1 Então Jó falou novamente:

2 "Já ouvi tudo isso antes;

que péssimos consoladores são vocês!

3 Será que nunca vão parar de tagarelar?

Que perturbação os faz continuar falando?

4 Eu poderia dizer as mesmas coisas se estivessem em meu lugar,

poderia berrar críticas e balançar a cabeça contra vocês.

5 Mas eu faria diferente: eu lhes daria ânimo

e tentaria aliviar seu sofrimento.

6 Em vez disso, sofro se me defendo,

e sofro igualmente se me recuso a falar.

7 "Ó Deus, tu me esgotaste

e destruíste toda a minha família!

8 Reduziste-me a pele e osso, como para provar que pequei;

minha magreza depõe contra mim.

9 Deus me odeia e, em sua ira, me despedaçou;

range os dentes contra mim

e me transpassa com seu olhar.

10 As pessoas zombam e riem de mim

e, com desprezo, me dão tapas no rosto;

sim, uma multidão se junta contra mim.

11 Deus me entregou aos pecadores,

atirou-me nas mãos dos perversos.

12 "Eu vivia tranquilo, até que ele me despedaçou;

pelo pescoço me agarrou e me quebrou ao meio.

Fez de mim seu alvo,

13 e agora seus arqueiros me cercam.

Suas flechas me perfuram sem misericórdia,

e meu sangue molha o chão.

14 Repetidamente, ele se lança contra mim

e me ataca como um guerreiro.

15 Em minha tristeza, visto pano de saco;

meu orgulho se revolve no pó.

16 Meu rosto está vermelho de tanto chorar,

e sombras escuras me circundam os olhos.

17 No entanto, nada fiz de errado,

e minha oração é pura.

18 "Ó terra, não esconda meu sangue!

Não permita que meu clamor permaneça oculto.

19 Agora mesmo, minha testemunha está nos céus,

meu advogado está nas alturas.

20 Meus amigos me desprezam,

mas derramo minhas lágrimas diante de Deus.

21 Preciso de um mediador entre mim e Deus,

como alguém que intercede por seu amigo.

22 Pois em breve seguirei pelo caminho

do qual jamais voltarei."

1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Buna benzer çok şey duydum, 2 Oysa siz avutmuyor, sıkıntı veriyorsunuz.3 Boş sözleriniz hiç sona ermeyecek mi? 2 Nedir derdiniz, boyuna karşılık veriyorsunuz?4 Yerimde siz olsaydınız, 2 Ben de sizin gibi konuşabilirdim; 2 Size karşı güzel sözler dizer, 2 Başımı sallayabilirdim.5 Ağzımdan çıkan sözlerle yüreklendirir, 2 Dudaklarımdan dökülen avutucu sözlerle yatıştırırdım sizi.6 ‹‹Konuşsam bile acım dinmez, 2 Sussam ne değişir?7 Ey Tanrı, beni tükettin, 2 Bütün ev halkımı dağıttın.8 Beni sıkıp buruşturdun, bana karşı tanık oldu bu; 2 Zayıflığım kalkmış tanıklık ediyor bana karşı.9 Tanrı öfkeyle saldırıp parçalıyor beni, 2 Dişlerini gıcırdatıyor bana, 2 Düşmanım gözlerini üzerime dikiyor.10 İnsanlar bana dudak büküyor, 2 Aşağılayarak tokat atıyor, 2 Birleşiyorlar bana karşı.11 Tanrı haksızlara teslim ediyor beni, 2 Kötülerin kucağına atıyor.12 Ben rahat yaşıyordum, ama Tanrı paraladı beni, 2 Boynumdan tutup yere çaldı. 2 Beni hedef yaptı kendine.13 Okçuları beni kuşatıyor, 2 Acımadan böbreklerimi deşiyor, 2 Ödümü yerlere döküyor.14 Bedenimde gedik üstüne gedik açıyor, 2 Dev gibi üzerime saldırıyor.15 ‹‹Giymek için çul diktim, 2 Gururumu ayak altına aldım.16 Ağlamaktan yüzüm kızardı, 2 Gözlerimin altı morardı.17 Yine de ellerim şiddetten uzak, 2 Duam içtendir.18 ‹‹Ey toprak, kanımı örtme, 2 Feryadım asla dinmesin.19 Daha şimdiden tanığım göklerde, 2 Beni savunan yücelerdedir.20 Dostlarım benimle eğleniyor, 2 Gözlerim Tanrıya yaş döküyor;21 Tanrı kendisiyle insan arasında 2 İnsanoğluyla komşusu arasında hak arasın diye.22 ‹‹Çünkü birkaç yıl sonra, 2 Dönüşü olmayan yolculuğa çıkacağım.