1 Em ti, Senhor, me refugio;

não permitas que eu seja envergonhado.

2 Salva-me e resgata-me,

pois tu és justo.

Inclina teu ouvido para me escutar

e livra-me.

3 Sê minha rocha de refúgio,

onde sempre posso me esconder.

Dá ordem para que eu seja liberto,

pois és minha rocha e minha fortaleza.

4 Livra-me, meu Deus, do poder dos perversos,

das garras dos opressores cruéis.

5 Só tu, Senhor, és minha esperança;

confio em ti, Senhor, desde a infância.

6 Sim, de ti dependo desde meu nascimento;

cuidas de mim desde o ventre de minha mãe.

Sempre te louvarei!

7 Minha vida é exemplo para muitos,

pois tens sido minha força e meu refúgio.

8 Por isso, não deixo de te louvar;

o dia todo declaro tua glória.

9 Não me rejeites agora, em minha velhice;

não me abandones quando me faltam as forças.

10 Pois meus inimigos falam contra mim;

juntos, planejam me matar.

11 Dizem: "Deus o abandonou!

Vamos persegui-lo e prendê-lo,

pois agora ninguém o livrará".

12 Ó Deus, não permaneças distante;

vem depressa me socorrer, meu Deus.

13 Traz vergonha e destruição sobre meus acusadores,

cobre de vergonha e humilhação os que desejam me prejudicar.

14 Eu, porém, continuarei a esperar em ti

e te louvarei cada vez mais.

15 Falarei a todos de tua justiça;

o dia todo, anunciarei tua salvação,

embora não seja habilidoso com as palavras.

16 Louvarei teus feitos poderosos, Senhor Soberano;

contarei a todos que somente tu és justo.

17 Ó Deus, desde a infância me tens ensinado,

e até hoje anuncio tuas maravilhas.

18 Não me abandones, ó Deus,

agora que estou velho, de cabelos brancos.

Deixe-me proclamar tua força a esta nova geração,

teu poder a todos que vierem depois de mim.

19 Tua justiça, ó Deus, chega até os mais altos céus;

tens feito coisas grandiosas.

Quem se compara a ti, ó Deus?

20 Permitiste que eu passasse por muito sofrimento,

mas ainda restaurarás minha vida

e me farás subir das profundezas da terra.

21 Tu me darás ainda mais honra

e voltarás a me confortar.

22 Então te louvarei com instrumento de cordas,

pois és fiel às tuas promessas, ó meu Deus.

Cantarei louvores a ti com a harpa,

ó Santo de Israel.

23 Darei gritos de alegria e cantarei louvores a ti,

pois tu me resgataste.

24 Anunciarei, o dia todo, teus feitos de justiça,

pois foram envergonhados e humilhados

todos que tentaram me prejudicar.

1 Επι σε, Κυριε, ηλπισα· ας μη καταισχυνθω ποτε.2 Δια την δικαιοσυνην σου λυτρωσον με και ελευθερωσον με· Κλινον προς εμε το ωτιον σου και σωσον με.3 Γενου εις εμε τοπος οχυρος, δια να καταφευγω παντοτε· συ διεταξας να με σωσης, διοτι πετρα μου και φρουριον μου εισαι.4 Θεε μου, λυτρωσον με εκ δυναμεως ασεβους, εκ χειρος παρανομου και αδικου.5 Διοτι συ εισαι η ελπις μου, Κυριε Θεε· το θαρρος μου εκ νεοτητος μου.6 Επι σε επεστηριχθην εκ της κοιλιας· συ εισαι σκεπη μου εκ των σπλαγχνων της μητρος μου· εις σε θελει εισθαι παντοτε ο υμνος μου.7 Ως τερας κατεσταθην εις τους πολλους· αλλα συ εισαι το δυνατον καταφυγιον μου,8 Ας εμπλησθη το στομα μου απο του υμνου σου, απο της δοξης σου, ολην την ημεραν.9 Μη με απορριψης εν καιρω γηρατος· οταν εκλειπη η δυναμις μου, μη με εγκαταλιπης.10 Διοτι οι εχθροι μου λαλουσι περι εμου· και οι παραφυλαττοντες την ψυχην μου συμβουλευονται ομου,11 Λεγοντες, Ο Θεος εγκατελιπεν αυτον· καταδιωξατε και πιασατε αυτον, διοτι δεν υπαρχει ο σωζων.12 Θεε, μη μακρυνθης απ' εμου· Θεε μου, ταχυνον εις βοηθειαν μου.13 Ας αισχυνθωσιν, ας εξαλειφθωσιν οι εχθροι της ψυχης μου· ας σκεπασθωσι απο ονειδους και εντροπης οι ζητουντες το κακον μου.14 Εγω δε παντοτε θελω ελπιζει, και θελω προσθετει επι παντας τους επαινους σου.15 Το στομα μου θελει κηρυττει την δικαιοσυνην σου και την σωτηριαν σου ολην την ημεραν· διοτι δεν δυναμαι να απαριθμησω αυτας.16 Θελω περιπατει εν τη δυναμει Κυριου του Θεου· θελω μνημονευει την δικαιοσυνην σου, σου μονου.17 Θεε, συ με εδιδαξας εκ νεοτητος μου· και μεχρι του νυν εκηρυττον τα θαυμασια σου.18 Μη με εγκαταλιπης μηδε μεχρι του γηρατος και πολιας, Θεε, εωσου κηρυξω τον βραχιονα σου εις ταυτην την γενεαν, την δυναμιν σου εις παντας τους μεταγενεστερους.19 Διοτι η δικαιοσυνη σου, Θεε, ειναι υπερυψωμενη· διοτι εκαμες μεγαλεια Θεε, τις ομοιος σου,20 οστις εδειξας εις εμε θλιψεις πολλας και ταλαιπωριας, και παλιν με ανεζωοποιησας και εκ των αβυσσων της γης παλιν ανηγαγες με;21 Ηυξησας το μεγαλειον μου και επιστρεψας με παρηγορησας.22 Και εγω, Θεε μου, θελω δοξολογει εν τω οργανω του ψαλτηριου σε και την αληθειαν σου· εις σε θελω ψαλμωδει εν κιθαρα, Αγιε του Ισραηλ.23 Θελουσιν αγαλλεσθαι τα χειλη μου, οταν εις σε ψαλμωδω· και η ψυχη μου, την οποιαν ελυτρωσας.24 Ετι δε η γλωσσα μου ολην την ημεραν θελει μελετα την δικαιοσυνην σου· διοτι ενετραπησαν, διοτι κατησχυνθησαν, οι ζητουντες το κακον μου.