1 Lindas palavras comovem meu coração;

recitarei um belo poema a respeito do rei,

pois minha língua é como a pena de um habilidoso escritor.

2 Tu és o mais belo de todos;

palavras graciosas fluem de teus lábios.

Sim, Deus te abençoou para sempre.

3 Põe tua espada à cintura, ó poderoso guerreiro;

tu és glorioso e majestoso!

4 Em tua majestade, cavalga para a vitória

e defende a verdade, a humildade e a justiça;

avança e realiza feitos notáveis.

5 Tuas flechas são agudas e atravessam o coração de teus inimigos;

as nações caem a teus pés.

6 Teu trono, ó Deus, permanece para todo o sempre;

tu governas com cetro de justiça.

7 Amas a justiça e odeias o mal;

por isso, Deus, o teu Deus, te ungiu.

Derramou sobre ti o óleo da alegria

mais que sobre qualquer outro.

8 Mirra, aloés e cássia perfumam tuas roupas;

em palácios de marfim, instrumentos de cordas te alegram.

9 Entre as mulheres de tua corte há filhas de reis;

à tua direita, está a rainha,

usando joias de ouro puro de Ofir.

10 Ouça, ó filha de rei; leve a sério o que digo.

Esqueça seu povo e sua família,

11 pois o rei, seu marido, se encanta com sua beleza;

honre-o, pois ele é seu senhor.

12 A cidade de Tiro a cobrirá de presentes,

os ricos suplicarão por seu favor.

13 A princesa é uma linda noiva,

belíssima em seu vestido dourado.

14 Em suas roupas bordadas, é levada até o rei,

acompanhada de suas damas de honra.

15 Formam um grupo alegre e festivo

que entra no palácio real.

16 Teus filhos serão reis, como o pai deles;

tu os farás governantes de muitas terras.

17 Eu darei honra ao teu nome por todas as gerações;

por isso, as nações te louvarão para todo o sempre.

1 Η καρδια μου αναβρυει λογον αγαθον· εγω λεγω τα εργα μου προς τον βασιλεα· η γλωσσα μου ειναι καλαμος γραμματεως ταχυγραφου.2 Συ εισαι ωραιοτερος των υιων των ανθρωπων· εξεχυθη χαρις εις τα χειλη σου· δια τουτο σε ευλογησεν ο Θεος εις τον αιωνα.3 Περιζωσον την ρομφαιαν σου επι τον μηρον σου, δυνατε, εν τη δοξη σου και εν τη μεγαλοπρεπεια σου.4 Και κατευοδου εν τη μεγαλειοτητι σου και βασιλευε εν αληθεια και πραοτητι και δικαιοσυνη· και η δεξια σου θελει σοι δειξει φοβερα πραγματα.5 Τα βελη σου ειναι οξεα· λαοι υποκατω σου θελουσι πεσει· και αυτα θελουσιν εμπηχθη εις την καρδιαν των εχθρων του βασιλεως.6 Ο θρονος σου, Θεε, ειναι εις τον αιωνα του αιωνος· σκηπτρον ευθυτητος ειναι το σκηπτρον της βασιλειας σου.7 Ηγαπησας δικαιοσυνην και εμισησας αδικιαν· δια τουτο εχρισε σε ο Θεος, ο Θεος σου, ελαιον αγαλλιασεως υπερ τους μετοχους σου.8 Σμυρναν και αλοην και κασιαν ευοδιαζουσι παντα τα ιματια σου, οταν εξερχησαι εκ των ελεφαντινων παλατιων, δια των οποιων σε ευφραναν.9 Θυγατερες βασιλεων παριστανται εν ταις τιμαις σου· η βασιλισσα εσταθη εκ δεξιων σου εστολισμενη με χρυσιον Οφειρ.10 Ακουσον, θυγατερ, και ιδε, και κλινον το ωτιον σου· και λησμονησον τον λαον σου και τον οικον του πατρος σου·11 και θελει επιθυμησει ο βασιλευς το καλλος σου· διοτι αυτος ειναι ο κυριος σου· και προσκυνησον αυτον.12 Και η θυγατηρ της Τυρου θελει παρασταθη με δωρα· το προσωπον σου θελουσιν ικετευσει οι πλουσιοι του λαου.13 Ολη η δοξα της θυγατρος του βασιλεως ειναι εσωθεν· το ενδυμα αυτης ειναι χρυσουφαντον.14 Θελει φερθη προς τον βασιλεα με ιματιον κεντητον· παρθενοι συντροφοι αυτης, κατοπιν αυτης, θελουσι φερθη εις σε.15 Θελουσι φερθη εν ευφροσυνη και αγαλλιασει· θελουσιν εισελθει εις το παλατιον του βασιλεως.16 Αντι των πατερων σου θελουσιν εισθαι οι υιοι σου· αυτους θελεις καταστησει αρχοντας επι πασαν την γην.17 Θελω μνημονευει το ονομα σου εις πασας τας γενεας· δια τουτο οι λαοι θελουσι σε υμνει εις αιωνα αιωνος.