1 Então Elifaz, de Temã, respondeu:

2 "Um homem sábio não responderia com esse falatório!

Suas palavras não passam de vento.

3 O sábio não se envolve em conversas sem propósito,

nem usa palavras sem sentido.

4 De fato, você não tem temor a Deus

e não lhe mostra reverência.

5 Seus pecados dizem à boca o que ela deve falar;

suas palavras se baseiam em engano astuto.

6 Sua própria boca o condena, não eu;

seus próprios lábios depõem contra você.

7 "Acaso você foi o primeiro ser humano a nascer?

Veio ao mundo antes de serem criados os montes?

8 Estava presente no conselho secreto de Deus?

Só você é dono da sabedoria?

9 O que você sabe que nós não sabemos?

Que compreensão tem que nós não temos?

10 Homens idosos, de cabelo grisalho, mais velhos que seu pai,

pensam exatamente como nós!

11 "A consolação de Deus não é suficiente para você?

Palavras amáveis não lhe bastam?

12 O que o fez perder a razão?

Por que seus olhos chegam a faiscar

13 quando você se volta contra Deus

e diz tais absurdos?

14 O que é o ser humano, para se considerar puro?

Pode alguém nascido de mulher ser justo?

15 Deus não confia nem nos anjos!

Aos olhos dele, nem mesmo os céus são puros.

16 Quanto menos um ser humano detestável e corrupto,

que tem sede de perversidade!

17 "Escute, e eu lhe mostrarei;

falarei com base em minha experiência.

18 Ela é confirmada pelo relato de homens sábios,

que ouviram as mesmas verdades de seus antepassados,

19 daqueles aos quais foi dada a terra,

muito antes de chegar qualquer estrangeiro.

20 "Os perversos se contorcem de dor a vida toda;

aos cruéis estão reservados tempos de sofrimento.

21 Em seus ouvidos ressoam sons de terror,

e mesmo em dias tranquilos temem o ataque do destruidor.

22 Não se atrevem a sair no escuro,

por medo de serem mortos pela espada.

23 Ficam perambulando e dizendo: ‘Onde posso encontrar pão?’;

sabem que o dia de sua destruição se aproxima.

24 Vivem angustiados e aflitos, cheios de terror,

como um rei que se prepara para a batalha,

25 pois agitam os punhos contra Deus

e desafiam arrogantemente o Todo-poderoso.

26 Com seus fortes escudos levantados,

avançam contra ele em rebeldia.

27 "Em sua prosperidade, o rosto dos perversos inchou,

e sua barriga acumulou gordura.

28 Suas cidades, porém, serão arruinadas;

habitarão em casas abandonadas, prestes a desabar.

29 Suas riquezas não durarão, seus bens não permanecerão,

e suas propriedades não se estenderão pela terra.

30 "Não escaparão das trevas;

o sol abrasador queimará seus ramos,

e o sopro de Deus os destruirá.

31 Que não se iludam mais ao confiar em riquezas vazias,

pois o vazio será sua única recompensa.

32 Serão cortados na flor da idade;

seus ramos jamais voltarão a verdejar.

33 Serão como a videira cujas uvas são colhidas cedo demais,

como a oliveira que perde as flores antes que se formem os frutos.

34 Pois os ímpios não têm futuro;

o fogo destruirá suas casas enriquecidas com subornos.

35 Concebem desgraça e dão à luz maldade;

seu ventre só gera engano".

1 Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:2 ‹‹Bilge kişi boş sözlerle yanıtlar mı, 2 Karnını doğu rüzgarıyla doldurur mu?3 Boş sözlerle tartışır, 2 Yararsız söylevler verir mi?4 Tanrı korkusunu bile ortadan kaldırıyor, 2 Tanrının huzurunda düşünmeyi engelliyorsun.5 Çünkü suçun ağzını kışkırtıyor, 2 Hilekârların diliyle konuşuyorsun.6 Kendi ağzın seni suçluyor, ben değil, 2 Dudakların sana karşı tanıklık ediyor.7 ‹‹İlk doğan insan sen misin? 2 Yoksa dağlardan önce mi var oldun?8 Tanrının sırrını mı dinledin de, 2 Yalnız kendini bilge görüyorsun?9 Senin bildiğin ne ki, biz bilmeyelim? 2 Senin anladığın ne ki, bizde olmasın?10 Bizde ak saçlı da yaşlı da var, 2 Babandan bile yaşlı.11 Az mı geliyor Tanrının avutması sana, 2 Söylediği yumuşak sözler?12 Niçin yüreğin seni sürüklüyor, 2 Gözlerin parıldıyor,13 Tanrıya öfkeni gösteriyorsun, 2 Ağzından böyle sözler dökülüyor?14 ‹‹İnsan gerçekten temiz olabilir mi? 2 Kadından doğan biri doğru olabilir mi?15 Tanrı meleklerine güvenmiyorsa, 2 Gökler bile Onun gözünde temiz değilse,16 Haksızlığı su gibi içen 2 İğrenç, bozuk insana mı güvenecek?17 ‹‹Dinle beni, sana açıklayayım, 2 Gördüğümü anlatayım,18 Bilgelerin atalarından öğrenip bildirdiği, 2 Gizlemediği gerçekleri;19 O atalar ki, ülke yalnız onlara verilmişti, 2 Aralarına henüz yabancı girmemişti.20 Kötü insan yaşamı boyunca kıvranır, 2 Zorbaya ayrılan yıllar sayılıdır.21 Dehşet sesleri kulağından eksilmez, 2 Esenlik içindeyken soyguncunun saldırısına uğrar.22 Karanlıktan kurtulabileceğine inanmaz, 2 Kılıç onu gözler.23 ‹Nerede?› diyerek ekmek ardınca dolaşır, 2 Karanlık günün yanıbaşında olduğunu bilir.24 Acı ve sıkıntı onu yıldırır, 2 Savaşa hazır bir kral gibi onu yener.25 Çünkü Tanrıya el kaldırmış, 2 Her Şeye Gücü Yetene meydan okumuş,26 Kalın, yumrulu kalkanıyla 2 Ona inatla saldırmıştı.27 ‹‹Yüzü semirdiği, 2 Göbeği yağ bağladığı halde,28 Yıkılmış kentlerde, 2 Taş yığınına dönmüş oturulmaz evlerde oturacak,29 Zengin olmayacak, serveti tükenecek, 2 Malları ülkeye yayılmayacaktır.30 Karanlıktan kaçamayacak, 2 Filizlerini alev kurutacak, 2 Tanrının ağzından çıkan solukla yok olacaktır.31 Boş şeye güvenerek kendini aldatmasın, 2 Çünkü ödülü boşluk olacaktır.32 Gününden önce işi tamamlanacak, 2 Dalı yeşermeyecektir.33 Asma gibi koruğunu dökecek, 2 Zeytin ağacı gibi çiçeğini dağıtacaktır.34 Çünkü tanrısızlar sürüsü kısır olur, 2 Rüşvetçilerin çadırlarını ateş yakıp yok eder.35 Fesada gebe kalıp kötülük doğururlar, 2 İçleri yalan doludur.››