meu filho querido?", diz o Senhor.

"Tenho de castigá-lo com frequência,

mas ainda assim o amo.

Por isso meu coração anseia por ele

e dele certamente terei misericórdia.

21 Ponha sinais na estrada,

coloque postes indicadores.

Preste atenção no caminho

pelo qual você veio.

Volte, ó minha filha virgem, Israel,

volte para suas cidades.

22 Até quando andará sem rumo,

minha filha rebelde?

Porque o Senhor fará algo novo acontecer:

Israel abraçará seu Deus."

23 Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: "Quando eu restaurar o povo, os habitantes de Judá e de suas cidades dirão novamente: ‘O Senhor a abençoe, ó morada justa, ó monte santo!’. 24 O povo das cidades, os lavradores e os pastores habitarão juntos em Judá. 25 Pois dei descanso aos exaustos e alegria aos aflitos".

26 Então acordei e olhei ao redor. Meu sono havia sido muito agradável.

27 "Está chegando o dia", diz o Senhor, "em que farei aumentar o número de pessoas e de animais em Israel e em Judá. 28 No passado, tive o cuidado de arrancar e derrubar esta nação. Eu a arrasei e a destruí e trouxe calamidade sobre ela. No futuro, porém, terei o mesmo cuidado de edificá-la e plantá-la. Eu, o Senhor, falei!

29 "O povo não citará mais este provérbio:

‘Os pais comeram uvas azedas,

mas os dentes dos filhos é que estragaram’.

30 Cada um morrerá por seus próprios pecados; quem comer uvas azedas é que ficará com os dentes estragados.

31 "Está chegando o dia", diz o Senhor, "em que farei uma nova aliança com o povo de Israel e de Judá. 32 Não será como a aliança que fiz com seus antepassados, quando os tomei pela mão e os tirei da terra do Egito. Embora eu os amasse como o marido ama a esposa, eles quebraram a aliança", diz o Senhor.

33 "E esta é a nova aliança que farei com o povo de Israel depois daqueles dias", diz o Senhor. "Porei minhas leis em sua mente e as escreverei em seu coração. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo. 34 E não será necessário ensinarem a seus vizinhos e parentes, dizendo: ‘Você precisa conhecer o Senhor’. Pois todos, desde o mais humilde até o mais importante, me conhecerão", diz o Senhor. "E eu perdoarei sua maldade e nunca mais me lembrarei de seus pecados."

35 O Senhor dá o sol para iluminar o dia

e a lua e as estrelas para iluminarem a noite;

agita o mar e faz rugir as ondas.

Seu nome é Senhor dos Exércitos,

e é isto o que ele diz:

36 "Assim como não anulo as leis da natureza,

não descartarei meu povo, Israel".

37 Assim diz o Senhor:

"Assim como não se pode medir os céus

nem explorar os alicerces da terra,

não rejeitarei o povo de Israel

pelo mal que fizeram.

Eu, o Senhor, falei!".

38 "Está chegando o dia", diz o Senhor, "em que Jerusalém será reconstruída para mim, desde a torre de Hananeel até o portão da Esquina. 39 Uma linha de medir será estendida sobre a colina de Garebe até Goa. 40 Toda a região, incluindo o cemitério e o lugar onde se jogavam as cinzas, e todos os campos a leste, até o vale de Cedrom e até o portão dos Cavalos, serão santos para o Senhor. Jerusalém nunca mais será conquistada nem destruída."

