1 "Quando penso nisso, meu coração bate mais depressa

e estremece dentro de mim.

2 Ouça com atenção o estrondo da voz de Deus,

que da boca dele troveja.

3 Ressoa pelo céu,

e seus relâmpagos brilham em todas as direções.

4 Depois vem o rugido de trovões,

a voz tremenda de sua majestade;

quando ele fala, não a refreia.

5 A voz de Deus é gloriosa no trovão;

é impossível imaginar a grandeza de seu poder!

6 "Ele diz à neve: ‘Venha sobre a terra!’,

e ordena à chuva: ‘Caia em torrentes!’.

7 Todos param de trabalhar,

a fim de observar seu poder.

8 Os animais selvagens buscam abrigo

e ficam em suas tocas.

9 A tempestade sai de seus aposentos,

e ventos fortes trazem o frio.

10 O sopro de Deus envia o gelo

e congela grandes extensões de água.

11 Ele carrega de umidade as nuvens

e espalha entre elas seus relâmpagos.

12 As nuvens se agitam sob sua direção

e cumprem suas ordens sobre toda a terra.

13 Deus faz tudo isso para castigar as pessoas,

ou para mostrar seu amor.

14 "Preste atenção, Jó!

Pare e pense nos feitos maravilhosos de Deus!

15 Você sabe como Deus controla a tempestade

e faz os relâmpagos brilharem nas nuvens?

16 Você entende como ele move as nuvens

com perfeição e conhecimento maravilhosos?

17 Enquanto você fica sufocado de calor em sua roupa,

e o vento sul perde a força e tudo se acalma,

18 ele faz o céu refletir o calor como um espelho de bronze;

acaso você pode fazer o mesmo?

19 "Ensina-nos, então, o que dizer a Deus;

somos ignorantes demais para apresentar nossos argumentos.

20 Deus deve ser avisado de que desejo falar?

É possível falar quando se está confuso?

21 Não podemos olhar para o sol,

pois ele brilha intensamente no céu,

quando o vento dispersa as nuvens.

22 Da mesma forma, dourado esplendor vem do monte de Deus;

ele está vestido de tremenda majestade.

23 O Todo-poderoso está além de nossa compreensão;

apesar de seu grande poder,

a ninguém oprime em sua justiça e retidão.

24 Por isso em toda parte as pessoas o temem;

todos os sábios lhe mostram devoção".

1 ‹‹Yüreğim titrer buna, 2 Yerinden oynar.2 Dinleyin, gürleyen sesini dinleyin, 2 Ağzından çıkan sesi!3 Şimşeğini göğün altındaki her yere, 2 Yeryüzünün dört bucağına salar.4 Ardından bir ses gümbürder, 2 Görkemli sesiyle gürler. 2 Sesi duyulunca şimşekleri alıkoymaz.5 Tanrının sesi şaşılacak biçimde gürler, 2 O, anlayışımızın ötesinde büyük işler yapar.6 Çünkü kara, ‹Yere düş› der, 2 Sağanağa, ‹Bütün şiddetinle boşal.›7 Yarattığı bütün insanlar ne yaptığını bilsin diye, 2 Herkese işini bıraktırır.8 Hayvanlar kovuklarına girer, 2 İnlerinde otururlar.9 Kasırga yuvasından kopar, 2 Soğuk saçılan rüzgarlardan.10 Tanrının soluğu suları dondurur, 2 Geniş sular buz tutar.11 Bulutlara nem yükler, 2 Şimşeğini her yana yayar.12 Yeryüzünde ne buyurursa yapmak üzere 2 Bulutlar Onun istediği yönde döner durur.13 Ya insanları cezalandırmak 2 Ya da yeryüzünü sulayıp sevgisini göstermek için 2 Yağmur gönderir.14 ‹‹Dinle, Eyüp, 2 Dur da düşün Tanrının şaşılası işlerini.15 Tanrının bulutları nasıl düzenlediğini, 2 Şimşeğini nasıl çaktırdığını biliyor musun?16 Bulutların dengesini, 2 Bilgisi kusursuz olanın şaşılası işlerini biliyor musun?17 Dünyanın soluğu kesildiğinde 2 Güneyin kavurucu rüzgarı altında 2 Giysilerin seni terletmez mi?18 Dökme tunç bir ayna kadar sert olan gökkubbeyi 2 Onunla birlikte yayabilir misin?19 ‹‹Ona ne söyleyeceğimizi öğret bize, 2 Çünkü karanlık yüzünden sözümüze düzen veremiyoruz.20 Konuşmak istediğim Ona söylenebilir mi? 2 Kimse yutulmak ister mi?21 Rüzgar geçip göğü temizlediğinde 2 Gökte parıldayan ışığa kimse bakamaz.22 Altın parıltısı geliyor kuzeyden, 2 Tanrı korkunç görkeme bürünmüş.23 Her Şeye Gücü Yetene biz ulaşamayız. 2 Gücü yücedir, 2 Adaleti ve eşsiz doğruluğuyla kimseyi ezmez.24 Bu yüzden insanlar O'na saygı duyar, 2 Çünkü O, bilgeleri dikkate almaz.››