1 Graças te damos, ó Deus!

Graças te damos porque estás próximo;

em toda parte se fala de tuas maravilhas.

2 Tu disseste: "No tempo que determinei,

julgarei com justiça.

3 Quando a terra e seus moradores estremecem,

sou eu que mantenho firmes seus alicerces.

Interlúdio

4 "Adverti aos orgulhosos: ‘Parem de contar vantagem!’.

Disse aos perversos: ‘Não levantem os punhos!

5 Não levantem os punhos aos céus em rebeldia,

nem falem com tamanha arrogância’".

6 Pois ninguém na terra, de leste a oeste,

nem mesmo no deserto,

deve exaltar a si mesmo.

7 Somente Deus é quem julga;

ele decide quem se levantará e quem cairá.

8 Pois o Senhor tem na mão um cálice

cujo vinho espuma misturado com especiarias.

Ele derrama o vinho,

e todos os perversos o bebem até a última gota.

9 Quanto a mim, sempre anunciarei o que Deus tem feito;

cantarei louvores ao Deus de Jacó.

10 Pois Deus disse: "Acabarei com a força dos perversos,

mas farei crescer o poder dos justos".

1 Δοξολογουμεν σε, Θεε, δοξολογουμεν, διοτι πλησιον ημων ειναι το ονομα σου· κηρυττονται τα θαυμασια σου.2 Οταν λαβω τον ωρισμενον καιρον, εγω θελω κρινει εν ευθυτητι.3 Διελυθη η γη και παντες οι κατοικοι αυτης· εγω εστερεωσα τους στυλους αυτης. Διαψαλμα.4 Ειπα προς τους αφρονας, μη γινεσθε αφρονες· και προς τους ασεβεις, μη υψωνετε κερας.5 Μη υψονετε εις υψος το κερας υμων· μη λαλειτε με τραχηλον σκληρον.6 Διοτι ουτε εξ ανατολων, ουτε εκ δυσμων, ουτε εκ της ερημου, ερχεται υψωσις.7 Αλλ' ο Θεος ειναι ο Κριτης· τουτον ταπεινονει και εκεινον υψονει.8 Διοτι εν τη χειρι του Κυριου ειναι ποτηριον πληρες κερασματος οινου ακρατου, και εκ τουτου θελει χυσει· πλην την τρυγιαν αυτου θελουσι στραγγισει παντες οι ασεβεις της γης και θελουσι πιει.9 Εγω δε θελω κηρυττει διαπαντος, θελω ψαλμωδει εις τον Θεον του Ιακωβ.10 Και παντα τα κερατα των ασεβων θελω συντριψει· τα δε κερατα των δικαιων θελουσιν υψωθη.