1 ‹‹O zaman›› diyor RAB, ‹‹Bütün İsrail boylarının Tanrısı olacağım, onlar da benim halkım olacaklar.››2 RAB diyor ki, 2 ‹‹Kılıçtan kaçıp kurtulan halk çölde lütuf buldu. 2 Ben İsraili rahata kavuşturmaya gelirken,3 Ona uzaktan görünüp şöyle dedim: 2 Seni sonsuz bir sevgiyle sevdim, 2 Bu nedenle sevecenlikle seni kendime çektim.4 Seni yeniden bina edeceğim, 2 Yeniden bina edileceksin, ey erden kız İsrail! 2 Yine teflerini alacak, 2 Sevinçle coşup oynayanlara katılacaksın.5 Samiriye dağlarında yine bağ dikeceksin; 2 Bağ dikenler üzümünü yiyecekler.6 Efrayimin dağlık bölgesindeki bekçilerin, 2 ‹Haydi, Siyona, Tanrımız RABbe çıkalım 2 Diye bağıracakları bir gün var.››7 RAB diyor ki, 2 ‹‹Yakup için sevinçle haykırın! 2 Ulusların başı olan için bağırın! 2 Övgülerinizi duyurun! 2 ‹Ya RAB, halkını, İsrailden sağ kalanları kurtar› deyin.8 İşte, onları kuzey ülkesinden 2 Geri getirmek üzereyim; 2 Onları dünyanın dört bucağından toplayacağım. 2 Aralarında kör, topal, 2 Gebe kadın da, doğuran kadın da olacak. 2 Büyük bir topluluk olarak buraya dönecekler.9 Ağlaya ağlaya gelecekler, 2 Benden yardım dileyenleri geri getireceğim. 2 Akarsular boyunca tökezlemeyecekleri 2 Düz bir yolda yürüteceğim onları. 2 Çünkü ben İsrailin babasıyım, 2 Efrayim de ilk oğlumdur.10 ‹‹RABbin sözünü dinleyin, ey uluslar! 2 Uzaktaki kıyılara duyurun: 2 ‹İsraili dağıtan onu toplayacak, 2 Sürüsünü kollayan çoban gibi kollayacak onu› deyin.11 Çünkü RAB Yakupu kurtaracak, 2 Onu kendisinden güçlü olanın elinden özgür kılacak.12 Siyonun yüksek tepelerine gelip 2 Sevinçle haykıracaklar. 2 RABbin verdiği iyilikler karşısında 2 -Tahıl, yeni şarap, zeytinyağı, 2 Davar ve sığır yavruları karşısında- 2 Yüzleri sevinçle parlayacak. 2 Sulanmış bahçe gibi olacak, 2 Bir daha solmayacaklar.13 O zaman erden kızlar, genç yaşlı erkekler 2 Hep birlikte oynayıp sevinecek. 2 Yaslarını coşkuya çevirecek, 2 Üzüntülerini avutup onları sevindireceğim.14 Kâhinleri bol yiyecekle doyuracağım, 2 Halkım iyiliklerimle doyacak›› diyor RAB.15 RAB diyor ki, 2 ‹‹Ramada bir ses duyuldu, 2 Ağlayış ve acı feryat sesleri! 2 Çocukları için ağlayan Rahel avutulmak istemiyor. 2 Çünkü onlar yok artık!››16 RAB diyor ki, 2 ‹‹Sesini ağlamaktan, 2 Gözlerini yaş dökmekten alıkoy. 2 Çünkü verdiğin emek ödüllendirilecek›› diyor RAB. 2 ‹‹Halkım düşman ülkesinden geri dönecek.17 Geleceğin için umut var›› diyor RAB. 2 ‹‹Çocukların yurtlarına dönecekler.18 ‹‹Efrayimin inlemelerini kuşkusuz duydum: 2 ‹Beni eğitilmemiş dana gibi yola getirdin 2 Ve yola geldim. 2 Beni geri getir, döneyim. 2 Çünkü RAB Tanrım sensin.19 Yanlış yola saptıktan sonra pişman oldum. 2 Aklım başıma gelince bağrımı dövdüm. 2 Gençliğimdeki ayıplarımdan utandım, 2 Rezil oldum.