1 Tem misericórdia de mim, ó Deus,

por causa do teu amor.

Por causa da tua grande compaixão,

apaga as manchas de minha rebeldia.

2 Lava-me de toda a minha culpa,

purifica-me do meu pecado.

3 Pois reconheço minha rebeldia;

meu pecado me persegue todo o tempo.

4 Pequei contra ti, somente contra ti;

fiz o que é mau aos teus olhos.

Por isso, tens razão no que dizes,

e é justo teu julgamento contra mim.

5 Pois sou pecador desde que nasci,

sim, desde que minha mãe me concebeu.

6 Tu, porém, desejas a verdade no íntimo

e no coração me mostras a sabedoria.

7 Purifica-me de minha impureza, e ficarei limpo;

lava-me, e ficarei mais branco que a neve.

8 Devolve-me a alegria e a felicidade!

Tu me quebraste;

agora, permite que eu exulte outra vez.

9 Não continues a olhar para meus pecados;

remove as manchas de minha culpa.

10 Cria em mim, ó Deus, um coração puro;

renova dentro de mim um espírito firme.

11 Não me expulses de tua presença

e não retires de mim teu Santo Espírito.

12 Restaura em mim a alegria de tua salvação

e torna-me disposto a te obedecer.

13 Então ensinarei teus caminhos aos rebeldes,

e eles voltarão a ti.

14 Perdoa-me por ter derramado sangue, ó Deus de minha salvação;

então, com alegria, anunciarei tua justiça.

15 Abre meus lábios, Senhor,

para que minha boca te louve.

16 Tu não desejas sacrifícios, do contrário eu os ofereceria;

também não queres holocaustos.

17 O sacrifício que desejas é um espírito quebrantado;

não rejeitarás um coração humilde e arrependido.

18 Olha com favor para Sião e ajuda-a;

reconstrói os muros de Jerusalém.

19 Então te agradarás dos sacrifícios de justiça,

dos holocaustos e das ofertas queimadas;

e sobre teu altar novilhos voltarão a ser sacrificados.

1 Ελεησον με, ω Θεε, κατα το ελεος σου· κατα το πληθος των οικτιρμων σου εξαλειψον τα ανομηματα μου.2 Πλυνον με μαλλον και μαλλον απο της ανομιας μου και απο της αμαρτιας μου καθαρισον με.3 Διοτι τα ανομηματα μου εγω γνωριζω, και η αμαρτια μου ενωπιον μου ειναι διαπαντος.4 Εις σε, εις σε μονον ημαρτον και το πονηρον ενωπιον σου επραξα· δια να δικαιωθης εν τοις λογοις σου και να ησαι αμεμπτος εις τας κρισεις σου.5 Ιδου, συνεληφθην εν ανομια, και εν αμαρτια με εγεννησεν μητηρ μου.6 Ιδου, ηγαπησας αληθειαν εν τη καρδια, και εις τα ενδομυχα θελεις με διδαξει σοφιαν.7 Ραντισον με με υσσωπον, και θελω εισθαι καθαρος· πλυνον με, και θελω εισθαι λευκοτερος χιονος.8 Καμε με να ακουσω αγαλλιασιν και ευφροσυνην, δια να ευφρανθωσι τα οστα, τα οποια συνεθλασας.9 Αποστρεψον το προσωπον σου απο των αμαρτιων μου και πασας τας ανομιας μου εξαλειψον.10 Καρδιαν καθαραν κτισον εν εμοι, Θεε· και πνευμα ευθες ανανεωσον εντος μου.11 Μη με απορριψης απο του προσωπου σου· και το πνευμα το αγιον σου μη αφαιρεσης απ' εμου.12 Αποδος μοι την αγαλλιασιν της σωτηριας σου και με πνευμα ηγεμονικον στηριξον με.13 Θελω διδαξει εις τους παραβατας τας οδους σου· και αμαρτωλοι θελουσιν επιστρεφει εις σε.14 Ελευθερωσον με απο αιματων, Θεε, Θεε της σωτηριας μου· η γλωσσα μου θελει ψαλλει εν αγαλλιασει την δικαιοσυνην σου.15 Κυριε, ανοιξον τα χειλη μου· και το στομα μου θελει αναγγελλει την αινεσιν σου.16 Διοτι δεν θελεις θυσιαν, αλλως ηθελον προσφερει· εις ολοκαυτωματα δεν αρεσκεσαι.17 Θυσιαι του Θεου ειναι πνευμα συντετριμμενον· καρδιαν συντετριμμενην και τεταπεινωμενην, Θεε, δεν θελεις καταφρονησει.18 Ευεργετησον την Σιων δια της ευνοιας σου· οικοδομησον τα τειχη της Ιερουσαλημ.19 Τοτε θελεις ευαρεστηθη εις θυσιας δικαιοσυνης, εις προσφορας και ολοκαυτωματα· τοτε θελουσι προσφερει μοσχους επι το θυσιαστηριον σου.