1 Clamo em alta voz ao Senhor;

suplico pela misericórdia do Senhor.

2 Derramo diante dele minhas queixas

e lhe apresento minhas angústias.

3 Quando estou abatido,

somente tu sabes o caminho que devo seguir.

Aonde quer que eu vá,

prepararam armadilhas contra mim.

4 Procuro alguém que venha me ajudar,

mas ninguém sequer lembra que eu existo.

Não tenho onde me abrigar,

ninguém se importa com o que acontece comigo.

5 Então clamo a ti, Senhor,

e digo: "Tu és meu refúgio,

és tudo que desejo na vida.

6 Ouve meu clamor,

pois estou muito fraco.

Livra-me dos que me perseguem,

pois são fortes demais para mim.

7 Tira-me da prisão,

para que eu te dê graças.

Os justos se juntarão ao meu redor,

pois tu és bom para mim".

1 Με την φωνην μου εκραξα προς τον Κυριον· με την φωνην μου προς τον Κυριον εδεηθην.2 Θελω εκχεει ενωπιον αυτου την δεησιν μου· την θλιψιν μου ενωπιον αυτου θελω απαγγειλει.3 Οτε το πνευμα μου ητο κατατεθλιμμενον εν εμοι, τοτε συ εγνωρισας την οδον μου. Παγιδα εκρυψαν δι' εμε εν τη οδω την οποιαν περιεπατουν.4 Εβλεπον εις τα δεξια και παρετηρουν, και δεν υπηρχεν ο γνωριζων με· καταφυγιον εχαθη απ' εμου, δεν υπηρχεν ο εκζητων την ψυχην μου.5 Προς σε, Κυριε, εκραξα, και ειπα, συ εισαι η καταφυγη μου, η μερις μου εν γη ζωντων.6 Προσεξον εις την φωνην μου, διοτι ταλαιπωρουμαι σφοδρα· ελευθερωσον με εκ των καταδιωκοντων με, διοτι ειναι δυνατωτεροι μου.7 Εξαγαγε εκ φυλακης την ψυχην μου, δια να δοξολογω το ονομα σου. Οι δικαιοι θελουσι με περικυκλωσει, οταν με ανταμειψης.