›20 ‹‹Efrayim değerli oğlum değil mi? 2 Hoşnut olduğum çocuk değil mi? 2 Kendisi için ne dersem diyeyim, 2 Onu hiç unutmuyorum. 2 Bu yüzden yüreğim sızlıyor, 2 Çok acıyorum ona›› diyor RAB.21 ‹‹Kendin için yol işaretleri koy, 2 Direkler dik. 2 Yolunu, gittiğin yolu iyi düşün. 2 Geri dön, ey erden kız İsrail, kentlerine dön!22 Ne zamana dek bocalayıp duracaksın, ey dönek kız? 2 RAB dünyada yeni bir şey yarattı: 2 Kadın erkeği koruyacak.››23 İsrailin Tanrısı, Her Şeye Egemen RAB şöyle diyor: ‹‹Yahuda ve kentlerindeki halkı eski gönençlerine kavuşturduğum zaman yine şu sözleri söyleyecekler: ‹RAB sizi kutsasın, 2 Ey doğruluk yurdu, ey kutsal dağ!›24 Halk, ırgatlar, sürüleriyle dolaşan çobanlar Yahudada ve kentlerinde birlikte yaşayacak.25 Yorgun cana kana kana içirecek, bitkin canı doyuracağım.››26 Bunun üzerine uyanıp baktım. Uykum bana tatlı geldi.27 ‹‹İsrail ve Yahudada insan ve hayvan tohumu ekeceğim günler yaklaşıyor›› diyor RAB,28 ‹‹Kökünden söküp yok etmek, yerle bir edip yıkmak, yıkıma uğratmak için onları nasıl gözledimse, kurup dikmek için de gözleyeceğim›› diyor RAB.29 ‹‹O günler insanlar artık, ‹Babalar koruk yedi, 2 Çocukların dişleri kamaştı30 Herkes kendi suçu yüzünden ölecek. Koruk yiyenin dişleri kamaşacak.31 ‹‹İsrail halkıyla ve Yahuda halkıyla 2 Yeni bir antlaşma yapacağım günler geliyor›› diyor RAB,32 ‹‹Atalarını Mısırdan çıkarmak için 2 Ellerinden tuttuğum gün 2 Onlarla yaptığım antlaşmaya benzemeyecek. 2 Onların kocası olmama karşın, 2 Bozdular o antlaşmamı›› diyor RAB.33 ‹‹Ama o günlerden sonra İsrail halkıyla 2 Yapacağım antlaşma şudur›› diyor RAB, 2 ‹‹Yasamı içlerine yerleştirecek, 2 Yüreklerine yazacağım. 2 Ben onların Tanrısı olacağım, 2 Onlar da benim halkım olacak.34 Bundan böyle kimse komşusunu ya da kardeşini, 2 ‹RABbi tanıyın› diye eğitmeyecek. 2 Çünkü küçük büyük hepsi 2 Tanıyacak beni›› diyor RAB. 2 ‹‹Çünkü suçlarını bağışlayacağım, 2 Günahlarını artık anmayacağım.››35 Gündüz ışık olsun diye güneşi sağlayan, 2 Gece ışık olsun diye ayı, yıldızları düzene koyan, 2 Dalgaları kükresin diye denizi kabartan RAB 2 -Onun adı Her Şeye Egemen RABdir- diyor ki,36 ‹‹Eğer kurulan bu düzen önümden kalkarsa, 2 İsrail soyu sonsuza dek 2 Önümde ulus olmaktan çıkar›› diyor RAB.37 RAB şöyle diyor: 2 ‹‹Gökler ölçülebilse, 2 Dünyanın temelleri incelenip anlaşılabilse, 2 İsrail soyunu bütün yaptıkları yüzünden 2 Reddederim›› diyor RAB.38 ‹‹Yeruşalim Kentinin Hananel Kulesinden Köşe Kapısına dek benim için yeniden kurulacağı günler geliyor›› diyor RAB,39 ‹‹Ölçü ipi oradan Garev Tepesine doğru uzayıp Goaya dönecek.40 Ölülerle küllerin atıldığı bütün vadi, Kidron Vadisi'ne dek uzanan tarlalar, doğuda At Kapısı'nın köşesine dek RAB için kutsal olacak. Kent bir daha kökünden sökülmeyecek, sonsuza dek yıkılmayacak.››