1 Deus preside a assembleia dos céus;

no meio dos seres celestiais, anuncia seu julgamento:

2 "Até quando tomarão decisões injustas

que favorecem a causa dos perversos?

Interlúdio

3 "Façam justiça ao pobre e ao órfão,

defendam os direitos do oprimido e do desamparado.

4 Livrem o pobre e o necessitado,

libertem-nos das garras dos perversos.

5 Esses opressores nada entendem;

são completos ignorantes!

Andam sem rumo na escuridão,

enquanto os alicerces da terra estremecem.

6 Eu digo: ‘Vocês são deuses,

são todos filhos do Altíssimo.

7 Morrerão, porém, como simples mortais

e cairão como qualquer governante’".

8 Levanta-te, ó Deus, e julga a terra,

pois todas as nações te pertencem.

1 Ο Θεος ισταται εν τη συναξει των δυνατων· αναμεσον των θεων θελει κρινει.2 Εως ποτε θελετε κρινει αδικως, και θελετε προσωποληπτει τους ασεβεις; Διαψαλμα.3 Κρινατε τον πτωχον και τον ορφανον· καμετε δικαιοσυνην εις τον τεθλιμμενον και πενητα.4 Ελευθερονετε τον πτωχον και τον πενητα· λυτρονετε αυτον εκ χειρος των ασεβων.5 Δεν γνωριζουσιν, ουδε νοουσι· περιπατουσιν εν σκοτει· παντα τα θεμελια της γης σαλευονται.6 Εγω ειπα, θεοι εισθε σεις και υιοι Υψιστου παντες·7 σεις ομως ως ανθρωποι αποθνησκετε, και ως εις των αρχοντων πιπτετε.8 Αναστα, Θεε, κρινον την γην· διοτι συ θελεις κατακληρονομησει παντα τα εθνη.