1 Ó Senhor, nosso Senhor, teu nome majestoso enche a terra;

tua glória é mais alta que os céus!

2 Tu ensinaste crianças e bebês

a anunciarem tua força;

assim calaste teus inimigos

e todos que a ti se opõem.

3 Quando olho para o céu e contemplo a obra de teus dedos,

a lua e as estrelas que ali puseste, pergunto:

4 Quem são os simples mortais, para que penses neles?

Quem são os seres humanos, para que com eles te importes?

5 E, no entanto, os fizeste apenas um pouco menores que Deus

e os coroaste de glória e honra.

6 Tu os encarregaste de tudo que criaste

e puseste sob a autoridade deles todas as coisas:

7 os rebanhos, o gado

e todos os animais selvagens;

8 as aves do céu, os peixes do mar

e tudo que percorre as correntes dos oceanos.

9 Ó Senhor, nosso Senhor, teu nome majestoso enche a terra!

1 Κυριε ο Κυριος ημων, ποσον ειναι θαυμαστον το ονομα σου εν παση τη γη· οστις εθεσας την δοξαν σου υπερανω των ουρανων.2 Εκ στοματος νηπιων και θηλαζοντων ητοιμασας αινεσιν ενεκα των εχθρων σου, δια να καταργησης τον εχθρον και τον εκδικητην.3 Οταν θεωρω τους ουρανους σου, το εργον των δακτυλων σου, την σεληνην και τους αστερας, τα οποια συ εθεμελιωσας,4 Τι ειναι ο ανθρωπος, ωστε να ενθυμησαι αυτον; η ο υιος του ανθρωπου, ωστε να επισκεπτησαι αυτον;5 Συ δε εκαμες αυτον ολιγον τι κατωτερον των αγγελων, και με δοξαν και τιμην εστεφανωσας αυτον.6 Κατεστησας αυτον κυριον επι τα εργα των χειρων σου· παντα υπεταξας υποκατω των ποδων αυτου·7 παντα τα προβατα και τους βοας, ετι δε και τα ζωα του αγρου·8 τα πετεινα του ουρανου, και τους ιχθυας της θαλασσης, παντα τα διαπορευομενα τας οδους των θαλασσων.9 Κυριε ο Κυριος ημων, ποσον ειναι θαυμαστον το ονομα σου εν παση τη γη.