1 Então Jó respondeu ao Senhor:

2 "Sei que podes fazer todas as coisas,

e ninguém pode frustrar teus planos.

3 Perguntaste: ‘Quem é esse que, com tanta ignorância,

questiona minha sabedoria?’.

Sou eu; falei de coisas de que eu não entendia,

coisas maravilhosas demais que eu não conhecia.

4 Disseste: ‘Ouça, e eu falarei!

Eu lhe farei algumas perguntas,

e você responderá’.

5 Antes, eu só te conhecia de ouvir falar;

agora, eu te vi com meus próprios olhos.

6 Retiro tudo que disse

e me sento arrependido no pó e nas cinzas".

7 Depois que o Senhor terminou de falar com Jó, disse a Elifaz, de Temã: "Estou muito irado com você e com seus dois amigos, pois não falaram o que é certo a meu respeito, como fez meu servo Jó. 8 Por isso, peguem sete novilhos e sete carneiros, levem os animais a meu servo Jó e ofereçam holocaustos em favor de si mesmos. Meu servo Jó orará por vocês, e eu aceitarei a oração dele. Não tratarei vocês como merecem por sua insensatez, pois não falaram o que é certo a meu respeito, como fez meu servo Jó". 9 Então Elifaz, de Temã, Bildade, de Suá, e Zofar, de Naamá, fizeram o que o Senhor havia ordenado, e o Senhor aceitou a oração de Jó.

10 Quando Jó orou por seus amigos, o Senhor o tornou próspero de novo. Na verdade, o Senhor lhe deu o dobro do que tinha antes. 11 Todos os seus irmãos, suas irmãs e seus amigos de outros tempos vieram e festejaram com ele à mesa de sua casa. Eles o consolaram e o confortaram por todas as provações que o Senhor tinha enviado contra ele, e cada um lhe trouxe um presente de prata e um anel de ouro.

12 O Senhor abençoou Jó na segunda parte de sua vida ainda mais que na primeira. Ele teve catorze mil ovelhas, seis mil camelos, mil juntas de bois e mil jumentas. 13 Deus também deu a Jó sete filhos e três filhas. 14 Jó chamou a primeira filha de Jemima, a segunda, de Quézia, e a terceira, de Quéren-Hapuque. 15 Em toda a terra, não havia mulheres tão lindas como as filhas de Jó. E seu pai lhes deu herança junto com os irmãos delas.

16 Depois disso, Jó viveu 140 anos e viu quatro gerações de filhos e netos. 17 Então, morreu, depois de uma vida longa e plena.

1 O zaman Eyüp RABbi şöyle yanıtladı:2 ‹‹Senin her şeyi yapabileceğini biliyorum, 2 Hiçbir amacına engel olunmaz.3 ‹Tasarımı bilgisizce karartan bu adam kim?› diye sordun. 2 Kuşkusuz anlamadığım şeyleri konuştum, 2 Beni aşan, bilmediğim şaşılası işleri.4 ‹‹ ‹Dinle de konuşayım› dedin, 2 ‹Ben sorayım, sen anlat.›5 Kulaktan duymaydı bildiklerim senin hakkında, 2 Şimdiyse gözlerimle gördüm seni.6 Bu yüzden kendimi hor görüyor, 2 Toz ve kül içinde tövbe ediyorum.››7 RAB Eyüple konuştuktan sonra, Temanlı Elifaza: ‹‹Sana ve iki dostuna karşı öfkem alevlendi›› dedi, ‹‹Çünkü kulum Eyüp gibi hakkımda doğruyu konuşmadınız.8 Şimdi yedi boğa, yedi koç alıp kulum Eyüpün yanına gidin, kendiniz için yakmalık sunu sunun. Kulum Eyüp sizin için dua etsin. Çünkü onun duasını kabul eder, aptallığınızın karşılığını vermem. Kulum Eyüp gibi hakkımda doğruyu konuşmadınız.››9 Temanlı Elifaz, Şuahlı Bildat, Naamalı Sofar gidip RABbin söylediğini yaptılar. RAB de Eyüpün duasını kabul etti.10 Eyüp dostları için dua ettikten sonra, RAB onu eski gönencine kavuşturup ona önceki varlığının iki katını verdi.11 Bütün erkek ve kız kardeşleri, eski tanıdıklarının hepsi Eyüpün yanına gelip evinde onunla birlikte yemek yediler. Acısını paylaşıp RABbin başına getirmiş olduğu felaketlerden ötürü onu avuttular. Her biri ona bir parça gümüş, bir de altın halka verdi.12 RAB Eyüpün sonunu başından bereketli kıldı. On dört bin koyuna, altı bin deveye, bin çift öküze, bin eşeğe sahip oldu.13 Yedi oğlu, üç kızı oldu.14 İlk kızının adını Yemima, ikincisinin Kesia, üçüncüsünün Keren-Happuk koydu.15 Ülkenin hiçbir yerinde Eyüpün kızları kadar güzel kızlar yoktu. Babaları, kardeşlerinin yanısıra onlara da miras verdi. ağırlığı ve değeri bilinmeyen bir para birimiydi.16 Bundan sonra Eyüp yüz kırk yıl daha yaşadı, oğullarını, dört göbek torunlarını gördü.17 Kocayıp yaşama doyarak öldü.