1 Os três amigos de Jó pararam de lhe responder, pois ele insistia em dizer que era inocente.

2 Então Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão, ficou irado. Indignou-se porque Jó se achava mais justo que Deus. 3 Também indignou-se com os três amigos de Jó, pois não conseguiram responder a seus argumentos, a fim de demonstrar que Jó estava errado. 4 Eliú havia esperado os outros falarem, pois eram mais velhos que ele. 5 Mas, quando viu que não tinham mais nada a dizer, expressou sua indignação. 6 Assim, Eliú, filho de Baraquel, o buzita, disse:

"Eu sou jovem, e vocês são idosos;

por isso me contive e não dei minha opinião.

7 Pensei: ‘Os mais velhos devem falar,

pois a sabedoria vem com o tempo’.

8 Contudo, há um espírito dentro de cada um,

o sopro do Todo-poderoso, que lhe dá entendimento.

9 Nem sempre os de mais idade são sábios;

às vezes, os velhos não entendem o que é justo.

10 Portanto, ouçam-me,

e eu lhes direi o que penso.

11 "Esperei todo esse tempo,

ouvindo seus argumentos atentamente,

observando enquanto procuravam palavras.

12 Dei-lhes toda a atenção,

mas nenhum de vocês provou que Jó está errado,

nem respondeu a seus argumentos.

13 Não venham me dizer: ‘Ele é sábio demais para nós;

só Deus pode convencê-lo’.

14 Se Jó tivesse discutido comigo,

eu não teria respondido como vocês.

15 Estão aí perplexos, sem resposta,

sem terem mais o que dizer.

16 Devo continuar a esperar, agora que se calaram?

Devo também permanecer em silêncio?

17 Não! Darei minha resposta;

também expressarei minha opinião.

18 Pois tenho muito a dizer,

e o espírito em mim me impulsiona a falar.

19 Sou como um barril de vinho sem respiradouro,

como uma vasilha de couro prestes a romper.

20 Preciso falar para ter alívio;

sim, deixem-me responder!

21 Não tomarei partido,

nem tentarei bajular ninguém.

22 Pois, se tentasse usar de bajulação,

meu Criador logo me destruiria."

1 Böylece bu üç kişi Eyüpe yanıt vermekten vaz geçti, çünkü Eyüp kendi doğruluğundan emindi.2 Ram ailesinden Bûzlu Barakel oğlu Elihu Eyüpe çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrıdan haklı görüyordu.3 Elihu Eyüpün üç arkadaşına da öfkelendi, çünkü Eyüpü suçlamalarına karşın sağlam bir yanıt bulamamışlardı.4 Elihu Eyüple konuşmak için sırasını beklemişti, çünkü ötekiler yaşça kendisinden büyüktü.5 Bu üç kişinin başka bir şey söyleyemeyeceğini görünce öfkesi alevlendi. ‹‹Tanrıyı››.6 Bûzlu Barakel oğlu Elihu şöyle konuştu: ‹‹Ben yaşça küçüğüm, sizse yaşlısınız. 2 Bu yüzden çekindim, bildiğimi söylemekten korktum.7 ‹Çok gün görenler konuşsun› dedim, 2 ‹Çok yıl yaşayanlar bilgeliği öğretsin.›8 Oysa insana ruh, 2 Her Şeye Gücü Yetenin soluğu akıl verir.9 Akıl yaşta değil baştadır. 2 Adaleti anlamak yaşa bakmaz.10 ‹‹Bu yüzden, ‹Beni dinleyin› diyorum, 2 Ben de bildiğimi söyleyeyim.11 Siz konuşurken ben bekledim, 2 Siz ne diyeceğinizi araştırırken 2 Düşüncelerinizi dinledim.12 Bütün dikkatimi size çevirdim. 2 Ama hiçbiriniz Eyüpün haksızlığını kanıtlayamadı, 2 Onun söylediklerine karşılık veremedi.13 ‹Biz bilgeliğe eriştik, 2 Bırakın Tanrı onu haksız çıkarsın, insan değil› demeyin.14 Ama Eyüpün sözlerinin hedefi ben değildim, 2 Bu yüzden onu sizin sözlerinizle yanıtlamayacağım.15 ‹‹Onlar yıldı, yanıt veremiyorlar artık, 2 Söyleyecek şeyleri kalmadı.16 Onlar konuşmuyor diye ben beklemeli miyim, 2 Duruyor, yanıt vermiyorlar diye?17 Benim de söyleyecek sözüm var, 2 Ben de bildiğimi söyleyeceğim.18 Çünkü içim dolu, 2 İçimdeki ruh beni zorluyor.19 İçim açılmamış şarap gibi, 2 Yeni şarap tulumları gibi patlamak üzere.20 Konuşup rahatlamalıyım, 2 Ağzımı açıp yanıtlamalıyım.21 Kimseye ayrıcalık göstermeyecek, 2 Kimseye yaltaklanmayacağım.22 Çünkü yaltaklanmayı bilsem, 2 Yaratıcım beni hemen yok ederdi.