1 Deus é honrado em Judá,

grande é seu nome em Israel.

2 Jerusalém é onde ele habita,

o monte Sião é seu lar.

3 Quebrou ali as flechas flamejantes do inimigo,

os escudos, as espadas e as armas de guerra.

Interlúdio

4 Tu és glorioso e mais majestoso

que os montes eternos.

5 Os inimigos mais valentes foram saqueados

e jazem no sono da morte;

nenhum guerreiro foi capaz de levantar as mãos.

6 Quando os repreendeste, ó Deus de Jacó,

cavalos e cavaleiros ficaram imóveis.

7 Não é de admirar que sejas tão temido!

Quem pode permanecer diante de ti quando irrompe a tua ira?

8 Dos céus pronunciaste tua sentença;

a terra estremeceu e se calou.

9 Tu te levantaste para julgar, ó Deus,

para salvar os oprimidos da terra.

Interlúdio

10 A rebeldia humana resultará em tua glória,

pois tu a usas como arma.

11 Façam votos ao Senhor, seu Deus, e cumpram-nos;

todos paguem tributos àquele que deve ser temido.

12 Pois ele acaba com o orgulho dos príncipes,

e os reis da terra o temem.

1 Γνωστος ειναι εν τη Ιουδαια ο Θεος· εν τω Ισραηλ μεγα το ονομα αυτου.2 Η δε σκηνη αυτου ειναι εν Σαλημ, και το κατοικητηριον αυτου εν Σιων.3 Εκει συνετριψε τα βελη του τοξου, την ασπιδα και την ρομφαιαν και τον πολεμον. Διαψαλμα.4 Εισαι λαμπροτερος υπερ τα ορη των αρπακτηρων.5 Οι θρασυκαρδιοι εγυμνωθησαν· εκοιμηθησαν τον υπνον αυτων· και ουδεις των ρωμαλεων ανδρων ευρηκε τας χειρας αυτου.6 Απο επιτιμησεως σου, Θεε του Ιακωβ, επεσον εις βαθυτατον υπνον και η αμαξα και ο ιππος.7 Συ εισαι φοβερος· και τις δυναται να σταθη εμπροσθεν σου, οταν οργισθης;8 Εξ ουρανου εκαμες να ακουσθη κρισις· η γη εφοβηθη και ησυχασεν,9 οτε εσηκωθη εις κρισιν ο Θεος, δια να σωση παντας τους πραους της γης. Διαψαλμα.10 Βεβαιως ο θυμος του ανθρωπου θελει καταντησει εις επαινον σου· θελεις χαλινωσει το υπολοιπον του θυμου.11 Καμετε ευχας και αποδοτε εις Κυριον τον Θεον σας· παντες οι κυκλω αυτου ας φερωσι δωρα εις τον φοβερον·12 τον αφαιρουντα το πνευμα των αρχοντων, τον φοβερον εις τους βασιλεις της γης.